RECENZJA: Blondel, Union Theatre ✭✭✭✭

Connor Arnold jako Blondel. Fot. Scott Rylander Blondel

Union Theatre

23 czerwca 2017

4 gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Na wszystkich tych, którzy dadzu0105 siu0119 porwau0107 historii wu0119drownego minstrela, czeka wyju0105tkowo uroczy i zabawny wieczu0113r z komediu0105 muzycznu0105. Dziu0119ki staraniom Union Theatre mou017cemy oglu0105dau0107 odu015bwieu017conu0105 wersju0119 musicalu (opartu0105 na poprawkach z 2006 roku). Sasha Regan, dyrektor artystyczna teatru, swoju0105 pierwszu0105 produkcju0119 w nowej siedzibie prowadzi z duu017cym wyczuciem przestrzeni, sprawnie lu0105czu0105c narracju0119 z warstwu0105 muzycznu0105. Wspiera ju0105 w tym stau0142y wspu00f3u0142pracownik, choreograf Chris Whittaker, ktu00f3ry zadbau0142 o lekkie i precyzyjne uku0142ady taneczne. Scenografia Ryana Dawsona Laighta, bu0119du0105ca znakiem rozpoznawczym tego teatru, przedstawia Europu0119 pozbawionu0105 serca i wnu0119trznou015bci (cu00f3u017c za wymowna symbolika!). Cau0142ou015bu0107 mistrzowsko ou015bwietla weteran branu017cy Iain Dennis, a nad aranu017cacjami i kierownictwem muzycznym czuwa ekspert Simon Holt. Produkcja jest lekka w formie, pozbawiona zbu0119dnego sentymentalizmu, a komediowy sznyt nadaje barw licznym numerom muzycznym. Jako radosna propozycja na poczu0105tek lata u2013 strzau0142 w dziesiu0105tku0119!

Neil Moors jako Ryszard Lwie Serce i zespu00f3u0142 Blondel. Fot. Scott Rylander Pierwszy akt opowiada o tym, jak dwunastowieczny twu00f3rca pieu015bni (przystojny Connor Arnold, ktu00f3ry debiutuje tutaj w roli tytuu0142owej u2013 chou0107 zaskakuju0105co oszczu0119dny wokalnie i aktorsko, mimo u017ce w innych rolach potrafiu0142 wywrzeu0107 na mnie wiu0119ksze wrau017cenie) zostaje u201eodkrytyu201d i awansuje na dwu00f3r Ryszarda Lwie Serce. Kru00f3l, uzaleu017cniony od wypraw krzyu017cowych, w interpretacji obdarzonego potu0119u017cnym gu0142osem Neila Moorsa to postau0107 u0142u0105czu0105ca styl hipstera z charyzmu0105 Ironmana. Moors to magnetyczna osobowou015bu0107, dobrze znana z mu0119skich inscenizacji Gilberta i Sullivana, ktu00f3re stau0142y siu0119 ostatnio specjalnou015bciu0105 Union. Kobiece wsparcie zapewniaju0105 bohaterowi energiczna matka (Katie Meller) oraz nowoczesna, silna narzeczona Fiona (znakomita Jessie May, ktu00f3ra dobitnie pokazuje, u017ce to on potrzebuje jej bardziej niu017c ona jego u2013 co jest ciekawu0105 odmianu0105 w musicalowym u015bwiecie). Blondel, jak wielu muzyku00f3w, u017cyje wyu0142u0105cznie swoju0105 sztuku0105 i du0105u017cy do kariery napu0119dzany obsesyjnu0105 wiaru0105 we wu0142asny talent. To wu0142au015bnie ta siu0142a pcha go w drugim akcie w epicku0105 podru00f3u017c przez kontynent w poszukiwaniu zaginionego Ryszarda. Pycha i porywczou015bu0107 kru00f3la doprowadziu0142y go do uwiu0119zienia przez Ksiu0119cia Austrii u2013 jednu0105 z wielu przerysowanych, kampowych postaci w spektaklu (Jay Worthy, ktu00f3ry ru00f3wnie dobrze radzi sobie w pierwszym akcie jako komiczny Saladin).

Connor Arnold jako Blondel i Michael Burgen jako Zabu00f3jca. Fot. Scott Rylander

Plany bohatera krzyu017cuje jednak gu0142u00f3wny antagonista, czyli u201eZabu00f3jcau201d u2013 genialna komediowa kreacja Michaela Burdena, dla ktu00f3rej samej warto kupiu0107 bilet. Pojawia siu0119 teu017c Ksiu0105u017cu0119 Jan (pyszny w swojej roli James Thackeray), wyglu0105daju0105cy niczym Alan Cumming i brzmiu0105cy jak Freddie Mercury. Jego utwu00f3r u201eI Just Canu201call Wait To Be Kingu201d w drugim akcie to prawdziwy showstopper. Te dwie role sugeruju0105, u017ce spektakl mu00f3gu0142by zyskau0107 jeszcze wiu0119kszu0105 siu0112u0119 rau017cenia, gdyby twu00f3rcy pozwolili sobie na jeszcze wiu0119cej luzu i humoru. Tytuu0142 wspomnianej piosenki mou017ce sugerowau0107, u017ce dzieu0142o bezwstydnie nau015bladuje inne produkcje. Do pewnego stopnia tak jest, ale warto pamiu0119tau0107, u017ce u201eBlondelu201d powstau0142 dekadu0119 przed u201eKru00f3lem Lwemu201d. To widowisko ru00f3wnie dobrze radzi sobie z wyznaczaniem musicalowych trendu00f3w, co z ich interpretacju0105 u2013 myu015blu0119, u017ce to raczej inni mogli czerpau0107 z niego inspiracju0119.

Mnisi: David Fearn, Ryan Hall, Oliver Marshall, Calum Melville. Fot. Scott Rylander

Znaczna czu0119u015bu0107 uroku warstwy muzycznej Stephena Olivera, pu00f3u017aniej rozwiniu0119tej przez Mathew Pritcharda, tkwi w bu0142yskotliwym wykorzystaniu ru00f3u017cnorodnych brzmieu0144 u2013 od kwartetu mnichu00f3w u015bpiewaju0105cych chorau0142y w stylu Kingsu2019 Singers (David Fearn, Ryan Hall, Oliver Marshall i Calum Neville), au017c po echa popu z lat 80. Muzyka Olivera rzadko wychodzi poza ramy teatralnej ilustracji, ale juu017c u201eAim For The Heartu201d Pritcharda zasu0142uu017cenie towarzyszy widzom przy wyju015bciu z teatru u2013 to melodia, ktu00f3ra zostaje w gu0142owie na du0142uu017cej. Podsumowuju0105c, to uroczo napisane dzieu0142o, ktu00f3re chou0107 nie wychodzi poza dwuwymiarowy, komiksowy rysunek postaci, zapewnia niezwykle przyjemne dou015bwiadczenie.

Ru00f3wnie wspaniau0142e su0105 pomysu0142owe i eleganckie teksty Tima Rice'a. Potrafi on zaskoczyu0107 delikatnymi akcentami, ktu00f3re nadaju0105 ludzki wymiar nawet najbardziej przau015bnym momentom. Libretto autorstwa Rice'a i Toma Williamsa zostau0142o ponownie przeredagowane i chou0107 mou017ce nie rozwiu0105zuje wszystkich problemu00f3w technicznych, pokazuje nam wizju0119 u015bwiata zawieszonu0105 miu0119dzy u201ePippinemu201d a u201eSpamalotemu201d, gdzie u015bredniowiecze staje siu0119 kopalniu0105 piosenek, tau0144ca i dowcipnych skeczy. Wspu00f3u0142producent Donald Rice (syn autora tekstu00f3w) jest zachwycony efektem prac w Old Union Arches. Kto wie, mou017ce ten spektakl zyska teraz drugie u017cycie i ruszy w dalszu0105 drogu0119.

W repertuarze do 15 lipca 2017

KUP BILETY NA SPEKTAKL BLONDEL