ELEŞTİRİ: Blondel, Union Theatre ✭✭✭✭

Connor Arnold Blondel rolünde. Fotoğraf: Scott Rylander Blondel

Union Theatre

23 Haziran 2017

4 Yıldız

Bilet Al

Union Theatre'ın katkılarıyla, 2006 revizyonunun tazeleyen yeni sahnelemesi sayesinde, şarkı peşinde koşan gezgin ozanların yoluna düşenleri son derece çekici ve eğlenceli bir müzikal komedi deneyimi bekliyor. Sanat yönetmeni Sasha Regan, yeni mekânındaki bu ilk yapımında alanı, hikâyeyi ve partisyonu ustalıkla yönetiyor. Düzenli iş ortağı koreograf Chris Whittaker ise müzikal bölümlerdeki kıvrak adımlarıyla ona eşlik ediyor. Ryan Dawson Laight'ın imzası hâline gelen ve adeta kalbi sökülmüş bir Avrupa'yı andıran o etkileyici dekoru (ne kadar da sembolik!), sektörün müdavimlerinden Iain Dennis tarafından ustaca aydınlatılırken, Simon Holt'un müzik direktörlüğü ve akustik düzenlemeleri yapıma eşlik ediyor. Hafif adımlarla ilerleyen ve aşırı duygusallıktan kaçınan bu yapım, sayısız müzikal numaraya komik ve zarif bir dokunuş katıyor. Yaz başı için insanın içini ferahlatan bir gösteri arıyorsanız, aradığınızı buldunuz!

Neil Moors, Aslan Yürekli Richard rolünde ve Blondel kumpanyası. Fotoğraf: Scott Rylander. Oyunun ilk perdesi, 12. yüzyılın bestekârı Blondel'in (yeni yetenek Connor Arnold tarafından canlandırılan karakter; Arnold burada şaşırtıcı şekilde vokal olarak biraz zayıf ve oyunculukta sade kalmış, daha önce onu sahnede çok daha etkileyici görmüştüm) keşfedilişini ve ardından Aslan Yürekli Richard'ın (haçlı seferi bağımlısı krala, Union'ın son dönem uzmanlık alanı olan 'erkeklerden oluşan' G&S şovlarından tanıdığımız, muazzam sesi ve heybetli duruşuyla Neil Moors hayat veriyor) sarayında en üst mevkiğe yükselişini anlatıyor. Kahramanımıza bu süreçte destek olanlar ise sert mizacıyla annesi (Katie Meller) ve güçlü, feminist kız arkadaşı Fiona (Jessie May; erkeğin kadına değil, asıl erkeğin kadına muhtaç olduğunu her an hissettiren harika performansı, müzikal dünyası için ilginç bir yenilik). Blondel, pek çok müzisyen gibi sadece müziğiyle ilgileniyor ve takıntılı sanatsal özgüveni nedeniyle en tepede olmak istiyor. Bu durum, ikinci perdede kıta Avrupa'sına yaptığı destansı yolculuğun fitilini ateşliyor; zira kibiri ve öfkesi Richard'ı, oyunun pek çok 'camp' figüründen biri olan Avusturya Dükü'nün (ilk perdede Selahaddin Eyyubi olarak da karşımıza çıkan Jay Worthy) eline, zindana düşürmüştür.

Blondel rolünde Connor Arnold ve Suikastçı rolünde Michael Burgen. Fotoğraf: Scott Rylander

Ancak Blondel'in hırslarının önündeki asıl engel, eserin baş antagonist komik karakteri 'Suikastçı' (Michael Burgen'ın tek başına bilet parasını hak eden muazzam komik yaratımı) ve Freddie Mercury sesli, Alan Cumming görünümlü 'camp' ikonu Prens John (James Thackeray'in enfes yorumu). Thackeray, ikinci perdedeki 'I Just Can't Wait To Be King' şarkısıyla sahnenin tozunu attırıyor. Bu iki karakter, oyunun dizginlerini biraz daha serbest bırakması ve kahkahaya daha çok alan tanıması durumunda sahnede çok daha uzun ömürlü olabileceğinin sinyallerini veriyor. Bu arada, ŞARKININ isminin başka eserleri taklit ettiğini düşündürmesi sizi yanıltmasın; oyunun bazı kısımları başka işleri andırsa da, bu eserin 'Aslan Kral'dan tam on yıl önce yazıldığını unutmamak gerek. Hatta belki de başkaları bu eserden 'ilham' almıştır.

Blondel'in keşişleri - David Fearn, Ryan Hall, Oliver Marshall, Calum Melville. Fotoğraf: Scott Rylander

Stephen Oliver'ın yarattığı ve sonrasında Mathew Pritchard tarafından geliştirilen müzikal paletin en büyük çekiciliği, kilise ilahileri söyleyen 'Kings' Singers' tarzı keşiş dörtlüsünden (David Fearn, Ryan Hall, Oliver Marshall ve Calum Neville) 80'lerin pop tınılarına kadar uzanan geniş yelpazeyi zekice kullanması. Oliver’ın müzikleri genellikle tiyatro atmosferine sadık kalırken, Pritchard imzalı 'Aim For The Heart' şarkısı, gösteri çıkışında akılda kalan o meşhur melodi olmayı hak ediyor. Genel olarak bakıldığında, her ne kadar iki boyutlu çizgi roman karakterizasyonunun ötesine pek geçemese de, son derece hoş ve zarif yazılmış bir eser.

Tim Rice'ın ince zekâsıyla bezenmiş, en kaba şakaları bile insanileştiren beklenmedik zarif dokunuşlara sahip şarkı sözleri de bir o kadar muazzam. Aslen Rice ve Tom Williams tarafından kaleme alınan metin, bir kez daha elden geçirilmiş. Teknik sorunların tamamı çözülmüş olmasa da, Orta Çağ'ın şarkılar, danslar ve komik skeçlerle dolu bir maden gibi işlendiği, 'Pippin' sonrası ve 'Spamalot' öncesi dünyadan yeni bir vizyon sunuyor. Ortak yapımcı Donald Rice (söz yazarının oğlu) Old Union Arches'taki işten oldukça memnun görünüyor; kim bilir, belki de oyun şimdi çok daha uzun bir yolculuğa çıkacak yeni bir soluk kazanmıştır.

15 Temmuz 2017'ye kadar

BLONDEL İÇİN BİLET ALIN