ELEŞTİRMENLERİN SEÇİMİ: 1 Mayıs 2015 Tarihli En İyi 10 Yeni Oyun

Londra’daki En İyi 10 Yeni Oyun

Londra'da ilkin hangi oyunu izlemeli?

Sizi zahmetten kurtarmak için bu listeyi hazırladık! Bu, tamamen eleştirmenlerimizin görüşlerine dayanan bizim bakış açımız; tabii ki herkesin zevki farklıdır. Listeyi düzenli olarak güncelleyeceğiz, böylece yeni yapımlar radarınıza girecek ve orijinal kadro değişikliklerini de her zaman hesaba katacağız.

Üç yıldan uzun süredir sahnede olan oyunlar dahil edilmemiştir; bu liste Londra'daki yeni veya nispeten yeni yapımlar içindir.

Öyleyse gidin ve izleyin!

1. Oppenheimer

Morton-Smith, Angus Jackson'ın ona tam bir derinlik, parlaklık ve güç katan rejisi ve oyuncu seçimiyle bir şaheser yaratmış. Buradaki her bir performans birinci sınıf. Oyunun büyük yükünü omuzlayan başroldeki John Heffernan ise dünya klasında bir iş çıkarıyor. Büyüleyici, değişken ve muhteşem.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

2. Carmen Disruption

90 dakikayı biraz aşan süresiyle bu oyun, ne kadar tuhaf ve anlaşılmazsa o kadar ruhani ve hayati bir tiyatro şöleni ve dokusu sunuyor. Simon Stephens; topluluğun yıkımı, bireylerin yalnızlaşması, kültürün küreselleşmesi ve sterilleşmesi, paranın gücü ve kapitalist rüyalar, müdahale etmemekten doğan çaresizlik gibi unsurları Bizet’nin Carmen’inden karakterler, müzikler ve olay örgüsü parçalarıyla birleştirip her şeyin mümkün olduğu distopik bir günümüz manzarası yaratıyor. Metindeki şiirsel nüanslar o kadar güçlü ki, oyunu tekrar tekrar izlemek neredeyse bir zorunluluk haline geliyor.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

Each His Own Wilderness'ta Rosie Holden ve Joel MacCormarck. Fotoğraf: Richard Hubert Smith 3. Each His Own Wilderness

Orange Tree Tiyatrosu, yeni metinler ve özenle seçilmiş, uzun süredir ihmal edilmiş repertuvar canlandırmaları için kendine has eşsiz bir yer edindi. Bu yapım, yönetmen Paul Miller ve yaratıcı ekibinin ödüllü ilk sezonundaki bir başka kayda değer başarısı olarak bu itibarı perçinliyor.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

Shaw'un Man and Superman oyununda Ralph Fiennes ve Indira Varma 4. Man and Superman

Merkezde, karmaşık ve yoğun diyaloglardan oluşan devasa bir yükün altından kalkan Ralph Fiennes, muazzam bir formda. Tükenmez bir enerjisi var ve metni inanılmaz bir hızla aktarmasına rağmen her kelimenin hakkını veriyor ve her pasajın net, karmaşadan uzak bir anlam kazanmasını sağlıyor. Sahnede hapsolmuş bir elektrik akımı gibi, olağanüstü. Simon Godwin’in büyüleyici rejisi, Shaw’un fikirler ve ideallerin çarpıştığı felsefi bir tenis maçını andıran oyununu zeka, yenilik ve katıksız bir keyifle dolduruyor.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

Fotoğraf: Johan Persson. 5. The Audience

İngiliz Monarşisi, Başbakanlık makamı ve gelişen Birleşik Krallık toplumuna dair zengin, tam kararında ve mükemmel icra edilmiş bir tefekkür sunan nadir tiyatro deneyimlerinden biri… Eğer tüm West End yapımları bu kadar iyi olsaydı, Londra saf keyiften biterdi.

BİLET AYIRT

6. Golem

Bunun bir masal olduğunu düşünseniz sizi kimse suçlayamaz; Golem o kadar zarif, eğlenceli ama bir o kadar da hakikatlerle dolu. Eğer Tim Burton yetişkinler için canlı bir pandomim yapsaydı, muhtemelen böyle bir şey olurdu.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

Joshua Jenkins ve Süper İyi Günler (The Curious Incident Of The Dog In The Night Time) kadrosu. Fotoğraf: Brinkoff Mogenberg 7. Süper İyi Günler (The Curious Incident of the Dog in the Night Time) Simon Stephens’ın Mark Haddon’ın çok satan romanından uyarladığı Süper İyi Günler, 2013 yılında En İyi Yeni Oyun, En İyi Yönetmen, En İyi Işık Tasarımı ve En İyi Ses Tasarımı dahil olmak üzere yedi Olivier Ödülü kazandı. BİLET AYIRT

Jonathan Munby’nin Venedik Taciri yapımında Phoebe ve Jonathan Pryce. Fotoğraf: Manuel Harlan 8. Venedik Taciri (The Merchant Of Venice)

1597 civarındaki dönemine sadık kalarak, egzotik, uzak ve en önemlisi geçmişte kalmış bir çağı kuran kostüm ve aksesuarlarla Munby, oyunun büyük sorularından kaçınıp sempati, çıkar ve kapitalizmin sularında bir rota çiziyor. Sonuç, oyunun sürükleyici ve net, ancak asla büyük bir lirizm veya drama doruğuna ulaşmayan, nabzını memnuniyetle "gündelik" olanda tutan zengin ve eğlenceli bir yorumu. Akşamın şiirsel zirvesi ise Jonathan Pryce’ın ruhundan sökülüp gelen, yürekten söylediği "Yahudi’nin gözleri yok mu?" tiradıyla yaşanıyor.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

9. Abyss

Ancak sonunda, geçen zamanın günlük sayımı ile olay örgüsünden kaçınma arasındaki gerilim sürdürülebilir olmaktan çıkıyor ve son bölümlerde biraz da rahatlayarak daha öngörülebilir bir anlatım tekniğine dönüyoruz. Dahası, soyut, kesik ve neredeyse ayinsel resmiyet yerini daha doğal bir sunuma bıraktığında oyuncuların performansları da gözle görülür şekilde rahatlıyor.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN

10. Scarlet

Theatre Renegade’in toplumsal cinsiyet şiddetini inceleyen çarpıcı eseri Scarlet, şu an sahnelerdeki en sıkı alternatif tiyatro işlerinden biri ve kesinlikle kaçırılmamalı.

BİLET AYIRT | ELEŞTİRİMİZİ OKUYUN