ELEŞTİRİ: [Blank], Donmar Warehouse Londra ✭✭✭✭

Paul T Davies; Donmar Warehouse ve Clean Break ortak yapımı, Alice Birch imzalı oyunu değerlendiriyor.

Donmar Warehouse'daki prodüksiyondan bir kare. Fotoğraf: Helen Maybanks

Donmar Warehouse

18/10/19

4 Yıldız

BİLET ALIN

Alice Birch, günümüz tiyatro dünyasının en yenilikçi oyun yazarlarından biri. Kadın mahkumlarla ve onlar adına çalışmalar yürüten Clean Break oluşumunun kırkıncı yılını kutlayan bu yeni oyun, yazarın inovatif yaklaşımının en taze kanıtı. Birch; gerek profesyonel gerekse amatör toplulukları, oyundaki 100 olası sahne arasından seçim yapmaya davet ediyor. Bu yöntem, topluluğu tercihler yapmaya ve kendine özgü bir prodüksiyon kurgulamaya teşvik ediyor; biz burada yönetmen Maria Abergu2019in seçtiği otuz sahneyi izliyoruz. Donmar'ın samimi atmosferine mükemmel uyum sağlayan, düşündürücü ve insanı içine çeken bir eser ortaya çıkmış. Tasarımcı Rosie Elnile, kadınları aynı hapishane çatısı altında olsalar bile birbirinden kopuk tutmayı başarıyor.

Zainab Hasan ve Thusitha Jayasundera. Fotoğraf: Helen Maybanks. Her şeyden öte, Clean Break'in çalışmaları ve Birch'ün metni, bizi Bad Girls müzikali veya Orange is the New Black gibi yapımlarda gördüğümüz o cafcaflı kadın hapishanesi klişelerinden uzaklaştırıyor. Sahneler çiğ, bölük pörçük ve seyirci bu parçalar arasında bağ kurmak için efor sarf etmek zorunda. Beni en çok etkileyen, aslında sahnelerin çok azının hapishane duvarları arasında geçmesiydi; yoksulluk, uyuşturucu bağımlılığı ve istismara dayalı ilişkiler gibi dış dünyadaki diğer u201cduvarlaru201d, hapse giden kaçınılmaz yolu göstermek için önümüze seriliyor. Abergu2019in seçkisiyle oyun aynı zamanda anneler ve kızları üzerine bir hikâyeye dönüşüyor: Uyuşturucu bağımlısı kızlarının önünde yürek burkan bir metanetle duran anneler (Thusitha Jayasundera burada mükemmel), bir çocuğun ağlamasıyla dağılan anneler (Joanna Horton yıkıcı bir performans sergiliyor) ve telafi etmeye çalışan anneler (Lucy Edkins o kadar iyi ki, son sahneye kadar onu daha fazla görmediğim için pişmanlık duydum).

Kadrosu. Fotoğraf: Helen Maybanks. Tüm ekip kusursuz; en kısa sahnelerde bile aradaki bariyerlere rağmen duyulan o derin ihtiyaç ve sevgi özlemini aktarmayı başarıyorlar; 'Carrier Bags' sahnesi buna mükemmel bir örnek. En uzun sahne ise bir grup kadın arkadaşın yeni bir ilişkiyi kutlamak için bir araya geldiği 'Dinner Party'. Üst üste binen diyaloglar, yarım kalan cümleler ve bir grup kadın aracılığıyla işlenen devasa temalarla Birch, Caryl Churchill'in bıraktığı kültürel mirasa kusursuzca eklemleniyor. Sahne tam u201cbiraz fazla mı uzadıu201d dedirttiği anda (konuşmaların çoğunu duymak güçleşiyor), o kibar ve gürültülü orta sınıf akşamını bozmadan bir uyuşturucu teslimatı yapılıyor. İşte o an Petra Letangu2019ın karakteri (B), o u201chümanistu201d geçinen orta sınıf ikiyüzlülüğünü cerrahi bir keskinlikle yerle bir eden bir tirat atıyor; eserin karmaşıklığı ve ustalığı karşısında insan alkışlamak istiyor. Arasız 1 saat 55 dakikalık süresiyle Donmaru2019ın sert banklarında oturmak fiziksel bir direnç testi gibi; materyal de yer yer oldukça kasvetli, her ne kadar acı da olsa etkili mizah anları barındırsa da. Ancak mükemmel oyunculuk, yönetim ve metin, bu yapımı kesinlikle izlenmeye değer kılıyor; tiyatrodan ayrıldıktan sonra bile etkisinden çıkamayacaksınız.

30 Kasım 2019 tarihine kadar sahnelenmektedir.