ELEŞTİRİ: Heisenberg - Belirsizlik İlkesi, Wyndham's Theatre ✭✭✭

Anne Marie Duff ve Kenneth Cranham. Fotoğraf: Brinkhoff Mogenberg Heisenberg: Belirsizlik İlkesi

Wyndham’s Theatre.

10 Ekim 2017

3 Yıldız

Biletinizi alın Başlığında öne çıkmasına rağmen, bu yapımdan keyif almak için Heisenberg İlkesi hakkında derin bir bilimsel bilgiye sahip olmanıza gerek yok. Temel olarak, bir parçacık ne kadar büyük bir hassasiyetle ölçülürse, o oranda artan bir belirsizlik ortaya çıkar; kesinlik belirsizliği doğurur ve biz insanların kaçındığı şey aslında bu risktir. Simon Stephens’ın yeni oyununda, Alex çok sayıdaki yürüyüşlerinden birinde Georgie ile karşılaştığında, kadın onu tekdüzeliğinden çıkarıp daha önce hiç keşfetmediği alanlara sürükler. Elliot and Harper Productions’ın ilk yapımı olan oyun, Marianne Elliot’ın ihtişamlı Angels in America (Amerika’daki Melekler) oyunundan sonraki ilk yönetmenlik denemesi. Tuval daha küçük olsa da, sorulan sorular hala büyük.

Anne Marie Duff ve Kenneth Cranham. Fotoğraf: Brinkhoff Mogenberg

Eser, Kenneth Cranham ve Anne-Marie Duff tarafından ustalıkla sahneleniyor. Cranham, alışkanlıklarına bağlı karakteri; Duff ise New Jersey’de kaybolan oğlunun eksikliğini çeken, maceracı, ağzına geleni söyleyen Amerikalı gezgini canlandırıyor. Kadın belirsizliği temsil ediyor; ona yalanlar söylüyor, sonra yalanlarını itiraf ediyor ve hayatını kurcalıyor. Kardeşinin ölümünün yükünü omuzlarında taşıyan adamın bu kederi yürüyüşüne dahi yansıyor. Oyun ilerledikçe, özellikle kadının kahkahasına olan hayranlığıyla Cranham’ın Alex’i nasıl dışa açtığını görmek büyüleyici. Ancak kadın karmaşık bir karakter, adeta bir şekil değiştirici; Anne-Marie Duff ise parıldayan bir performansla enerji saçıyor. 75 yaşında bir adamı, herhangi bir hastalık veya acı çekmeden cinsel bir kimliğe sahip bir karakter olarak görmek oldukça sevindirici. Her ne kadar aşık olduklarında yaklaşan ölüm ihtimali ilişkilerine gölge düşürse de, kuşaklar arası bir aşk hikayesine tanık olmak nadir bir deneyim. Bunny Christie’nin tasarımı ve Paulie Constable’ın örnek niteliğindeki ışıklandırması birbirini mükemmel tamamlıyor. Karakterleri samimi sahnelerde çevreleyen tasarımda, Alex’in yatağının ikili sarhoş halde ona doğru ilerlerken görüşe girmesi gibi detaylar, ışık, boşluk ve sadelikten en iyi şekilde yararlanıyor.

Anne Marie Duff ve Kenneth Cranham. Fotoğraf: Brinkhoff Mogenberg

Nihayetinde Belirsizlik İlkesi, Aşk’tır; hem vaadi hem de tehdidiyle. Oyun dualiteler üzerinden yürüyor: İngiliz/Amerikalı, utangaç/cüretkar, rutin/macera, kesinlik/belirsizlik. Simon Stephens’ın küfürlü ama zarif dili bu kadar basit bir seviyede kalmıyor ancak oyunun derinlikten yoksun olduğunu hissettim. Alex, Bach dinlerken müziğin notalar arasındaki boşluklarda oluştuğuna dair prestatif bir konuşma yapıyor; benim için oyunun asıl meselesi de bu. 90 dakikalık süresiyle daha da kısa olabileceği hissini veriyor ve gerilim yeterince yükselmiyor. Alex belirsizliğe çok çabuk alışıyor; replikler arasındaki beyaz boşluklarda çok daha büyük bir oyunun ipuçları var. Sonuç olarak, içine çekmekten ziyade ilginç kalan, oldukça sade bir akşam vaat ediyor.

HEISENBERG: THE UNCERTAINTY PRINCIPLE BİLETLERİ