ELEŞTİRİ: Love-Lies-Bleeding, Print Room at the Coronet ✭✭✭

Jennifer Christie, Don Delillo'nun Print Room at the Coronet'te sahnelenen Love-Lies-Bleeding adlı oyununun Avrupa prömiyerini değerlendiriyor.

Love-Lies-Bleeding'de Joe McGann ve Josie Lawrence. Fotoğraf: Tristram Kenton Love-Lies-Bleeding Print Room at the Coronet

14 Kasım 2019

3 Yıldız

Hemen Bilet Alın Love-Lies-Bleeding, Print Room at the Coronet'te Avrupa prömiyerini gerçekleştiriyor. Üretken romancı Don Delillo tarafından kaleme alınan eser, ilk okuma provasını 2005 yılında ABD'de yapmıştı. Bu oyun, 2006'daki Valpraiso'nun ardından Jack McNamara tarafından yönetilen ikinci DeLillo oyunu olma özelliğini taşıyor. McNamara, DeLillo'nun edebi dilini sevdiğini belirterek replikleri 'tek başlarına küçük sanat eserleri' olarak nitelendiriyor.

Oyuncu kadrosunun performansları oldukça belirgin ve samimi; sahneler arası zaman geçişleri de çoğunlukla rahatça takip edilebiliyor. Ancak anlatının hızı ve akışı, sık yapılan zaman kaymaları nedeniyle sekteye uğruyor ve aksiyon bazen kelime kalabalığının içinde boğuluyor.

Love-Lies-Bleeding'de Clara Indrani ve Jack Wilkinson. Fotoğraf: Tristram Kenton

Geçirdiği ikinci inme sonrası derin bir sessizliğe gömülen Alex'e dördüncü eşi Lia bakmaktadır. Oğlu Sean ve ikinci eşi Toinette, Alex'in 'diğer tarafa' geçişini kolaylaştırmak için yanlarında bir doz morfinle çıkagelirler. Görüldüğü üzere, bu karmaşık ilişkiler yumağı hikayeyi daha da girift hale getiriyor.

Oyunun büyük bölümünde Joe McGann, etrafındakiler tarafından yönlendirilirken tekerlekli sandalyesinde sessiz ve hareketsiz oturuyor. Donuk yüzü ve kıpırtısız gözleriyle karakteri Alex'in ne düşündüğünü anlamak imkansız. Öte yandan, diğer karakterlerle olan geçmişine dair flashback sahnelerinde McGann, Alex'in canlı ve enerjik halini başarıyla portreliyor.

Sahne tasarımı görsel olarak oldukça etkileyici. Başta uçsuz bucaksız bir manzara ve büyüleyici bir ışığa sahip, çölde bir evin verandası gibi görünüyor: 'Bir keresinde metroda ölü bir adam görmüştüm.' Kendi sonuna doğru hızla ilerleyen bir adamdan gelen bir cümle bu. Tasarım ekibi, Lily Arnold'un dekor ve kostüm tasarımı ile Azusa Ono'nun ışıklandırmasıyla anlatının derinliğini ustalıkla desteklemiş. Video tasarımcısı Andrzej Goulding'in yarattığı hızlı tren görselliği, Alexandra Faye Braithwaite'in ses tasarımıyla daha da güçlenmiş.

Love-Lies-Bleeding'de Jack Wilkinson ve Josie Lawrence. Fotoğraf: Tristram Kenton

Love-Lies-Bleeding (Kadife Çiçeği), aynı zamanda çiçekli bir çalının adıdır. Çiçeklerin dili sözlüğünde çaresizliği veya çaresiz aşkı temsil eder. Yaşamın son evresini keşfeden ve bilinci yerinde olanların, bitkisel hayatta olduğu varsayılan birinin yaşamına son verme hakkını tartışan bir oyun için oldukça isabetli bir isim.

Benim için asıl soru şu: Bu kadar kişisel bağlarla yüklü bir durumla karşı karşıya kalan biri, vereceği kararı nasıl öngörebilir? Hayattaki pek çok kritik karar gibi, izlenecek en doğru yolu bilmek imkansızdır; nitekim ne yapacağını bildiğini sanan Toinette'in bile eylem anı geldiğinde bariz şüpheleri olduğu görülüyor.

8 Aralık 2018'e kadar

LOVE-LIES-BLEEDING İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN