ELEŞTİRİ: Noonday Demons, King’s Head Theatre ✭

Noonday Demons

14 Temmuz 2015

1 Yıldız

Eleştiri: James Garden

Bu akşam Noonday Demons prodüksiyonunu izlemek üzere Kingu2019s Head Theatreu2019a gittim; en azından niyetim buydu.

Ancak durum pek de öyle gelişmedi. Kingu2019s Head Theatreu2019da Noonday Demonsu2019ı u201cdinledimu201d diyebilirim; ses iu015fçilikleri oldukça bau015farılıydı. Oyunun konusu aslu0131nda epey sade: Kıpti Kilisesiu2019nin ilk dönemlerinde, Mu0131su0131r olduu011fu anlau015fılan bir bölgede yau015fayan bir münzevi, kendisinden daha kutsal olduu011funu kanıtlayarak bau015fka bir münzeviyi mülkiyetindeki mau011faradan kovmaya çalu0131u015fıyor. Kahkahalara bou011fan cinsten bir komedi deu011fil, ancak salondaki pek çok kiu015finin, özellikle de tam önümde oturan ve oyunu gereu011finden fazla komik bulan bir kadının koltuu011fundan düu015fecek kadar gülmesi epey ilginçti. Esprileri kaçırmıu015f deu011filim, hepsini anladım ama kahkahalarla gülecek kadar komik gelmediler; en fazla u201cilginçu201d denilebilir.

Ancak Kingu2019s Head Theatreu2019ın yeni u201cthrustu201d sahne düzeninde, tam karu015fımda sahnedeki iki oyuncuyu görmem gereken C6 numaralı koltuu011fa oturuyor olmama rau011fmen, oyuna dair çok az u015fey görebildim. Peki neden? (İnternet denen bu dipsiz kuyudan sorduu011funuzu duyar gibiyim.)

Çünkü ıu015fık tasarımcısı Seth Rook Williams, fon ıu015fıklarını dou011frudan benim oturduu011fum yere odaklamanın harika bir fikir olduu011funa karar vermiu015f. Kanadau0131da uzun süre çalıu015fmıu015f bir ıu015fık tasarımcısı olarak, bir ıu015fık cihazının nasıl odaklandıu011fını iyi bilirim; odak noktasındaysanız projektörün içindeki çiçeu011fe benzer yapıyı net bir u015fekilde görürsünüz. Iu015fık söndüu011fünde bile o u201cçiçeu011finu201d hayali birkaç saniye gözünüzün önünde kalır.

Spotlardan biri dou011frudan bana, hemen yanındaki ise tam yanıma odaklanmıu015ftı. Üstelik ön sırada da deu011fildim, üçüncü sıradaydım ve genel sahne düzenine göre bu iki ıu015fık cihazından oldukça uzaktaydım.

Bunun neticesinde, hem fizik hem biyoloji yasaları gereu011fi oyunun ilk on dakikasında bau015frol oyuncusunun yüzünü hiç göremedim. İlk sahne bittiu011finde ise ıu015fıklar söndükten uzun süre sonra bile gözlerimde o parlamanın izi kaldı. Nedense yönetmen Mary Franklin ve ıu015fık tasarımcısı, ilk sahnenin sonunda bu ıu015fıkları sıfırdan en yüksek seviyeye defalarca yakıp söndürmenin de harika bir fikir olduu011funu düu015fünmüu015flerdi.

İkinci sahne ilerlerken, Bayan Franklin tiyatroyu sise bou011fmanın da parlak bir fikir olduu011funa karar vermiu015f. Oyuncuların yüzlerini yine hiç göremediu011fim uzun bölümler olmasaydı bu ilgi çekici bir hamle olabilirdi. Ancak sahnede olan bir oyunu göremedikten sonra tiyatroya gitmenin ne anlamı var?

Keu015fke oyuncuları oyunun büyük bölümünde görebilseydim çünkü ses performansları oldukça bau015farılı geliyordu. Davetsiz gelen keu015fiu015fi canlandıran Jake Curranu2019ı, gerçekten kahkahalarla güldüren u201cDiary of a Nobodyu201d dahil önceki iu015flerinden tanıyorum. Onu bu performans boyunca izleyebilmeyi çok isterdim.

Tiyatrodan ayrılırken Kingu2019s Headu2019in Sanat Yönetmeniu2019nin, hemen önümdeki oyunun yönetmenine yaklau015fıp samimi bir u201ctebrikleru201d dediu011fini iu015fittim. O an, önümdeki kadının oyun boyunca neden koltuu011fundan düu015fecek kadar güldüu011fünü bir anda anladım; meu011fer kendi oyununa gülüyormuu015f.

Tiyatrodan çu0131karken yau015fadıu011fım bu an, tüm gece boyunca beni gerçekten gülümseten tek an oldu.

Noonday Demons, 2 Au011fustos 2015 tarihine kadar Kingu2019s Head Theatreu2019da izlenebilir.