ELEŞTİRİ: Rasputin Rocks, Stockwell Playhouse ✭✭

Maria Alexe (Rusya İmparatoru), Robyn Hampton, Charlotte Shaw ve Jessica Townsley (Kremlin İmparatorluk Muhafızları) Rasputin Rocks

Stockwell Playhouse,

16 Kasım 2017

2 Yıldız

Bilet Al

Bir yazar ikilisinin bir oyunu sahneye koymadan ve gerçekte nasıl sonuç verdiğini görmeden önce üzerinde 10 yıl çalıştığını duyduğunuzda -belki de haklı olarak- temkinli yaklaşırsınız. Neden bu kadar uzun sürdü? Yaklaşık aynı sürede hazırlanan 'Mormon' kadar iyi olacak mı? Yoksa bu gecikmenin başka bir sebebi mi var? Elbette, yeni yazarların nihayet sahneye ulaşıp; yeniden canlanan Çılgın Keşiş'in... tüm insanlar arasından... Tony Blair ile uğraştığı çılgın bir oyunla karşımıza çıkması heyecan verici. Ancak sonra insan merak ediyor: Tony Blair biraz demode kalmadı mı? Bu oyun gerçekten zamana ayak uydurabildi mi?

Rasputin Rocks oyununda Tony Blair rolünde Andrew Hobbs

Aslında hem evet, hem hayır. Yazar-yapımcı-yönetmen-oyuncu Andrew Hobbs (birçok uyarı çanı çalan çok yönlü bir sorumluluk) tarafından canlandırılan Tony Blair sahneleri muhtemelen en başarılı olanlar: Hobbs bunları kendisi için yazmış ve kendine nasıl hakkını vereceğini biliyor. Tarzı tam bir Canal Cafe Theatre veya News Revue havasında ve bu damarda oldukça komik. Ancak kendisi tipik bir dram yazarı değil, kaldı ki müzikal yazarı hiç değil. Besteci Alastair Smith de aynı şekilde; British Touring Shakespeare gibi topluluklar için fon müziği yazan yetkin bir müzik direktörü olsa da, bu rol ile bir müzikal tiyatro skoru yaratmak arasındaki mesafe çok büyük. Bu zorlu formdaki ilk denemesi olması sebebiyle, sonuç mükemmel değilse ona karşı müsamahalı olunmalı. Aerosmith'ten country müziğe, Laibach'a ve ötesine uzanan tanıdık rock gruplarının tarzlarını başarılı taklitleri övgüye değer olsa da, melodi yazımında sözleri çok düz ve ağırkanlı müzikalleştirme eğilimi endişe verici. Bu durum, Bay Blair için yazılan diyaloglardaki karakter ve zekayı nadiren yansıtıyor. Hatta Kremlin'deki çürüme ve ölümle ilgili bu kasvetli hikayedeki diğer figürlerle karşılaştığında müzik oldukça durağanlaşabiliyor; hikayeyi daha neşeli bir tempoda ilerletmeye odaklanması gerekirken atmosfer yaratma çabasına saplanıp kalıyor. Sonuç olarak, oyun gerçekte olduğundan çok daha uzunmuş hissi veriyor.

Rasputin rolünde Jake Byrom, Robyn Hampton ve Jessica Townsley ile birlikte

Statik ve pek iyi düşünülmemiş yönetmenlik de duruma yardımcı olmuyor. Tasarım deseniz... peki, tasarımı kim yaptı? Kimsenin adı geçmiyor. Sahnedeki grubun (onlara birazdan değineceğim) önündeki dört 'sahte' iskele sütunuyla bir rock konseri düzeneğini andırıyor. Bu da mı yorulmak bilmez Bay Hobbs'un işi? Şaşırmam. Eğer yaratıcı ekibin bütçesinden kısıp oyunu bir şekilde sahneye ve seyirci önüne çıkarmanın en kötü yol olduğunu kanıtlayacak bir örnek varsa, bu prodüksiyon bunu fazlasıyla kanıtlıyor. Nicky Griffiths'in elinden çıkma bir koreografi var ama insan, West End emektarı bu ismin kadroyu forma sokmak ve prodüksiyon için bir konsept geliştirmek için ne kadar zamanı olduğunu merak ediyor. Mevcut durumda her şey oldukça gelişigüzel ve kopuk görünüyor.

Anton rolünde Barry Greene ve Svetlana rolünde Tanya Truman

Evet, oyuncu kadrosu elinden geleni yapıyor. Bay Hobbs'un baskın varlığının yanı sıra, Rusya İmparatoru rolünde (şarkıları olan bir tür kadın Korkunç İvan karakteri) Maria Alexe oldukça takdire şayan bir performans sergiliyor ve 'aşk teması' odağındaki Svetlana rolünde Tanya Truman büyüleyici. Jake Byrom, Rasputin'i inandırıcı kılmak için elinden gelini yapıyor ve bu iddialı projenin ortak yapımcılarından Barry Greene, vokal olarak oldukça etkileyici bir Anton portresi çiziyor. Diğer rollerde Jay Joel, Tristan Ward, Robyn Hampton, Charlotte Shaw ve Jessica Townsley yer alıyor. Hepsi çok sıkı çalışıyor ve kendilerini sevdirmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Ancak, ciddiye alınmak mı istediği yoksa sadece modası geçmiş ve ısıtılıp önümüze sunulmuş şakalarına gülünmesini mi istediği konusunda kararsız kalan bir şovda bu oldukça zor bir görev.

Gruba gelince, Connor Fogel onları bir arada tutmayı başarıyor; ancak ses mühendisliğinin, sesleri sık sık rock combo'sunun gürültüsü altında kaybolan şarkıcılar yerine grubu kayırdığını söylemek gerek. Bu durum kimseye yardımcı olmuyor. Oyun seyirci bulmak için çok sert bir mücadele vermek zorunda kalacak; dürüst olmak gerekirse lütfen şarkıcıların sesini bastırmayın. Lütfen. Bunu söylemişken, davulcu çok yetenekli. Sadece onu bir pleksi camın arkasına koyun, lütfen. Bu tür şeyler bir sebeple var.

10 Aralık 2017'ye kadar

RASPUTIN ROCKS BİLETLERİNİ ALIN