ELEŞTİRİ: The Simon and Garfunkel Story, Vaudeville Theatre ✭✭✭✭

Douglas Mayo, Vaudeville Theatre'da Sam O'Hanlon ve Charles Blyth'ın başrollerini paylaştığı The Simon and Garfunkel Story'yi izledi.

Charles Blyth ve Sam O'Hanlon, The Simon and Garfunkel Story kadrosunda.

Vaudeville Theatre

4 Yıldız

Birleşik Krallık Turne Bilgileri Öncelikle, Paul Simon ve Art Garfunkel'ın hikayesini Buddy veya Jersey Boys tarzında bir müzikal kurguyla izlemeyi bekleyenler başka yere bakmalı. Vaudeville Theatre'da ve şu an Birleşik Krallık (ve hatta dünya) turnesinde sahnelenen bu yapım, düz bir canlı konserden farkını ortaya koyan çok ince bir anlatı çatısına sahip, konser formunda bir müzikal kutlama niteliğinde.

Ancak, benim gibi bir Simon ve Garfunkel hayranıysanız, sunulan şey popüler müziğin en eşsiz parçalarının bir grup yetenekli sanatçı ve müzisyen tarafından sevgiyle canlandırılmasıdır. Bu muazzam parçaları samimi ve konforlu bir ortamda dinleme şansı bulmak benim nezdimde deneyimi daha da güzelleştiriyor. İkilinin Central Park'ta 500.000 kişiyi bir araya getiren efsanevi konserini düşünürsek, 60'ların folk kulüplerinde bulunmadıysanız bu eserleri bu kadar yakından deneyimlemenin nadir bir fırsat olduğunu söyleyebiliriz.

Sam O'Hanlon (Simon) ve Charles Blyth (Garfunkel) birbirlerine kusursuz uyum sağlamışlar. Armonileri çok başarılı ve sahnede ardı ardına parçaları seslendirirken oldukça rahatlar. Gözlerinizi kapatın; akşamın büyük bir bölümünde gerçek ikilinin huzurunda olduğunuza yemin edebilirsiniz ki böyle bir prodüksiyon için bu azımsanmayacak bir başarı.

Onlara sahnede Will Tuckell, Leon Camfield, Mat Swales ve Kyla Brown eşlik ediyor; ikinci perdede ise nefeslilerde Tim Bloomer, Dominik Told ve Christiano Castellitto gruba dahil oluyor. Mrs Robinson ve The 59th Street Bridge Song (Feeling Groovy) gibi parçalara gerçek bir ritim duygusu katan bu funk topluluğu, Camfield ve Brown'ın sağladığı armoni desteğiyle seslendirilen klasiklere büyük bir derinlik kazandırıyor.

O'Hanlon ve Blyth'ın ustalığının asıl sınavı, sahnede sadece ikisinin tek bir gitarla baş başa kaldığı anlarda yaşanıyor. Bu sınavı başarıyla veriyorlar; onları dinlemek tam bir huzur kaynağı.

Şovun temel zayıflığı formatında gizli. Bir kısmı canlı biyografik anlatım, bir kısmı ise yansıtılan alt yazılardan oluşan yapı, tam olarak ne tarafa yöneleceğine karar verememiş. Program kitapçığına bakılırsa canlı anlatımın yarısı oradaki metinlerden alınmış ve en hafif tabiriyle sığ kalmış. Simon ve Garfunkel'ın anlatılması gereken çok dramatik bir hikayesinin olmaması da bu durumu pek kolaylaştırmıyor; beraber çalmak ve tekrar tekrar ayrılmak dışında pek bir olay yok gibi. Benim en ilginç bulduğum nokta, Garfunkel'ın başarısının ardından lisede matematik öğretmenliğine geri dönmesiydi.

Prodüksiyon çoğu zaman şık projeksiyonlardan faydalanıyor ki sanatçıların sahnede nispeten statik durduğu düşünüldüğünde bu yerinde bir karar. İkinci perdede ne dediği anlaşılmayan ve pek de gerekli olmayan tuhaf bir banttan röportaj anı var. Ayrıca şovun büyük kısmında O'Hanlon ve Blyth'ın yüzlerinin mikrofonlar tarafından tamamen kapatılması, görsel bir dramatik sunum umudunu da gölgeliyor.

The Simon and Garfunkel Story, aslında bu müziğin sadık hayranları için tasarlanmış bir şov. Bernie Taupin ve Leonard Cohen gibi isimlerin yanında Simon ve Garfunkel'ın eserleri de şiirsel sözlerin eşsiz armonilerle birleştiğindeki gücünü kanıtlıyor. İster sade bir gitarla ister koca bir orkestrayla seslendirilsin, bunlar zamansız şarkılar. Salonda otururken, soğuk bir günde en sevdiğiniz kazağınıza sarılır gibi her bir melodi sizi sarıp sarmalıyor ve geçmişe götürüyor. Bu şarkıların ne kadar muazzam olduğu gerçeğinden veya ne kadar iyi icra edildiklerinden kaçış yok. Bridge Over Troubled Water ile sona geldiğinizde, belki de en görkemli marşlarının ihtişamı hakkında aklınızda hiçbir şüphe kalmıyor. Aradan kırk yıl geçse de hala eşsizler.

THE SIMON AND GARFUNKEL STORY BK TURNE BİLGİLERİ