ELEŞTİRİ: The Chemsex Monologues, King’s Head Theatre ✭✭✭✭

The Chemsex Monologues (Chemsex Monologları).

King’s Head Tiyatrosu.

23 Mart 2017

4 Yıldız

Bilet Alın

Sonunda eşcinsel topluluğu, özellikle de Londra'da tıpkı 1980'lerdeki AIDS salgını kadar can alan ve hayatları paramparça eden 'chemsex' (kimyasal cinsellik) fenomenini konuşmaya başladı. Matthew Todd’un bu meseleyi inceleyen mükemmel kitabı Straight Jacket ve gey erkekler ile yalnızlık üzerine yazılan güncel makaleler şu büyük soruyu gündeme getiriyor: Artık gizli saklı yaşamanın gerekmediği ve daha eşitlikçi bir toplumda, neden bu kadar çok eşcinsel erkek hâlâ kendini dışlanmış ve intihara meyilli hissediyor? Sahneye meth ve 'Tina'nın (metamfetamin) girişi yıkıcı etkiler yaratıyor.

Patrick Cash yetenekli bir yazar ve HIV Monologues eserinin devamı niteliğindeki bu parça, tarz ve sunum bakımından benzerlik taşıyor; monologlar doğrudan, müstehcen, dürüst ve yargılamadan uzak. Güçlü karakter analizleri ve yönetmen Luke Davies ile birlikte çalışan, kusurlu ama sempatik karakterleri başarıyla canlandıran ekip sayesinde oyun amacına ulaşıyor. Cash; 'çıtır', 'keş', 'fahişe' gibi aşağılayıcı etiketlerin ötesine geçerek, çıplak utanç ve yalnızlığın merkezine iniyor. Arka planda çalan Queen şarkısının 'Someone To Love' olması kesinlikle bir tesadüf değil.

Oyuncu kadrosu harikalar yaratıyor. Anlatıcı rolünde Kane Surry, bizi gece hayatına götürerek ve kendisini 'G' (GHB) ile tanıştıran seksi bir erkekle tanıştırarak yapımı ustalıkla çerçeveliyor. Surry, derinden kaynayan gerilimi, gencin toyluğunu, sessiz çaresizliği ve oyunun sonunda ayılmış bir şekilde aynı çocukla çok daha farklı şartlarda yardım etmek için karşılaşmasını başarıyla sergiliyor. 'İsimsiz Çocuk' rolündeki Denholm Spurr, hem seksi hem de savunmasız bir performansla, etrafındaki yıkıma şahit olmasına rağmen partilemeye devam eden ve duramayan bir karakteri canlandırıyor. Hemen hemen tüm karakterlerin gidecek başka yerleri olmadığını hissettikleri için bu dünyada takılıp kalmaları oldukça sarsıcı.

Charly Flyte, gey kankasıyla 'chill out' partilerinde kendini bulan, bu ortamların artık sadece cinsellik üzerine kurulu olduğunu ve arkadaşının bir bağımlıya dönüşüp eridiğini fark eden 'fag hag' Cath rolünde sıcak ve eğlenceli bir performans sunuyor. Buna rağmen kendi kulüp gecesini işletmeye devam etmesi, karakteri derinleştiren iyi işlenmiş bir çelişki. Yine de karakterler arasında en yüzeysel kalanı o; her ne kadar klişeye düşmese de, Cath ile biraz daha vakit geçirilmesi karakterin gelişimine katkı sağlayabilirdi.

Gecenin yıldızı ise Cinsel Sağlık Çalışanı Daniel rolündeki Matthew Hodson; kamp, komik ve dokunaklı bir performans sergiliyor. Eğer oyun kulağa fazla ağır ve karanlık geliyorsa, konunun ciddiyetinden ödün vermeden atmosferi neşelendiren kişi kesinlikle Daniel oluyor. Saf yalnızlıktan dolayı bir seks partisine gidiyor ve tepkileri hem çok gülünç hem de tam yerinde; ancak monologu, dışarıda Onur Yürüyüşü başlarken İsimsiz Çocuk'a yardım etmeye çalışmasıyla son buluyor.

Cash'in bu gurur ve utanç karışımını ele alma biçimi takdire şayan. Bu, düşündürücü bir yapım; ciddi tartışmalar ve eylemler için canlı ve değerli bir başlangıç noktası. Ayrıca, bu tür oyunların sergilenmesi gereken, korunması ve değer verilmesi gereken tarihi ve enerjik King’s Head Tiyatrosu'nda bu oyunu izlemek bir ayrıcalıktı.

THE CHEMSEX MONOLOGUES İÇİN BİLET ALIN