GEÇMİŞE BAKIŞ: Karl Queensborough

Bu "Throwback Thursday" nostalji gününde Sarah Day, Hamilton müzikalinde olayların geçtiği o odaya geri döneceği günü bekleyen Karl Queensborough ile keyifli bir sohbet silsilesi gerçekleştiriyor.

Karl Queensborough Çocukken sahne aldığın ilk oyun hangisiydi ve seni tiyatro dünyasına çeken ne oldu?

Aklımda en çok yer edeni 'Bir Noel Şarkısı' (A Christmas Carol) idi. 'Bob Cratchit' rolündeydim; oyunculuk sürecinden gerçekten keyif almaya başladığım, tutkumun ilk kıvılcımlarının atıldığı ve bu işi meslek olarak yapmak istediğime karar verdiğim an oydu. O sırada yaklaşık 9 yaşındaydım. Ama aslında Scrooge'u oynamak istiyordum!

Alexander Hamilton gibi ikonik bir rolü canlandırdığın için seni tebrik ederiz! Olayların tam merkezinde, yani o meşhur 'the room where it happens'da olmak nasıl bir duygu?

Bu kadar devasa bir rolü canlandırdığıma hâlâ kendimi inandıramayıp kollarımı cimciriyorum. Karakterin oyun boyunca katettiği yol tek kelimeyle muazzam. Eğer birkaç yıl önce bana hayatımı sahnede Amerikan aksanıyla rap yaparak kazanacağımı söyleseydiniz, aklınızdan şüphe ederdim. Benim için en özel an her zaman ilk sahneye çıkışım; ilk repliğim karakterimin adını söylemek. Seyircinin tepkisi size gerçekten oraya ait olduğunuzu hissettiriyor. Enerji tek kelimeyle şahane. Özledim doğrusu. Ama çok yakında dönüyoruz!

Pandemi nedeniyle sektörün kapandığı o son geceden bahseder misin? Aklından neler geçiyordu ve perdelerin yeniden açılacak olmasıyla ilgili seni en çok ne heyecanlandırıyor?

Garip bir tesadüftür ki, her yer kapandığında aslında ülkede değildim. Tiyatroların açık olduğu o son hafta Dubai'de tatildeydim. Zamanlama inanılmazdı; Dubai'ye gittim ve bir daha Hamilton için geri dönemedim! Ama tatile çıkmadan bir hafta öncesinde seyirciler arasında maske takanların sayısının gittikçe arttığını görebiliyordunuz. Biz de ekip olarak oyunun gerçekten kapanıp kapanmayacağını konuşuyorduk. Tatilden döndüğümün ertesi günü Dubai sınırları kapattı, yani istesem bu kadar iyi bir zamanlama yapamazdım!

Karl Queensborough Bir oyun için karaktere bürünme sürecin nasıl işliyor? 

Keşif sürecim provalarda, sahne partnerlerimle kurduğum ilişkilerle başlar. Karakterin başkaları tarafından nasıl yansıtılacağı hakkında bir fikriniz olabilir ancak asıl iş o odaya girdiğinizde başlar; yönetmenle bir araya gelip karakter ve eser hakkındaki vizyonlarınızı birleştirirsiniz. Sahneye çıkıp o dünyayı keşfetmekten bahsediyorum; metin analizinin (Stanislavski) büyük bir hayranıyım, ilk günden önce tüm ödevlerimi yaparım. Bazen provalar bittikten sonra bir süre daha kalıp fiziksel olarak keşifler yapmaya devam ederim (Michael Chekhov). Metni sadece ezberlenmiş bir satır olarak değil, tamamen özümseyerek en samimi ve gerçek yerden konuşmayı amaçlarım.

Tiyatro senin için neden önemli?

İnsanlara bir kaçış alanı sunuyor. Şöyle düşünün; yüzlerce yabancıyla dolu bir odadasınız ama oyuna daldıkça her şeyi unutup hikayenin içine çekiliyorsunuz. Bir performans izlediğinizi unuttuğunuz o anlar çok değerli. Arkadaşların ve ailelerin bir araya gelip sanatı kucakladığı bir fırsat bu. İster eğlenin, ister gözyaşlarına boğulun ya da gülmekten karnınıza ağrılar girsin.

Karl Queensborough Hamilton'da sahne arkasında beklerken Tiyatro sektörü kadrolarda, yaratıcı ekiplerde ve teknik kadroda daha fazla çeşitlilik çağrısında bulunuyor. Bu senin için ne ifade ediyor? Atmosferde olumlu bir değişim hissediyor musun yoksa sektörün hala katetmesi gereken uzun bir yolu mu var?

Kesinlikle daha gidilecek çok yol var. Sahnede gördüğümüz şey, içinde yaşadığımız dünyayı temsil etmeli. O salondaki her birey, özellikle de gençler, sahnede kendinden bir parça görebilmeli. Böylece bu hedeflere ulaşabileceklerini bilsinler. Sadece sahne önü değil, sahne arkasında da çeşitlilik konusunda büyük bir değişime ihtiyaç var. 13 yıldır bu işi yapıyorum ve her gece o oyunların gerçekleşmesini sağlayan sahne arkası ekibinde beyaz olmayan kaç kişi gördüğümü bir elimin parmaklarıyla sayabilirim. Hepimizin güvenebileceği ve bağ kurabileceği birilerine ihtiyacı var.

Karantina boyunca yaratıcılığını nasıl korudun?

Evet, kesinlikle elimden geleni yapmaya çalıştım. Seslendirme işleri geçen yıl benim kurtarıcım oldu. Bu süreyi şov makaramı (showreel) güncellemek, çevrimiçi atölyelere katılmak, yeni portre fotoğrafları çektirmek, bazı kısa filmlerde rol almak, müzik yazmak ve network kurmak için kullandım. Ama aynı zamanda dinlenmenin ve enerji depolamanın da ne kadar önemli olduğunu anladım.

Sahnede yaşadığın en iyi veya en komik anılardan birini anlatır mısın?

Hamilton'daki Cabinet Battle sahnesini yaparken, sırf biraz hava atmak için elektro gitar çalar gibi zıplamaya kalkıp kostümümün ağ kısmını boydan boya yırtmaya hiçbir şey sizi hazırlayamaz. Üstelik küçük bir yırtıktan bahsetmiyorum, neredeyse dizlerime kadar gelmişti (Şükürler olsun ki içimize birkaç kat giyiyoruz). O olaydan sonra yaklaşık 20 dakika daha sahnede kalmam gerekmişti. Hamilton çok hareketli bir oyun! Canlı tiyatro gibisi yok, değil mi?

Hayatın bir oyun olsaydı adı ne olurdu ve neden?

‘A million things that go’ (Akıp giden bir milyon şey)

(Çünkü çok aktif biriyim, tam bir dışadönüğüm. Zihnimi sakinleştirmek ve 'an'da kalabilmek için meditasyon yapmamın sebebi de bu. Yanlış anlamayın, enerjimi seviyorum ve bir oyuncu olarak buna ihtiyacınız var ama bunu ne zaman kendi yararınıza kullanacağınızı bilmek önemli.)

Sektöre yeni adım atan genç oyuncular için gerçekten zor bir yıl oldu. Yeni mezunlara ne gibi tavsiyelerde bulunursun?

Herkesin aynı gemide olduğunu bilsinler. Sektör çalışanları neler yaşadığınızın farkında. Konservatuvardan hemen sonra bir menajer bulamamak dünyanın sonu değil. Bağlantı kurmanın, network oluşturmanın ve yeni insanlarla tanışmanın her zaman bir yolu vardır. Ayrıca, yakında sel gibi gelecek olan tiyatro, TV ve film bolluğu için heyecan duyun. Bolca fırsat çıkacaktır!

Zanaatınız, sesiniz ve fiziksel sağlığınız üzerinde çalışmaya devam edin. Eğitim asla bitmez; ben 2015'te mezun oldum ve hâlâ yol boyunca öğrenmeye devam ediyorum! Ruh sağlığınıza da çok iyi bakın.

Hamilton müzikali 19 Ağustos 2021'den itibaren Victoria Palace Theatre'a geri dönüyor.