INTERVIEW: Clive Brill – Artistiek Directeur van het Frinton Summer Theatre

Paul T Davies spreekt met Clive Brill, producent en artistiek directeur van het Frinton Summer Theatre.

Clive Brill

Essex is veel meer dan alleen de zongebruinde types uit realityshows als TOWIE. De regio kenmerkt zich door prachtig platteland en een idyllische kustlijn, met de badplaats Frinton-on-Sea als absoluut hoogtepunt. Het is er deftig, eigenzinnig en – ongelooflijk maar waar in 2018 – de thuisbasis van het laatste 'weekly rep' gezelschap in Groot-Brittannië. Volgens deze traditionele opzet spelen acteurs 's avonds de voorstelling van de week, terwijl ze overdag alweer repeteren voor het stuk van de volgende week. Dit seizoen brengt het gezelschap maar liefst acht producties in zeven weken tijd. Het is een echte traditie in Essex met een trouwe aanhang die zorgt voor een unieke sfeer in het dorp; iedereen praat met een passie over de voorstellingen waar menig schouwburg jaloers op zou zijn. Bekende namen als Vanessa Redgrave, Gary Oldman en Anthony Sher maakten hier ooit deel uit van het ensemble. Midden in de hittegolf, die de kust van Frinton nog mooier laat schitteren, sprak ik met Clive Brill, de man achter het succes.

PTD: Vertel eens over jouw betrokkenheid bij het zomertheater, hoe is dat begonnen? CB: Eigenlijk als gevolg van een midlifecrisis! Ik had een lange carrière bij TV en radio, vooral als producent (Clive maakt nog steeds radiodrama), maar ik verlangde ernaar om weer te gaan acteren. Ik had het geluk gecast te worden voor Charley’s Aunt in het seizoen van 2012 en ik werd op slag verliefd op Frinton en dit theater. Hoewel ik er voor die tijd nog nooit was geweest, wist ik dat ik terug wilde komen. In mijn derde jaar haalde ik Richard Wilson over om hier The Dog te spelen en sinds 2015 ben ik artistiek directeur en producent.  Een van de vernieuwingen die ik heb doorgevoerd, is het verlengen van de repetitietijd naar tien dagen – geloof het of niet, dat maakt een wereld van verschil! Ook werken we niet meer met een vaste groep acteurs voor het hele seizoen; de cast wisselt per voorstelling. Wel kijkt elk nieuw ensemble mee met een doorloop van de huidige productie, wat zorgt voor een geweldig gevoel van saamhorigheid. Bovendien kunnen we hierdoor breder casten. We trappen dit jaar af met Driving Miss Daisy, waarvoor we acht actrices zagen voor de rol van Daisy. Het niveau was ongelooflijk hoog. PTD: Hoe vind je de juiste balans voor het seizoen? Wat bepaalt je keuze voor de producties? CB: We worden vooral gedreven door ons publiek, want zonder hen zouden we niet bestaan! Gemiddeld is 85% van de kaarten verkocht, een bezettingsgraad waar menig theaterdirecteur jaloers op zal zijn. Onze bezoekers zijn ontzettend loyaal, ze zien vaak alle voorstellingen en komen elk jaar terug. Ze laten ook duidelijk van zich horen! De 'Friends of Frinton Summer Theatre' doen bovendien fantastisch werk om het hele jaar door geld in te zamelen, zodat we de McGrigor Hall voor het seizoen kunnen huren. Ik ben me er zeer van bewust dat je het publiek moet pleasen, dus ik zorg voor een goede variatie in genres: komedie, drama, thriller en musical. PTD: Maakt die focus op het publiek de programmering niet wat risicomijdend? CB: Nou, je kunt zeker risico's nemen binnen de uitdagingen die je jezelf als producent stelt, zolang je je kernpubliek niet uit het oog verliest. Ik heb meer hedendaags werk geïntroduceerd, zoals Shelagh Stephensons Memory of Water, en dit jaar hebben we met Love Virtually van Daniel Glattauer zelfs een Britse primeur. Het boek is in heel Europa een bestseller en ik produceerde eerder de radioversie met David Tennant en Emilia Fox. Maar het grootste risico van dit jaar is waarschijnlijk dat we Fiddler on the Roof opvoeren in een tent op het grasveld aan de boulevard! PTD: Dat is inderdaad een gewaagde zet! CB: Zeker, en we spelen diezelfde week ook nog Deathtrap in de zaal! Fiddler is nu zo actueel, met thema's als ballingschap en migratie, dat ik het niet kon laten. Ons publiek kan dus twee verschillende voorstellingen in één week zien, en op zaterdag zelfs op dezelfde dag! PTD: Is Fiddler het paradepaardje van dit seizoen? CB: In veel opzichten wel, omdat we buiten de muren van de zaal treden om ons talent aan een nog groter publiek te tonen – de zaal is immers vaak uitverkocht. Omdat we geen subsidie ontvangen, moeten we creatief omgaan met ons budget. Maar dat is juist een kracht: we hebben een fantastische groep acteur-muzikanten, een band in plaats van een orkest, en zelfs poppen! Het is ons grootste waagstuk tot nu toe, maar Fiddler on the Roof in een tent wordt een onvergetelijke ervaring. We sluiten af met de klassieke klucht Boeing Boeing, zodat het publiek met een grote glimlach het seizoen uitgaat! PTD: Het is een prachtig programma, waarbij ik ook de herdenking van honderd jaar einde Eerste Wereldoorlog met Private Peaceful wil benadrukken.  Bedankt Clive, en hopelijk tot ziens bij een van de voorstellingen! HET ZOMERSEIZOEN VAN FRINTON 2018. Driving Miss Daisy. 10 - 14 juli. Our Man in Havana. 17 - 21 juli. Private Peaceful. 24 - 28 juli. Blithe Spirit. 31 juli - 4 augustus. Love Virtually. 7 - 11 augustus. Deathtrap. 14 - 18 augustus. Fiddler on the Roof. 14 - 19 augustus. Boeing Boeing. 21 - 25 augustus.

RESERVEREN FRINTON SUMMER THEATRE