RECENSIE: Chef, Soho Theatre ✭✭✭

Chef. Foto met dank aan Richard Davenport Chef

Soho Theatre

17 juni

3 Sterren

'Chef' van Sabrina Mahfouz arriveert in Londen met een indrukwekkende reputatie, nadat de voorstelling vorig jaar de Fringe First Award won op het Edinburgh Festival. Nu staat het stuk in het Soho Theatre als een essentieel onderdeel van hun reeks monologen.

Het vertelt het meeslepende verhaal van een vrouw die transformeerde van een haute-cuisine chef-kok naar een gedetineerde die de gevangeniskeuken runt. Via een krachtige en rake monoloog ontrafelt haar schokkende levensverhaal; ze vertelt over haar gewelddadige vader, haar bejubelde culinaire carrière en de aaneenschakeling van gebeurtenissen die haar uiteindelijk achter de tralies deed belanden.

Thematisch gezien vormen eten en koken de rode draad in deze productie. Het biedt haar verlossing uit haar turbulente tienerjaren, een ontsnapping aan haar thuissituatie en het blijkt de houvast te zijn die haar staande houdt in de gevangenis. Voor de chef is eten niet simpelweg brandstof voor het lichaam, maar een passie, een ambacht en een manier van leven.

Jade Anouka is uitmuntend als de protagonist; haar aanstekelijke energie en het plezier waarmee ze over haar culinaire creaties vertelt, doen zowel het podium als de zaal oplichten. Een oneshow dragen is geen sinecure, maar Anouka vertolkt de rol met verve en schakelt naadloos tussen emotioneel geladen scènes. Wel verloren haar accenten aan het einde iets aan scherpte wanneer ze kortstondig andere personages neerzette.

Het script van Mahfouz weerspiegelt haar achtergrond en twee verschillende passies; er zit een lyrische kwaliteit in het werk die het midden houdt tussen poëzie en dialoog. Elke pagina van het script druipt van de beeldspraak en levendige verhalen, en de enkele grappen zijn vakkundig geschreven en gebracht. Hoewel dit script prachtig klinkt (en Anouka doet het fantastisch om elk woord tot zijn recht te laten komen), haalt het soms de rauwe geloofwaardigheid uit het verhaal – zeker omdat de chef een Londense met een moeilijke achtergrond moet voorstellen. Hoeveel gevangenen van midden in de twintig zouden bijvoorbeeld het woord 'nagelriem' gebruiken?

Hoewel 'Chef' over het algemeen solide en vermakelijk is, krijgt het stuk met een speelduur van slechts 45 minuten niet helemaal de ruimte om uit te groeien tot iets dat écht naar de keel grijpt. Het kost tijd om het publiek echt mee te laten leven met een personage, en ondanks de enorme inzet van Anouka komt het stuk pas echt op dreef vlak voordat het eindigt, wanneer het dwalende achtergrondverhaal focus krijgt en de spanning oploopt.

De enscenering van Kirsty Ward is eenvoudig en doeltreffend: het toneel is nagenoeg leeg, op een uitgiftebalie, wat keukengerei en een whiteboard na. Op het bord hangen smakelijke recepten die dienen als de narratieve thema's voor elk hoofdstuk. Anouka benut de ruimte goed en de intieme setting gaf haar de kans om een sterke band met het publiek op te bouwen.

Als 'Chef' een gerecht zou zijn, was het een selectie canapés vooraf: klein maar verfijnd. Uiteindelijk blijf je echter hunkeren naar net dat beetje meer...

Chef is tot en met 4 juli 2015 te zien in het Soho Theatre