RECENSIE: Down And Out In Paris And London, New Diorama Theatre ✭✭✭✭✭

Down And Out In Paris and London

New Diorama Theatre

30 april 2016

5 Sterren

Boek Nu Down And Out In Paris and London is een samensmelting van de roman van George Orwell en ‘Hard Work’ van Polly Toynbee. Deze krachtige voorstelling van 90 minuten, die momenteel speelt in het Londense New Diorama Theatre, herinnert ons eraan dat de politiek en de brutaliteit van armoede — niet in een ontwikkelingsland, maar in onze eigen zogenaamd 'moderne' samenleving — verstikkend en verschrikkelijk onrechtvaardig kunnen zijn.

Na de première op het Edinburgh Festival van vorig jaar, is het stuk nu uitgebreid en keert het terug naar het New Diorama voor een verlengde speelperiode.

In de bewerking van David Byrne schakelt de actie tussen het Parijs van de jaren 1920, verteld door Orwell, en het Londen van 2003 door de ogen van Toynbee. Het is een hectische productie die perfect benadrukt wat in het stuk uitvoerig wordt geïllustreerd: dat het overleven onderaan de maatschappelijke ladder zonder geld uitputtend kan zijn. Mensen die vastbesloten zijn te overleven en iets van hun leven te maken, werken vaak vele malen harder dan gemiddeld, terwijl ze vechten tegen een systeem dat hen tegenwerkt en dat — volgens sommigen — is ontworpen om hen op hun plek te houden.

Dit geweldige ensemble, aangevoerd door Richard Delaney en Karen Ascoe als Orwell en Toynbee, wervelt over het kleine podium van het New Diorama. Slechts af en toe pauzeren zij voor kille, zinloze momenten waarop de verschrikking van de situatie even op het publiek kan indalen. Beide acteurs zijn uitzonderlijke vertellers die het publiek meenemen door honger, wanhoop en frustratie.

Met de krachtige ondersteuning van Mike Aherne, Andy McLeod, Andrew Stafford-Baker and Stella Taylor wordt het verhaal met brute helderheid en hartverscheurende vergeefsheid gebracht. De overtuiging en het intense momentum waarmee dit gebeurt, maken het bijna verrassend dat de acteurs aan het eind van het stuk nog op hun benen staan.

De regie en bewerking van David Byrne gunnen het publiek geen moment rust. De vlekkeloze overgangen tussen de tijdlijnen worden prachtig uitgevoerd door de cast, met weinig meer dan een bed, een tafel en een paar stoelen. Ook het latere gebruik van klapdeuren is enorm effectief.

De kostuums van Ronnie Dorsey en het lichtontwerp van Catherine Webb zijn eenvoudig, maar gecombineerd met de soundscape van Dominic Brennan helpt Down And Out In Paris een boodschap over te brengen die hopelijk onderdeel wordt van een dringende roep om verandering.

Down And Out In Paris And London is een absolute aanrader. Beknopt, briljant gespeeld en met een enorme dramatische impact: dit is een stuk dat gezien moet worden door de machthebbers. Ik was verbijsterd, niet zozeer door de werking van het systeem, maar door de schijnbare onverschilligheid van degenen die erin werken — ogenschijnlijk machteloos om het systeem te veranderen en gelaten in dat lot.

Koop een kaartje en oordeel zelf!

Down And Out In Paris And London speelt tot en met 14 mei 2016

Foto: Richard Davenport