RECENSIE: Guards At The Taj, Bush Theatre ✭✭✭✭

Darren Kuppan en Danny Ashok in Guards At The Taj. Guards at the Taj

Bush Theatre

13 april 2017

Vier sterren

Boek Nu

1648, Agra, India. De keizer heeft bevolen dat niemand, afgezien van de arbeiders, de pas gebouwde Taj Mahal mag aanschouwen voordat deze volledig is voltooid. Dit geldt ook voor Humayan (Danny Ashok) en Babur (Darren Kuppan), twee keizerlijke bewakers van lage rang die zijn opgezadeld met de vroege ochtenddienst. Samen moeten ze staan met hun rug naar dit grote architectonische wonder gekeerd. Ze mogen zich onder geen beding omdraaien.

Al van jongs af aan beste vrienden, vormen ze een onwaarschijnlijk paar - de pragmatische, realistische Humayan, wiens vader een hoge positie bekleedt binnen de keizerlijke garde, en Babur, een idealistische dagdromer die zijn tijd vult met het bedenken van buitenissige uitvindingen. Waar Babur vol lof spreekt over Ustad Isa, de architect van de Taj, weet Humayan dat de man een vreselijke straf wacht, en dat het aan de laagste bewakers zal zijn om deze uit te voeren.

Danny Ashok en Darren Kuppan in Guards At The Taj.

Zo begint het scherpe tweepersoonsstuk van Rajiv Joseph, vakkundig geregisseerd door Jamie Lloyd, die onnodige franje vermijdt ten gunste van een sobere en heldere enscenering. Dit werkt uitstekend: het kille cel-achtige decor van Soutra Gilmour geeft het script van Joseph alle ruimte om centraal te staan.

Joseph slaagt erin een complete wereld te scheppen door de ogen en woorden van deze twee mannen. De amicale interactie tussen de bewakers geeft hen een herkenbaar, menselijk karakter, maar de sterkste momenten zijn wanneer dit onverwacht plaatsmaakt voor prachtig emotionele en haast poëtische taal. Deze vluchtige momenten tonen Josephs talent als schrijver ten volle; hij heeft een intelligent werk met echt diepe lagen gecreëerd. Het heeft bijna iets weg van een mythe, alsof het publiek getuige is van een fabel over de mannen die de schoonheid doodden. Schoonheid is een thema dat steeds weer terugkeert met een diepe, oprechte eerbied van Babur, en het is juist die schoonheid die hem uiteindelijk ongewild fataal wordt.

Danny Ashok en Darren Kuppan in Guards At The Taj

Alleen op het toneel vormen Ashok en Kuppan een geweldig duo als de twee bewakers. Hun gesprek kabbelt voort met de ongedwongen openheid die hoort bij een hechte vriendschap. Er is een voelbare gezamenlijke geschiedenis die suggereert dat ze al een heel leven achter de rug hebben voordat we hen voor de eerste keer bij de muur van de Taj ontmoeten. Het verlies van deze vriendschap naarmate het stuk vordert, komt des te harder aan door deze aanvankelijke intimiteit. Beide acteurs leveren een meeslepende prestatie. Kuppan schittert in de openingsscènes, waarin Babur het niet kan laten elke gedachte hardop uit te spreken. Deze guitige opmerkingen vormen een schril contrast met het trauma dat hij oploopt tijdens de climax van het stuk. Ashok, als Humayan, beheerst de dialogen van Joseph meesterlijk en brengt ze met een subliem zelfvertrouwen en een trefzekere, militaire precisie.

Humayan ziet de wereld zoals die is, met alle beperkingen die het bewind van de keizer hem oplegt. Babur stelt zich voor hoe de wereld zou kúnnen zijn, met vreemde oorden en onbekende mensen die ver buiten zijn beperkte ervaring liggen. Onder de strikte regels van Agra is er geen plek voor een dromer als Babur, en naarmate Guards at the Taj vordert, wordt dit langzaamaan op gruwelijke wijze duidelijk. De speelduur van 80 minuten vliegt voorbij terwijl het stuk het publiek onvermijdelijk meesleurt naar een brute ontknoping.

Guards at the Taj is een diep ontroerend verhaal met momenten van gitzwarte humor, en een uitstekende keuze als eerste productie voor het onlangs gerenoveerde Bush Theatre.

Foto: Marc Brenner

BOEK TICKETS VOOR GUARDS AT THE TAJ IN HET BUSH THEATRE