RECENSIE: Leslie Uggams, 54 Below ✭✭✭✭✭

Ray Rackham recenseert Leslie Uggams in Something Old, Something New, Something Borrowed, Something Blue in 54 Below, New York.

Leslie Uggams

Something Old, Something New, Something Borrowed, Something Blue

54 Below, New York

5 Sterren

54 Below Website

Wanneer Dionne Warwick je opbelt om je te verwelkomen bij de club van tachtigers, dan weet je dat je bijzonder bent. Het meest recente optreden van Leslie Uggams in 54 Below (het kroonjuweel onder de New Yorkse ‘supper clubs’) bewijst na zeventig jaar op de planken nogmaals dat zij inderdaad altijd al een klasse apart is geweest. Bijna tien jaar na haar eerste shows in 54 Below bracht Leslie opnieuw een heerlijk ondeugende, emotioneel geladen en ontzettend geestige avond vol American Songbook-klassiekers, jazzstandards en verrassende nieuwe versies van bekend materiaal. De zaal bleef maar juichen: “Hallelujah, Baby!”

Mocht de naam Uggams je niets zeggen, waar heb je dan gezeten? Maar vooruit, mocht je haar niet (goed) kennen — wat je voor deze ene keer vergeven wordt — Leslie is de gevierde Tony- en Emmy-winnende Broadway-actrice die wellicht het meest bekend is door haar vertolking van Kizzy in de inmiddels legendarische miniserie ‘Roots’. Recentelijk schitterde ze nog naast Ryan Reynolds als zijn wapen-zwaaiende ‘gangsta-oma’ en huisgenoot Blind Al in ‘Deadpool’. Haar decennialange carrière begon al op negenjarige leeftijd in het beroemde Apollo Theater in New York, en zeer onlangs stond ze nog in het City Center in ‘Jelly’s Last Jam’. Daarnaast groeide ze wereldwijd uit tot een gay-icoon nadat ze de klassieke showtune ‘June is Bustin’ Out All Over’ (uit ‘Carousel’) zong en ter plekke een aanzienlijk deel van de tekst improviseerde — een optreden dat je gezien moet hebben om het te geloven, en waarover ze in deze show eindelijk de ware achtergrond uit de doeken doet.

Zeggen dat mevrouw Uggams alles heeft gedaan is een understatement. In 54 Below krijgt ze de creatieve vrijheid en een liefdevol, enthousiast publiek om haar fascinerende, veelzijdige carrière te verkennen, gecombineerd met een selectie liedjes die blijft verbazen. Dit is cabaret van het allerhoogste niveau. Wanneer ze uitroept dat “de tijd voorbij vliegt”, wil de hele zaal die tijd het liefst in een flesje vangen om nooit meer weg te hoeven. Als een ras-verteller die de zaken precies benoemt zoals ze waren en zijn, hang je aan haar lippen bij elk verhaal: van een jonge Lennon & McCartney die dachten dat ze sprekend leek op Shirley Bassey (met wie ze overigens bevriend raakte, ook al had ze destijds geen idee wie Bassey was), tot Steve Lawrence en Eydie Gormé die haar als hun eigen dochter behandelden in haar tijd op de ‘tapdansschool’. Uggams is een wandelende encyclopedie van alles wat de entertainmentindustrie ooit perfect maakte; ze is misschien wel de grootste hoop dat die perfectie nog steeds kan bestaan, al is het maar voor ruim een uur in een kelderclub op 54th Street. Geen enkele naam wordt ijdel genoemd, elke naam wordt geëerd: van Louis Armstrong tot Ella Fitzgerald en Dinah Washington. Uggams stond zij aan zij met de allergrootsten en verdient de aanbidding die ze van haar publiek ontvangt dan ook dubbel en dwars.

Wanneer mevrouw Uggams zingt, ben je getuige van pure grootsheid. Begeleid door het spectaculaire trio bestaande uit Don Rebic (muzikaal leider/piano), George Farmer (bas) en Buddy Williams (drums), gaat het dak er herhaaldelijk af door een magische alchemie tussen zangeres en muzikanten die je zelden ziet op Broadway of waar dan ook. Op sommige momenten zou je zweren dat er een volledig orkest achter de bar of in de keuken verstopt zit (met complimenten aan het team van 54 Below voor het beste geluidsontwerp van de stad). En de liedjes? Hartverscheurend mooie uitvoeringen van ‘My Own Morning’ (uit haar hitshow uit 1967, ‘Hallelujah Baby’) en ‘Yesterday’ worden afgewisseld met opzwepende versies van ‘Something’s Coming’ en ‘Don’t Rain on My Parade’. De loepzuivere vertolking van ‘Hello Young Lovers’ en het wijze advies in ‘Being Good Isn’t Good Enough’ gaan naadloos over in de krachtige vocalen van ‘If He Walked Into My Life’. Haar nieuwe interpretaties werken zo goed omdat ze de ultieme vertolker is van het universele songbook. Toen Leslie haar dochter Danielle Chambers op het podium uitnodigde voor de meest funky versie van Jackie DeShannons ‘Put A Little Love in Your Heart’, kreeg je even een glimp te zien van de diva buiten de schijnwerpers: een apetrotse moeder die het leven, de liefde en het pure geluk van het bestaan viert. Triomfantelijk zonder sentimenteel te worden, overstijgt Uggams elk cliché over ‘een lange carrière’ door simpelweg in het nu te staan en van elke minuut te genieten.