RECENSIE: The Three Lions, St James Theatre ✭✭✭✭

The Three Lions

St. James Theatre

27 maart 2015

4 sterren

Recensie door James Garden

“David Cameron, David Beckham en prins William wandelen een hotelkamer binnen” zou het begin kunnen zijn van een tenenkrommende mop, maar in The Three Lions, nu te zien in het St. James Theatre, vormt dit de basis voor werkelijk sublieme komedie.

Het is 2010 en het Verenigd Koninkrijk zet alles op alles om het WK voetbal van 2018 binnen te slepen. Rusland lijkt de grootste rivaal, al gaat het gerucht dat Poetin niet eens de moeite heeft genomen om te komen opdagen — dus wie weet weten onze jongens, in hun beste Dad’s Army-stijl, de buit wel binnen te halen.

Zoals toneelschrijver William Gaminara in het programma toelicht: “Ik heb niet geprobeerd de echte mensen achter hun publieke persona te tonen; ik heb juist hun publieke imago genomen dat we bij deze drie heren aan de lopende band op tv zien. Veel vaker in beeld dan zij kun je bijna niet zijn. Ik speel met karikaturen, maar het is verrassend hoe vaak je tijdens het stuk denkt: ‘zo zouden ze waarschijnlijk inderdaad tegen elkaar praten’, dus het is ook weer niet compleet onrealistisch.”

Hoewel deze personages karikaturen zijn, moet je vertrouwen op de magie van Gaminara’s tekst, terwijl hij het publiek meeneemt door de driedaagse missie in Zwitserland. Wie zich verliest in de soms racistische of tegen het homofobe aan schurkende grappen – die wellicht wat makkelijk lijken – mist de vlijmscherpe aanklacht tegen de rol van geld in het profvoetbal, de pers en de wereldpolitiek. Dat is waar Gaminara zijn vizier echt op heeft gericht, en hij raakt zijn doel keer op keer met chirurgische precisie.

Dugald Bruce-Lockhart zet een uitstekende David Cameron neer — zijn wilde gebaren zijn volledig in lijn met hoe we de echte premier zien wanneer hij wanhopig probeert over te komen als een ‘man van het volk’ op een bouwplaats of in een fabriekshal, terwijl de camera's flitsen. Tom Davey is even briljant als prins William; diens wat saaie maar extreem bevoorrechte levensvisie zou als wreed opgevat kunnen worden, en zijn aristocratische gestuntel neigt naar het homofobe, maar Davey speelt hem met zoveel oprechtheid dat je echt een man ziet die gevangen zit in zijn positie en geen kant op kan. Penny, de assistente van de premier (Antonia Kinlay), en Ashock/Vikram (Ravi Ajula) vormen een uitstekend contrapunt voor de drie “echte” mannen. En “De Australiër”, vertolkt door Lewis Collier — die qua structuur bijna een eerbetoon aan Lady Bracknell is — blinkt uit in het ongezouten de waarheid vertellen.

Toch moeten we even stilstaan bij Séan Browne, die een absoluut briljante David Beckham neerzet. Zijn eenvoudige, nuchtere manier van praten is niet alleen een perfecte kopie van de voetballer, maar Browne’s vermogen om te luisteren is onovertroffen. Als “acteren reageren is”, zoals Meisner ooit zei, dan acteert hij werkelijk elke seconde dat hij op het podium staat. De kleinste mimiek op zijn gezicht zorgt voor prachtige momenten. Grappen die door het hele script heen worden opgebouwd, worden met één enkele blik verzilverd, en je kunt je ogen nauwelijks van hem afhouden — hij is veel meer dan alleen het mooie gezichtje met een ongelukkige neiging tot versprekingen.

Het decor en de kostuums van Colin Falconer zijn uitstekend — dat dit “bezuinigingskabinet” verblijft in wat eruitziet als een easyHotel inclusief de bekende oranje accenten, is een bijzonder scherpzinnige keuze.

Al met al is The Three Lions een spectaculaire avond theater. Geef je eraan over en vertrouw op de teksten van William Gaminara — laat het niet onder je (wellicht wat heilige) liberale huid kruipen, want uiteindelijk wordt het publiek rijkelijk beloond.

Boek tickets voor The Three Lions in het St James Theatre