RECENZJA: Murder Ballad w Arts Theatre ✭✭✭✭

Murder Ballad

Arts Theatre

5 Października 2016

4 Gwiazdki

Zarezerwuj Bilety

Gdyby szukać najbardziej energetycznych i potężnych głosów na West Endzie, znajdziemy je u wyśmienitej obsady rockowego musicalu „Murder Ballad” autorstwa Julii Jordan i Juliany Nash. Kerry Ellis, Ramin Karimloo, Victoria Hamilton-Barritt i Norman Bowman fundują nam prawdziwe wokalne fajerwerki w tej, skądinąd dość prostej, opowieści.

Znamy ten schemat: gdy kończy się jej burzliwy i toksyczny związek z barmanem Tomem (Karimloo), Sara (Ellis) poznaje Michaela (Bowman) – swojego przyszłego męża i miłośnika poezji. Po narodzinach córki, Frankie, Sara uświadamia sobie, jak bardzo zmieniło się jej życie i zaczyna romans z dawnym kochankiem. Pożądanie przeradza się w obsesję, a kiedy Tom osacza Sarę i ujawnia jej niewierność, bohaterowie uwięzieni w miłosnym trójkącie śpiewają o zemście. Jak to w kryminale: „zawsze jest morderca, więc logicznie rzecz biorąc, ktoś musi zginąć” – ale kto? (Bez spoilerów – obiecuję!). Całość tego 90-minutowego spektaklu spaja postać Narratorki, granej przez Hamilton-Barritt, która jest równie enigmatyczna co Inspektor Goole z „Wizyty inspektora” J.B. Priestleya; jej głęboki, zachrypnięty wokal ocieka pewnością siebie, doprawioną zawadiackim błyskiem w oku.

Choć libretto Julii Jordan nie grzeszy oryginalnością, to zapadająca w pamięć, ostra ścieżka dźwiękowa Juliany Nash jest uwodzicielska i zwiastuje nadchodzącą tragedię. Partytura miejscami przypomina mi brzmienia z „Rent” Jonathana Larsona czy „Przebudzenia wiosny” Duncana Sheika. Tekstowo Jordan i Nash są dość poetyckie i metaforyczne – łatwo wyobrazić sobie utwory takie jak „Murder Ballad”, „Troubled Minds/Promises” czy „Mouth Tattoo” grające w tle w jakimś obskurnym barze w Nowym Jorku, przy akompaniamencie dymu papierosowego, rozlanego piwa i życiowych błędów. Jednak to w momencie, gdy cała czwórka wykonuje „You Belong to Me”, dostajemy danie główne: country-rockowe zacięcie Bowmana i klasyczne brzmienie Karimloo mieszają się z chrypką Hamilton-Barritt i bezbłędnym, mocnym głosem Ellis. Wszystko to okraszone jest harmoniami tak smakowitymi, że chce się prosić o dokładkę.

Przesiąknięty pożądaniem i seksem „Murder Ballad” pokazuje nam Ramin Karimloo bez koszulki i daje Kerry Ellis okazję do zaprezentowania się w seksownej czarnej bieliźnie, nie szczędząc sugestywnych scen. Reżyser Sam Yates prowadzi całość ze smakiem i wyczuciem, mimo kilku drobnych potknięć – ale czyż nie tak właśnie wygląda rzeczywistość? Yates odrzuca hollywoodzki romans na rzecz ludzkiego autentyzmu, co czyni sceny bardziej prawdziwymi i (wybaczcie grę słów) obnażonymi. Stylowe projekcje Laury Perrett wyświetlane na ekranach są nowoczesne, ale jednocześnie podkreślają mroczny klimat w stylu „Chicago”.

Może i nie jest to najbardziej nowatorska fabuła, a czas trwania musicalu nie pozwala w pełni zżyć się z bohaterami, by szczerze przejąć się ich losem. Jednak dla mnie „Murder Ballad” to przede wszystkim ekscytująca muzyka, która nie opiera się na krzykliwych tenorach, lecz na zmysłowych basach i fuzji seksownego jazzu i popu z potężnym rockowym uderzeniem (które zawsze przyjmuję z zachwytem). Swoją muzyką i tekstami Jordan i Nash skutecznie odkurzają tę starą jak świat opowieść.

Chyba właśnie znalazłam swój nowy soundtrack na podróże samochodem.

KUP BILETY NA MURDER BALLAD W ARTS THEATRE Fotografia: Marc Brenner

KUP BILETY NA MURDER BALLAD W ARTS THEATRE