ELEŞTİRİ: A Christmas Carol, Lyceum Theatre ✭✭✭✭✭

A Christmas Carol (Bir Noel Şarkısı)

Londra Müzikli Tiyatro Orkestrası

Lyceum Tiyatrosu,

11 Aralık 2017

5 Yıldız

Bilet Al

Bu görkemli ve devasa müzikal şöleni; Beazley'nin gururlu neoklasik dış cephesinin ardındaki Bertie Crewe imzalı, rokoko tarzı ihtişamlı ve ferah iç mekânın büyüleyici atmosferinde yeniden izlemek paha biçilemezdi. Sahneye yayılan LMTO'nun tam kadrosu, onlara eşlik eden koro ve hepsi gece kıyafetleri içindeki muazzam solistler, yanlarda parıldayan iki Noel ağacı ve bu özel orkestranın alametifarikası olan kırmızı flamalar eşliğinde; bu melodramatik ve duygusal günah ve arınma öyküsünde, eserin klasik Broadway gösterişinden ziyade 19. yüzyıl Fransız grand operasına daha yakın olduğunu düşünmek hiç de zor değil. Alan Menken’in Michael Starobin'in harika orkestrasyonuyla hayat bulan çarpıcı müziklerini dinlerken, insan kendini bir anda Meyerbeer, Gounod ve Berlioz’un dünyasında; İyi ile Kötü arasındaki o devasa ahlaki mücadelenin, senfoni orkestrasının güçlü tınıları ve kalbimize dokunan o ustalıkla yazılmış sade melodilerle anlatıldığı bir atmosferde buluyor. Buradaki hikaye oldukça net: Noel'in büyüsünü yeniden keşfederek kurtuluşa eren bir cimrinin öyküsü.

Madison Square Gardens'ın devasa salonu için yazılan ve 10 yıl boyunca bayram dönemlerinde haftada 20 kez sahnelenen bu eserde, yazar Mike Ockrent uzun anlatım bölümlerini budayarak yerlerine Scrooge'un suçlarını ve kefaret yolculuğunu sadece anlatmakla kalmayıp canlandıran, çoğu kurgusal yan karakterlerin başrolde olduğu daha vurucu sahneler eklemiş. Lynn Ahrens, bu niyetle örtüşen ve karakterlere derinlikten ziyade estetik bir karmaşıklık katan şarkı sözleriyle ona eşlik ediyor. Buradaki amaç, net bir etik mesajı olan sade bir hikaye anlatmak: Maddiyat peşinde koşmak gerçek mutluluğu satın alamaz. Yılın bu zamanında tekrar tekrar duymaktan hoşlandığımız bir ilke bu; yılın geri kalanında yaşananlar doğruluğunu pek onaylamasa da... Bu umut dolu sahne masalındaki başkaraktere hayat vermek için, son dönemdeki aksi ama karizmatik tavırları ve Ron Moody tarzı seyirciyi avucunun içine alan oyunculuğuyla halkın sevgilisi Robert Lindsay'den daha iyisi düşünülemezdi; Scrooge rolü için biçilmiş kaftan.

LMTO, Dickens'ın bu meşhur ahlak masalını yeniden yorumladıkları konser performansları için öyle bir yer seçmiş ki karakterler sadece hayatın kendisinden daha büyük görünmekle kalmıyor; yıkılmadan hemen önce 'Follies' müzikaline ev sahipliği yapması gereken bir binayı andıran tiyatronun o eskiyen atmosferiyle zıtlık yaratarak daha canlı ve insani bir etkileyicilik kazanıyor. Glenn Carter sevecen bir Jacob Marley portresi çizerken, Sophie-Louise Dann –parlak kraliyet mavisi pullar içinde– Mrs Fezziwig ve Scrooge’un kurgusal temizlikçisi Mrs Mops yorumlarıyla sahnede adeta devleşiyor. Lucie Jones ise üç farklı rolüyle (Emily, Gelecekteki Noel Ruhu ve Kör Dilenci Kadın) onun tam zıttı bir denge unsuru oluyor. Michael Xavier sempatik ama aşırıya kaçmayan bir Bob Cratchit sunarken, Rebecca Lock onun azimli eşini canlandırıyor. Tobias Ungleson ise sesiyle salonu çınlatan bir Tiny Tim olarak karşımızda –hiç de çaresiz bir hasta gibi değil! Hugh Maynard, Geçmişteki Noel Ruhu olarak yeterince sıcak ve hayat dolu. Gemma Sutton ise bu yoldan şaşmış kahramanımızı Geçmişteki Noel'e götürüyor; orada Aaron Gelkoff kayıp masumiyeti, Ivy Pratt ise kız kardeşi Fan'in tatlılığını ekrana taşıyor. Cameron Potts genç Scrooge rolünde bir jön edası sergilerken, Sylvie Erskine ise sevimli bir Grace Smythe oluyor. Nicolas Colicos; Fezziwig, Mübaşir ve Eski Joe rollerindeki üçlü performansıyla sahneyi tamamlıyor. On altı kişilik koro ise gece boyunca dur durak bilmeden harika bir iş çıkarıyor.

Yine de bu gece en çok müzik direktörü Freddie Tapner'ın gecesiydi. Bizi bu dünyaya davet ederken yaptığı –belki de şimdiye kadar duyduğum en kısa– selamlama konuşmasındaki o neşeli tavrı sıcak bir karşılık buldu. Ancak bu, onun kendi kurguladığı bu inanılmaz orkestranın dokusuna karışıp muhteşem bir müzik yaratma yeteneğine bizi tam olarak hazırlamamıştı. Bu müziği yeniden duymak ne büyük bir keyif. Bu topluluğun Albert Hall sahnesine, Proms konserlerine çıkması ne kadar sürer dersiniz? Pek uzun sürmez diye düşünüyorum. Özellikle Shaun Kerrison herkesi büyük bir ustalık ve sadelikle yönlendirirken, Mike Robertson tiyatroyu böylesine dramatik bir ışıkla yıkarken ve Nick Lidster (Autograph adına) sesi mükemmel bir şekilde miksleyip yansıtırken... Yürütücü yapımcılar Clive Chenery ve Joanne Benjamin'den bir başka başarılı iş daha.

Hepsini bu yapımda son bir kez 18 Aralık Pazartesi günü izleyebilirsiniz: Bir sonraki haftaki asıl kutlamalar için mükemmel bir hazırlık.

A CHRISTMAS CAROL İÇİN BİLET ALIN