ELEŞTİRİ: A Monster Calls (Canavarın Çağrısı), Old Vic Online ✭✭✭✭

Paul T Davies, Patrick Ness'in romanından uyarlanan ve şu anda Old Vic web sitesi üzerinden izlenebilen Canavarın Çağrısı'nı (A Monster Calls) inceliyor.

Canavarın Çağrısı Canavarın Çağrısı. Old Vic Tiyatrosu, 11 Haziran'a kadar yayında 4 Yıldız Çevrimiçi izleyin Hepimiz bir yas sürecinden geçiyoruz. Kaybettiğimiz insanlar, arkadaşlar ve sevdiklerimiz için; boşverdiğimiz alışkanlıklarımız, hareket özgürlüğümüz ve pandemiden önceki hayatlarımız için yas tutuyoruz. Geri dönmek istemediğimiz şeyler de var ve ders almadığımız ya da düzeltmediğimiz düzene geri dönme ihtimalimiz için de endişeliyiz. Bu yüzden Old Vic'in, Bristol Old Vic ortaklığıyla Patrick Ness'in romanından uyarlanan; aşk, kayıp ve daha da önemlisi vazgeçmek ve iyileşmek üzerine güçlü bir meditasyon olan beğeni toplayan yapımı Canavarın Çağrısı'nı yayınlaması büyük bir cesaret örneği. On üç yaşındaki Conor ve annesi, babası Amerika'ya taşındığından beri idare ediyorlar ancak annesi şimdi çok hasta (kanser olduğu açıkça söylenmese de hissettiriliyor) ve Conor'un pek iyi anlaşamadığı anneannesi ona bakmak üzere onlara yerleşmek zorunda kalıyor. Her gece tam 12:07'de, bahçenin dibindeki porsuk ağacındaki Canavar onu ziyaret ediyor ve ona yeryüzünde yürüdüğü zamanlardan üç hikaye anlatıyor. Hikayeler bittiğinde Conor kendi hikayesini anlatmalı ve en karanlık korkularıyla yüzleşmelidir.

Yönetmen Sally Cookson, Conor’ın dünyasının kaosunu kusursuz bir topluluk oyunuyla yaratan ekiple birlikte kendi vizyoner yönetmenlik tarzını oyuna yansıtıyor. Matthew Tennyson, Conor’ın yalnızlığını, öfkesini ve kırılganlığını mükemmel bir şekilde yakalayan muazzam bir merkez performans sergiliyor. Olağanüstü derecede dokunaklı bir oyunculuk. Prodüksiyon görsel olarak büyüleyici; kalın halatlar porsuk ağacını oluştururken, gövde ve dallar sallanarak Stuart Goodwin'in gizemli Canavarının gelişini müjdeliyor. Çıplak göğsü ve meyvelerden kolyesiyle o bir 'Yeşil Adam'; güçlü ve baskın ama oyunun son sahnelerinde bir o kadar şefkatli ve insancıl. (Prodüksiyonun görsel ihtişamı bir teselli, çünkü sesle ilgili bazı sorunlar yaşadım; her repliği yakalamak için televizyonumun sesini iyice açmam gerekti. Film ayrıca çoğunlukla geniş açıyla kaydedilmiş, bazı yakın çekimler bizi hikayenin kalbine daha da yakınlaştırabilirdi.)

Canavarın Çağrısı kadrosu. Fotoğraf: Manuel Harlan

Hikaye ve yapım, katmanlarını oluşturmak için acele etmiyor; porsuk ağacı tarafından anlatılan kıssalar ancak ikinci yarıda anlam kazanıyor ancak beklediğinize kesinlikle değiyor. Böylesine hassas bir konuyu işlerken, fantastik unsurlar Conor'ın gerçekliğinden kaçmıyor; özellikle Conor'un anneannesinin evini yerle bir ettiği ve kadının hastanede kızıyla geçirdiği duygusal açıdan ağır bir nöbetten dönüp kederle çığlık attığı o çarpıcı sahnede bu çok net hissediliyor. Antika saatin sarkacının bir yıkım gülleesi olarak kullanılması, Conor’ın iç dünyasındaki karmaşayı mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Son on dakika tam bir tiyatro zaferi; Conor en büyük korkusuyla yüzleşirken, Canavar artık onu tutuyor ve 12:07'ye giden son adımlarda ona eşlik eden teselli edici bir varlığa dönüşüyor. Açıkçası hıçkıra hıçkıra ağladığım için oyunu tiyatro salonunda izlememiş olmam belki de daha iyi oldu; son derece dokunaklı ve çok hassas işlenmiş. "Zihnin bir yandan o yalanları gerekli kılan acı gerçekleri bilirken, diğer yandan teselli edici yalanlara inanacaktır," repliği, bu yapımı tam da içinden geçtiğimiz pandemi dönemine uygun hale getiriyor. Büyüleyici ve çok derinden etkileyen bir eser.

Eğer imkanınız varsa The Old Vic'e veya tehdit altındaki diğer tiyatrolarımızdan herhangi birine bağış yapmayı lütfen düşünün.