ELEŞTİRİ: Ivy & Joan, Jermyn St Theatre ✭✭✭

Ivy & Joan

Jermyn Street Theatre

Üç yıldız

Oyun yazarı James Hogan, Ivy & Joan'da bizlere hayatlarının yeni bir evresine hazırlanırken oturup dertleşen iki yalnız kadının portresini sunuyor. 1980'lerde geçen ilk öyküde Ivy, 40 yıldır çalıştığı ve yaşadığı otelden ayrılmak üzeredir. Günümüzde geçen ikinci öyküde ise Joan, kendisini bir psikiyatri hastanesine yatırmaya hazırlanan mutsuz kocasıyla son bir yemek yiyor. Tematik olarak birbirine bağlı bu iki tek perdelik oyun, Anthony Biggs'in yönettiği yeni prodüksiyonla Jermyn Street Theatre'a geri döndü; her iki karakteri de yine Lynne Miller canlandırıyor.

Miller, her iki rolde de güçlü ve kendinden emin performanslar sergiliyor; ancak benim favorim, otelin yeni sahipleri tarafından itaatsizlik gerekçesiyle kovulduktan sonra hayal kırıklığına uğrayan ve hırçınlaşan Ivy. Sarsılmaz bir inançla, eski bir iş arkadaşının ve muhtemel sevgilisinin yıllar sonra dönüp kendisiyle evleneceği umuduna tutunuyor. Manchester'daki arkadaşı Inky'nin yanına gitmek üzere otobüse binmeden önceki son yarım saatinde, mutsuzluğundan kaçmak için dedikodu yapıyor, hayaller kuruyor ve talihine küsüyor; bu sırada barmen Vic (Jack Klaff) ona zaman zaman kulak kabartıyor. Hikayesinin hüznü, tek bir kişinin anlatısına odaklanmasıyla ister istemez Alan Bennett ile karşılaştırmalar yaptıran mizahi repliklerle dengelenmiş.

Joan'ın hikayesi ise daha karanlık ve huzursuz edici. Bu kez Jack Klaff, karısının ruhsal hastalığını anlamakta ve onunla başa çıkmakta zorlanan koca Eric rolünde karşımıza çıkıyor. Venedik tatilinden yeni dönen çiftin hikayesinde Joan, şehrin manzaraları ve hissettirdiklerinin yanı sıra, yaşlı bir jigolo olan Signore Dottore Marcello di Eduardo'nun ilgisinden de büyülenmiş durumda.

Başlangıçta, Joan'ın Venedik hakkındaki romantik heyecanı ve bunu şiire dökme isteği, onun söylediği her şeyden bıkmış görünen kibirli ve bilgiç kocasının tavrıyla dokunaklı bir tezat oluşturuyor. Ancak zamanla -en azından Eric'in bakış açısına göre- bu coşkunun aslında uzun süreli bir yanılsama ve ruh sağlığı sorununun parçası olduğu açıkça görülüyor.

Hem Joan hem de Ivy için hayatları değişmek üzere, kendileri değişemese bile; fakat James Hogan bize bu değişimin iyiye doğru olacağına dair pek az umut bırakıyor.

Ivy ve Joan, 24 Ocak'a kadar Jermyn Street Theatre'da sahnelenmeye devam ediyor.