ELEŞTİRİ: The Autumn Garden, Jermyn Street Theatre ✭✭✭✭

The Autumn Garden'da Lucy Ankhurst, Susan Porrett ve Gretchen Egolf The Autumn Garden

Jermyn Street Theatre

7 Ekim 2016

4 Yıldız

Bilet Alın Lillian Hellman The Autumn Garden'ı en iyi oyunu olarak görürdü ve kendi küçük dünyasına hapsolmuş bu aile draması, gerçekten de izleyiciye müthiş bir tiyatro akşamı sunuyor. Constance Tuckerman, ailesinin bir zamanlar görkemli olan ancak şimdilerde bakımsız kalmış yazlık evini bir pansiyon olarak işletmektedir. 1949 yazında, Constance’ın hiçbir zaman tam olarak unutamadığı eski aşkı Nick Dennery ziyarete gelir. Oyunda 'savaş' yıllarına dair sevgi dolu birkaç atıf yapılsa da, asıl savaş alanı meraktan çatlayan sakinleriyle bu klostrofobik küçük kasabanın kendisidir.

Oyun, Amerikan dramasının pek çok tanıdık özelliğini barındırıyor: kuşak çatışmaları, köklü sırlar, bunaltıcı bir yaz sıcağı ve kendi pişmanlıkları ile özgüvensizlikleri içinde boğulurken umutlarını genç nesle bağlayan karakterler. Constance’ın 40’lı yaşlarındaki kuşağı, gençliklerinin neşesini ve potansiyelini geri kazanmaya çalıştıkça hayal kırıklığı kaçınılmaz hale geliyor.

The Autumn Garden'da Mark Healy ve Madalena Alberto. Kadınların sadece dram yaratmak için kullanılan birer figüran ya da uğruna dövüşülecek birer ödülden ibaret olmadığı böyle bir oyun izlemek son derece tazeleyici. The Autumn Garden'ın kadın karakterleri harika bir şekilde üç boyutlu; çok yönlü, bazen sevilesi bazen de nefret edilesi tipler. Özellikle Constance’ın Fransız yeğeni, oyunun sonuna doğru çok hesaplı bir hamle yapmadan önce, başta kendi halinde minik bir kız gibi görünüyor. Aynı şekilde, Nick'in yeni karısı Nina, sadece Constance'ın rakibi ya da 'erkeği kapan' kadın olmaktan çok daha fazlasını sunuyor.

Açılış sahnelerinde aksanlarda yaşanan ufak kaymalar ve Güney Amerika ağzının anlaşılma güçlüğü can sıksa da, oyuncular rollerine ısındıkça bu durum hızla aşılıyor. Tom Mannion, ilk repliklerinden itibaren kederli ve tatminsiz General Griggs karakterine hayat vererek, orta yaşın mutsuzluğuna teslim olmuş bir adamın özünü mükemmel yansıtıyor. Constance’a yıllardır karşılıksız bir aşk besleyen melankolik Ned Crossman rolünde Mark Aiken da sade ve abartısız bir performans sergiliyor. Diğer karakterlerin gürültülü ıstırabıyla kıyaslandığında, Ned’in sessiz kederi etkisini iki katına çıkarıyor.

The Autumn Garden'da Lucy Ankhurst ve Sam Coulson

Gecenin öne çıkanları arasında, kaba saba Nick Denery’nin (Mark Healy) iğneleyici ve güvensiz eşi rolünde Madalena Alberto var. Susan Porrett ise, zehir zemberek nükteleri yaşlı ve kaçık kadın maskesi ardına saklayan ancak keskin gözlemleriyle parlayan aile reisi Mary rolünde muazzam. Gregor Donnelly’nin dekor ve kostüm tasarımı, dönemin estetiğini başarıyla yakalamış. Dedikoducu Rose Griggs’in şapkası ve eldiveniyle takım olan aşırı süslü kıyafetleri ve fırfırlı sabahlığı, terliklerine kadar kusursuz düşünülmüş.

İlk perde izleyiciyi çok iyi hazırlıyor; her şeyin göründüğü gibi olmadığı, o neşeli sohbetlerin ve anıların altında derin bir huzursuzluğun yattığı belli. Hellman, her biri bir şeyler saklıyormuş gibi görünen karakterleri tanıtmakta vakit kaybetmiyor. İzleyicinin bu insanların hayat hikayelerini birleştirebilmesi için ipuçları titizlikle serpiştirilmiş.

The Autumn Garden'da Gretchen Egolf ve Sam Coulson.

Ne yazık ki, oyunun ikinci yarısı can sıkıcı şekilde uzuyor. Güzel bir final için pek çok fırsat çıksa da, Hellman 've sonra, ve sonra' tarzında devam etmeye karar vermiş gibi. Pek çok farklı hikaye akışının olduğu bir oyunda düğümleri çözmek zor olsa da, bir süre sonra tempoyu yakalamak güçleşiyor. Yönetmen Anthony Briggs, oyuncu giriş çıkışlarını hızlandırarak izleyicinin boş odaya baktığı süreyi kısaltabilir ve süreden bir on beş dakika tasarruf edebilirdi. Ayrıca, her zaman dramaya katkı sağlamayan, uzaklara manalı bakışlar ve o upuzun sessizlikler de biraz fazla.

Buna rağmen, kaliteli oyunculuklar ve merak uyandıran bir olay örgüsü mevcut. Nick'in Constance'ın gözünde kahramanlıktan sahtekarlığa düşüşü çok iyi işlenmiş. Bu Hellman'ın gerçekten en iyi oyunu olabilir; türünün ve döneminin başarılı bir örneği ancak biraz daha rafine edilmesi iyi olurdu.

29 Ekim 2016'ya kadar

JERMYN STREET THEATRE'DA THE AUTUMN GARDEN İÇİN ŞİMDİ REZERVASYON YAPIN