Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

  • Since 1999

    Trusted News & Reviews

  • 26

    years

    best of british theatre

  • Official tickets

  • Pick your seats

HABERLER

ELEŞTİRİ: The Boring Room, Vault Festivali ✭

Yayınlanma tarihi:

Yazan:

Julian Eaves

Share

The Boring Room

Vaults Festivali,

7 Şubat 2018

1 Yıldız

Belki de birileri bu iç karartıcı isimli etkinlikle bize kapsamlı bir şaka yapıyordur ama yönetmen Tom Crowley, oraya gidip oyunu eleştirmem konusunda oldukça hevesliydi.  İzledikten sonra buna neden bu kadar istekli olduğunu anlayamıyorum.  Senaryonun neden sahnelenmeye değer olduğunu düşündüğünü de keza anlamıyorum.  Emily Stride, Jamie Laird ve Michael Keane gibi iyi oyuncuların, yeteneklerini bu... şey... sunuma alet edilmesine izin verirken ne düşündüklerini ise merak etmekten kendimi alamıyorum.  Bu kadar çabaya kesinlikle değmez.  Eğer gitmeyi düşünüyorsanız, hareket etmeden önce bir kez daha, iyice düşünün.

Senaryoyu yazan Olly Allsopp, polisiye ve gerilim yazarlarının bir araya geldiği bir kongre kurgulamış; pek de orijinal olmayan bu fikirde, yazarlar üçerli gruplar halinde birbirleriyle sohbet ediyorlar. Bu durum Sartre’ın 'Gizli Oturum'unu (Huis clos) andırıyor: Herhangi bir belirgin karakteri olmayan bir odada mahsur kalmış, hayatları benzer şekilde derinlikten ve ağırlıktan yoksun üç uyumsuz birey.  Ancak şunu söylemek gerekir ki, o varoluşçuluk şaheseriyle olan tüm benzerlikler burada sona eriyor.  Kolayca yerimize koyabileceğimiz üç bireyin kişiliğine kapılmak yerine, büyük sanatçıları taklit eden oyuncuların soğuk ve tutkusuz diyaloglarını epey mesafeli bir noktadan dinlemek zorunda kalıyoruz.

Eğer Baron Frankenstein'ı oynayıp asil ruhları ölümden döndürecekseniz ve onları kendi imajınızla yeniden canlandıracaksanız -tıpkı o işgüzar amatör biyoloji mühendisi gibi- bunu yapmak için çok geçerli bir sebebiniz olmalı.  Peki, Olly’nin sebebi ne?  En ufak bir fikrim bile yok.  Birinci, eee, 'oyunda' (bu eser epey görkemli bir tabirle 'üçleme' olarak lanse ediliyor), Stride 'Christie' etiketini üstleniyor.  Ama hangi Christie?  Repliklerinde onu düzinelerce muazzam cinayet romanının yaratıcısının dünyasına veya zihnine bağlayacak hiçbir şey yoktu.  Ancak bir anlığına, Howard Brenton’ın 'aşık' olarak tanımladığı o sönük ve olaysız dramadaki diğer Christie’ye benzer gibi oldu.  Bu potansiyel olarak ilginç bir yön olabilirdi.  Ama hayır.

Bu sırada Laird’e 'Doyle' diye hitap edilmesi gerekiyordu.  Haliyle ben de 'Bodie nerede?' diye merak edip durdum. (The Professionals göndermesi). Sonra anladım ki o, Sir Arthur Conan (Barbar olan değil) Doyle olmalıymış.  O Doyle yani.  Hay aksi.  Öyleyse Agatha Christie ona neden 'Doyle' gibi kaba ve hantal bir şekilde hitap etsin ki?  Bence ona 'Sir Arthur' derdi, sizce de öyle değil mi?  Hatta kesinlikle öyle yapacağından eminim.  Bunun dışında bir şey yapmayacak kadar iyi bir eğitim almıştı.  Ama belli ki Allsopp bu tür incelikleri hiç umursamamış.  Fakat eğer bu detaylarla ilgilenmiyorsanız, neden zihni hapseden toplumsal statü ve küçük züppeliklerle özdeşleşen Bayan Christie ile uğraşıyorsunuz ki?

En ufak bir fikrim yok.  Bir tiyatroda oturup bu kadar bariz ve sağduyu gerektiren sorularla boğuşmak ve metni kaleme alan kişinin bu tür sorgulamaları tenezzül dahi edilmeyecek kadar küçük gördüğünü düşünmek giderek sinir bozucu hale geldi.  Madem o bunu umursamadı, ben neden zavallı oyuncuların ağzına tıktığı o saçma sapan ifadeleri umursayayım ki?  Ha, bir de sonra sahneye başka bir oyuncu getiriyor: Poe.  Hayır, Alexander (Pop) olan değil.  ABD’den gelen şu adam.  Tüm Zamanların En İyi Gerilim Yazarları kongresinin bir başka delegesi.  Ve bu böylece devam etti.  Giderek uzadı.  Aynı türde iki 'oyun' daha.  Zavallı oyuncular daha fazla 'karakter' üstlenmek zorunda kaldı: Stride 'Violet' ve sonra 'Iris' oldu; Laird 'Adrian' ve 'Louie'ye dönüştü; Michael Keane ise Teletabilerle alakası olmayan Poe'yu bırakıp önce 'Lee' sonra da 'Max' oldu.  Eğer şu an tüm bu karakter değişimleri arasında kaybolduysanız, kulübe hoş geldiniz.  Bu sözde 'karakterlerin' hepsi birbirinin tıpatıp aynısıydı.  Eğer Olly’nin diyalog yazma yeteneği varsa, bu sadece kendi sesini duymak içindir.  Ve eğer senaryo oyuncu kadrosuna rolleri arasında ayrım yapabilecekleri hiçbir materyal vermediyse, Crowley de onlara yardım etmek için hiçbir şey yapamazdı.

Umarım hepsine ödeme yapılıyordur.

VAULT FESTIVAL HAKKINDA DAHA FAZLASINI ÖĞRENİN

Vault Festival 2018 ön incelememize göz atın

 

 

Bu haberi paylaşın:

Bu haberi paylaşın:

Get the best of British theatre straight to your inbox

Be first to the best tickets, exclusive offers, and the latest West End news.

You can unsubscribe at any time. Privacy policy

FOLLOW US