RECENSIE: Apologia, Trafalgar Studios ✭✭✭✭

Stockard Channing in Apologia. Foto: Marc Brenner

Apologia

Trafalgar Studios

3 augustus 2017

Vier sterren

Boek Nu

In het programmaboekje van de herneming van Alexi Kaye Campbells Apologia worden we eraan herinnerd dat de titel geen verontschuldiging betekent, maar een "formele schriftelijke verdediging van iemands meningen of gedrag". Wanneer we het centrale personage ontmoeten, Kristin, een geduchte kunsthistorica en politiek activiste, voelen we dat zij één ding nooit zou doen: haar excuses aanbieden. In de loop van minder dan 24 uur zien we hoe haar zelfverzekerde houding op de proef wordt gesteld door aangrijpende herinneringen aan het verleden van haar gezin, in die mate dat zelfs een verontschuldiging niet langer relevant lijkt.

Freema Agyeman, Laura Carmichael, Joseph Millson en Stockard Channing in Apologia. Foto: Marc Brenner

In deze nieuwe productie van een stuk dat in 2008 in première ging in het Bush Theatre, heeft Alexi Kaye Campbell zijn tekst bewerkt om deze strakker te maken en om het Amerikaanse accent van de hoofdrolspeelster te verklaren (met veel succes). Er valt veel te lachen in de eerste helft terwijl Kristin haar verjaardag viert met een van haar zonen en diens vriendin, later bijgestaan door de vrouw van haar andere zoon en een oude vriend. De spanning suddert onder de oppervlakte terwijl ze haar gasten het vuur aan de schenen legt in de voor haar zo kenmerkende confronterende debatstijl, aangescherpt in de jaren dat ze betrokken was bij de protestbewegingen van de jaren 60 en 70. Maar de emoties lopen hoog op en de duistere onderstroom komt naar boven, waardoor Kristin gedwongen wordt de gevolgen onder ogen te zien van de keuzes die ze in haar leven heeft gemaakt.

Laura Carmichael en Stockard Channing in Apologia. Foto: Marc Brenner

Stockard Channing is uitmuntend als Kristin, werelds en vinnig, maar achter die façade gaan intense emoties schuil die ze zelf nauwelijks kan vatten. Joseph Millson speelt krachtig en beheerst zowel haar getroebleerde zoon Simon als zijn zelfverzekerdere broer Peter – een slimme en effectieve dubbelrol die mogelijk werd gemaakt door een bewerking van de oorspronkelijke tekst waarvoor voorheen twee acteurs nodig waren. Laura Carmichael valt op met een schitterend genuanceerd optreden als Peters Amerikaanse vriendin Trudi, wier christelijke geloof en overdreven positieve kijk op het leven alles uitdagen waar Kristin voor staat. Ze worden sterk gesteund door Freema Agyeman als de vrouw van Simon, een ogenschijnlijk oppervlakkige soapactrice die worstelt met haar eigen verleden, en Desmond Barrit als Kristins vriend Hugh – een bron van broodnodige komische afwisseling. De intensiteit van het stuk wordt overigens uitstekend in evenwicht gehouden door een flinke dosis humor, niet in het minst dankzij het vermogen van Stockard Channing om zelfs met de eenvoudigste zin de lachers op haar hand te krijgen.

Met een gigantische schilderijlijst die het proscenium omlijst, is Apologia een krachtig, emotioneel geladen portret van een gezin waarin de toewijding van een vrouw aan de politieke zaak en haar carrière haar tot offers hebben gedwongen. Te oordelen naar de goedgevulde keuken waar de hele actie zich afspeelt, een ontwerp van Soutra Gilmour, waren deze offers niet financieel, maar lag de prijs op een veel dieper niveau. Onder de strakke regie van Jamie Lloyd biedt het stuk geen zwart-wit conclusies, maar het wordt duidelijk dat idealistische overtuiging en de inzet om de wereld te veranderen een persoonlijke prijs vergen.

Te zien tot 18 november 2017

TICKETS VOOR APOLOGIA