RECENSIE: Brighton Rock, Mercury Theatre Colchester (Tournee) ✭✭✭✭

Het ensemble van Brighton Rock. Foto: Karl Andre Photography Brighton Rock Mercury Theatre, Colchester (Touring).

13 Maart 2018

4 Sterren

Het aanpassen van materiaal dat zo bekend en geliefd is in de literatuur en film is geen eenvoudige opgave, maar Bryony Lavery's uitstekende bewerking van de klassieke roman van Graham Greene zindert van geweld en spanning. In deze sublieme productie van Pilot Theatre brengen regisseur Esther Richardson en bewegingsregisseur Jennifer Jackson fysiek spel van de hoogste plank, met een geweldig ensemble dat in diverse rollen kruipt om dit verhaal over de gangsteronderwereld van de jaren 30 tot leven te wekken. Componist Hannah Peel en de muzikanten omlijsten het geheel met sfeervolle muziek en klanken uit die tijd.

Jacob James Beswick (Pinkie) en Sarah Middleton (Rose) in Brighton Rock. Foto: Karl Andre Photography

Het centrale personage Pinkie is door en door onsympathiek en krijgt aan het slot geen volledige verlossing, maar Jacob James Beswick vangt perfect hoe Pinkie’s wereld om hem heen instort door zijn uitstekende en toenemende nervositeit. Terwijl hij een moord pleegt en wanhopig probeert zijn sporen uit te wissen, trekt hij de verlegen, onschuldige en kwetsbare Rose mee in zijn web—een prachtig neergezette vertolking van jeugd en misplaatste vastberadenheid door Sarah Middleton. Lavery herinnert ons er voortdurend aan hoe jong deze personages eigenlijk zijn; zij zestien, hij zeventien, te jong om 'gangstertje' en 'vadertje en moedertje' te spelen. We worden het verhaal ingetrokken door Gloria Onitiri als Ida (Rose in de originele tekst was hier een zetfout), vastbesloten om de waarheid te achterhalen; haar rode kostuum werkt als een baken van gerechtigheid te midden van de duistere en vuile praktijken van de onderwereld. Ironisch genoeg zoekt zij vergelding en is zij een symbool van moraliteit tegenover het verwrongen katholicisme van Pinkie, die gelooft dat een biecht na een moord hem zal redden.

Gloria Onitiri als Ida in Brighton Rock. Foto: Karl Andre Photography

Het spel in de dubbelrollen is uitstekend, met name door Shamira Turner en Angela Bain die met veel zelfvertrouwen en overtuiging van gender wisselen, en Chris Jack als de door liefde overmande Phil. Ze spelen op het zoveelste geslaagde decor van ontwerper Sara Perks, die de kille sfeer van de pier heeft gevangen in een constructie die vloeiend van scène naar scène overgaat en waarbij elk niveau wordt benut. Er zijn veel scènes die zinderen en enorm boeien, vooral de huwelijksnacht van Rose en Pinkie, die louter door beweging en muziek wordt verteld. Het stuk hapert alleen even in de eerste helft, wanneer de fijnere plotdetails wat verloren gaan door te veel uitleg en hier en daar onduidelijke dictie. De tweede helft bouwt echter op naar een fantastische climax en de voorstelling barst van de sfeer. Absoluut de moeite waard; de voorstelling tourt nog tot eind mei.

BRIGHTON ROCK TOUREE-SCHEMA