RECENSIE: Dreamgirls, Savoy Theatre ✭✭✭✭✭

Amber Riley in Dreamgirls. Dreamgirls

The Savoy Theatre, 14 december 2016

5 sterren

Boek tickets Na 30 jaar wachten is Dreamgirls eindelijk in Londen gearriveerd. De maanden van ongeduldig uitkijken zijn voorbij en vanavond bliezen Amber Riley en de cast van deze ongelooflijke musical het dak eraf in het Londense Savoy Theatre.

Dreamgirls is het ultieme showbizz-epos: het verhaal van drie meiden die dolgraag willen doorbreken in de industrie en hun weg naar de top, een gevestigde zanger die zijn manager inruilt voor groener gras, en de machiavellistische zakelijk leider die Simon Cowell doet lijken op een schoothondje. Het is een waarschuwend verhaal dat niet alles goud is wat er blinkt en dat trouw blijven aan jezelf het allerbelangrijkste is.

Oorspronkelijk geregisseerd en gechoreografeerd op Broadway door de legendarische Michael Bennett, is de verantwoordelijkheid voor het naar Londen brengen van Dreamgirls nu in handen van Broadway's meest gewilde regisseur/choreograaf Casey Nicholaw. Hij begrijpt misschien wel beter dan wie ook het immense belang van puur entertainment, gecombineerd met het talent en de creatieve flair die nodig zijn om elke musical tot een succes te maken. Met Dreamgirls zal Casey Nicholaw vanavond ongetwijfeld een nieuwe generatie musicalmakers hebben geïnspireerd.

Ibinabo Jack, Liisi LaFontaine en Amber Riley in Dreamgirls.

Aan het hoofd van deze productie van Dreamgirls staat de enige echte Miss Amber Riley. Miss Riley trok wellicht de aandacht als Mercedes Jones in Glee, maar vanavond ontpopte ze zich live op het podium en leverde ze een van die legendarische vertolkingen waarover ongetwijfeld nog jaren zal worden nagepraat. Riley geeft Effie White een woeste kwaliteit, een drang naar het sterrendom zonder genade. Dus wanneer ze naar de zijkant van de schijnwerpers wordt verbannen en uiteindelijk buitenspel wordt gezet, brult haar uitvoering van ‘And I Am Telling You I'm Not Going’ tot achterin het balkon in een emotioneel pleidooi op een leeg toneel. Verlaten verdwijnt ze snel van het podium, terwijl de groep waaruit zij is ontslagen – compleet met Effie's vervangster – binnenstapt en doorgaat; zo hard is de wereld van de showbusiness.

De prestatie van Riley is ronduit verbazingwekkend; het is een emotionele achtbaan waarbij elk haartje in mijn nek overeind stond. De rillingen liepen me over de rug terwijl ze met hart en ziel ‘I am Changing’ zong, manager en platenmagnaat Curtis de les las en een duet zong met Deena in het verzoenende ‘Listen’, dat met nieuwe en betekenisvollere teksten zijn weg naar de show heeft gevonden. Het lijdt geen twijfel dat dit een carrièrebepalende rol is en vanavond heeft Riley de bookmakers gewaarschuwd dat ze van plan is die Olivier Award voor Beste Actrice in een Musical te verzilveren.

Liisi LaFonatine en de cast van Dreamgirls.

Als de twee andere oorspronkelijke Dreams zijn Liisi LaFontaine als Deena en Ibinabo Jack als Lorrell Robinson fantastisch. LaFontaine's Deena, die aanvankelijk schuw is voor de schijnwerpers, bloeit volledig op, terwijl Jack’s Lorrell haar flirterige persoonlijkheid inruilt voor kracht wanneer de tijd rijp is om Jimmy Early achter zich te laten en verder te gaan. Deze twee vocaal sterke optredens zijn geweldig; hun overtuigingskracht in het accepteren van het vertrek van Effie wordt alleen geëvenaard door hun kracht wanneer ze herenigd worden.

Joe Aaron Reid is genadeloos als Curtis Taylor Jr. Sterk, ambitieus; hij is een man met een missie en laat zich door niets of niemand tegenhouden, wat uiteindelijk zijn ondergang wordt. Zijn ontwikkeling van de aantrekkelijke, ambitieuze ritselaar op weg naar de top tot zijn laatste scène, waarin je hem letterlijk ziet imploderen van woede, was werkelijk spectaculair. Kijken naar hoe hij het explosieve talent van James Early beteugelt en diens optreden steriel en braaf maakt, is als een roofdier dat langzaam het leven uit zijn prooi knijpt. De Early van Adam J Bernard is zo levendig als maar kan. Vocaal gepassioneerd; zijn Early is een man vol leven en liefde, maar uiteindelijk niet in staat trouw aan zichzelf te blijven.

Lilly Fraser, Liisi LaFontaine en Ininado Jack in Dreamgirls

Wat deze productie van Dreamgirls echt laat vliegen, is het decor waarbinnen deze talenten mogen schitteren. Het prachtige decorontwerp van Tim Hatley, een hightech glanzende ‘black box’ met sprankelende toevoegingen – waaronder een van de mooiste gordijnen van Swarovski-kristal die je gezien moet hebben om het te geloven. Geïntegreerd in deze wonderdoos zijn vier bewegende torens met verlichting; het lichtpalet van Hugh Vanstone voor Dreamgirls is buitengewoon. Warm en kleurrijk wanneer de roem lacht, tot koud, kaal en fluorescerend voor ‘And I Am Telling You’ – het is fenomenaal. Gregg Barnes geeft de productie die heerlijke jaren zeventig look, en zijn kostuums voor Amber Riley versterken ongetwijfeld haar innerlijke diva; ze heeft er nog nooit beter uitgezien. Samen met Nicholaw vormen zij een team van creatieven op de toppen van hun kunnen, waardoor de show in een constante stroomversnelling vooruit dendert. Het is adembenemend!

Alle lof gaat naar Richard Brooker voor het uitmuntende geluidsontwerp van deze productie. Elk woord was te horen in deze dynamische musical. De machtige partituur van Henry Krieger en de aangrijpende teksten van Tom Eyen vulden het Savoy Theatre met een vitaliteit en een pulserende levendigheid die ik zelden in het theater heb gehoord. Het moet een genot zijn om deze productie elke avond te mogen begeleiden, als we afgaan op de passie van muzikaal leider Nick Finlow. Zijn orkest produceerde een groots, koperachtig en opzwepend geluid, en hem zo subliem zien spelen in de grotendeels afgesloten orkestbak bevestigt dat dit een man is die van zijn vak houdt.

Misschien heeft de generatie van Pop Idol en X Factor een bepaalde invloed op hoe het publiek dit showbizz-verhaal beleeft, maar er is in mijn ogen geen twijfel dat de première van Dreamgirls vanavond het vuur opnieuw zal aanwakkeren dat dertig jaar geleden ontstond toen Michael Bennett de show op Broadway introduceerde. Een staande ovatie na de eerste akte en twee staande ovaties in de tweede akte hebben mij ervan overtuigd dat de overrompelende nieuwe productie van Nicholaw, compleet met herzieningen door Eyen, Krieger en Willie Reale, Dreamgirls ongetwijfeld weer terug naar Broadway zal voeren voordat het de rest van de wereld verovert. Zó groot is de kracht en het enthousiasme dat deze productie opwekt.

BRAVO!! !!

BOEK TICKETS VOOR DREAMGIRLS IN HET SAVOY THEATRE

Foto's: Brinkhoff en Mogenberg