ELEŞTİRİ: Dreamgirls, Savoy Theatre ✭✭✭✭✭

Dreamgirls'te Amber Riley. Dreamgirls

Savoy Theatre, 14 Aralık 2016

5 Yıldız

Bilet Alın 30 yıllık bekleyişin ardından Dreamgirls nihayet Londra'da. Aylardır süren heyecanlı bekleyiş sona erdi ve bu akşam Amber Riley ile bu muazzam müzikalin kadrosu Londra'daki Savoy Theatre'ın tozunu attırdı.

Dreamgirls, sektörde şöhret basamaklarını tırmanmaya çalışan üç genç kızın, menajerini daha parlak ufuklar için terk eden köklü bir şarkıcının ve Simon Cowell'ı adeta bir kucak köpeği gibi gösteren Makyavelist bir iş adamının hikayesini anlatan tam bir gösteri dünyası masalı. Her parlayanın altın olmadığını ve insanın kendine sadık kalmasının her şeyden önemli olduğunu hatırlatan ibretlik bir öykü bu.

Aslen efsanevi Michael Bennett tarafından Broadway'de yönetilen ve koreografisi yapılan Dreamgirls'ü Londra sahnesine taşıma sorumluluğu, Broadway'in en gözde yönetmen/koreografı Casey Nicholaw'a verildi. Nicholaw, bir müzikali başarılı kılmak için gereken yeteneğin ve yaratıcı dehanın yanı sıra, salt eğlencenin önemini belki de herkesten daha iyi anlayan bir isim. Casey Nicholaw'un Dreamgirls ile bu gece yeni nesil müzikal tiyatro yaratıcılarına ilham verdiğinden şüphe yok.

Dreamgirls'te Ibinabo Jack, Liisi LaFontaine ve Amber Riley.

Bu prodüksiyonun başında biricik Amber Riley var. Miss Riley, Glee dizisindeki Mercedes Jones karakteriyle dikkatleri üzerine çekmiş olabilir ama bu gece sahnede devleşerek kesinlikle yıllarca konuşulacak o efsanevi performanslardan birine imza attı. Riley, Effie White karakterine vahşi bir nitelik, gözü kara bir şöhret arzusu katıyor; bu yüzden spot ışıklarının uzağına itilip kadro dışı kaldığında seslendirdiği "And I Am Telling You I'm Not Going", boş bir sahneye yapılan duygusal bir feryat olarak balkonun en arka sırasına kadar gümbürdüyor. Terk edilmiş bir halde sahneden hızla kaybolurken, kovulduğu grubun yeni üyesiyle birlikte yola devam etmesi, gösteri dünyasının acımasız doğasını gözler önüne seriyor.

Riley’nin performansı hayret verici olmanın da ötesinde; "I am Changing" parçasını ruhunu katarak söylerken, menajer ve plak baronu Curtis'ten hesap sorarken ve Deena ile yeni ve daha anlamlı sözlerle şova dahil edilen barışma düeti "Listen"ı seslendirirken tüylerimi diken diken eden bir duygu seli yaşattı. Hiç kuşku yok ki bu, kariyer belirleyici bir performans ve Riley bu gece, En İyi Kadın Oyuncu dalında Olivier Ödülü’nü kazanmaya niyetli olduğunu herkese ilan etti.

Liisi LaFonatine ve Dreamgirls ekibi.

Orijinal Dreams ekibinin diğer iki üyesi olarak, Deena rolünde Liisi LaFontaine ve Lorrell Robinson rolünde Ibinabo Jack harikalar yaratıyor. LaFontaine’in başlangıçta spot ışıklarından çekinen Deena'sı zamanla çiçek açarken, Jack’in Lorrell'ı Jimmy Early'yi terk edip kendi yoluna bakması gerektiğinde flörtöz kimliğini bırakıp güçlü bir kadına dönüşmeyi öğreniyor. Vokal açısından oldukça güçlü olan bu iki performans da muazzam; Effie’nin gruptan çıkarılmasını kabullenirken sergiledikleri metanet, yeniden bir araya geldiklerindeki güçlerine eşdeğer.

Joe Aaron Reid, Curtis Taylor Jr. rolünde oldukça sert. Güçlü ve hırslı bir adam olarak yolunda hiçbir engelin durmasına izin vermiyor ve nihayetinde bu onun sonu oluyor. Başlangıçtaki çekici ve hırslı iş bitiriciden, öfkesiyle adeta içten içe patladığını görebildiğiniz final sahnesine kadarki gelişimi gerçekten muhteşemdi. Onun, James Early gibi patlayıcı bir yeteneği evcilleştirip performans stilini sterilize etmesini izlemek, bir avcının avının yaşamını yavaş yavaş çekip almasını izlemek gibi. Adam J Bernard’ın Early portresi ise olabildiğince canlı. Vokal olarak tutkulu olan Early, hayat ve aşk dolu bir adam olsa da sonuçta kendine sadık kalmayı başaramıyor.

Dreamgirls'te Lilly Fraser, Liisi LaFontaine ve Ininado Jack

Bu Dreamgirls prodüksiyonunu zirveye taşıyan şey, bu harika yeteneklerin içinde sergilendiği o muazzam oyun alanı. Tim Hatley’nin görkemli dekor tasarımı; teknoloji harikası, parlak siyah bir kutu görünümünde ve inanmak için görülmesi gereken Swarovski kristallerinden yapılmış dünyanın en güzel perdelerinden birini barındırıyor. Bu mucizevi kutuya entegre edilmiş dört hareketli ışık kulesi mevcut; Hugh Vanstone’un Dreamgirls için hazırladığı ışık paleti ise tek kelimeyle olağanüstü. Şöhretin gülen yüzünde sıcak ve renkli, "And I Am Telling You"da ise soğuk, kasvetli ve florasan bir etki yaratıyor. Gregg Barnes prodüksiyona o harika yetmişler havasını veriyor; Amber Riley için hazırladığı kostümler ise sanatçının içindeki divayı açığa çıkarıyor, Riley hiç bu kadar iyi görünmemişti. Nicholaw ile birlikte, kariyerlerinin zirvesindeki bu yaratıcı ekip, gösterinin durdurulamaz bir ivmeyle ilerlemesini sağlıyor. Nefes kesici!

Bu prodüksiyonun olağanüstü ses tasarımı için Richard Brooker'a tam not verilmeli. Bu dinamik müzikalde her bir kelime net bir şekilde duyuluyor. Henry Krieger’in görkemli besteleri ve Tom Eyen’ın dokunaklı sözleri, Savoy Theatre’ı tiyatro ses düzeninde nadiren duyduğum bir canlılık ve nabız gibi atan bir titreşimle doldurdu. Müzik direktörü Nick Finlow'u izlerken, her gece bu prodüksiyona eşlik etmenin büyük bir keyif olduğu anlaşılıyor. Orkestrası cesur, pirinç enstrüman ağırlıklı ve canlı bir ses çıkardı; orkestra çukurunda onu büyük bir keyifle çalarken izlemek, işini gerçekten seven bir adam olduğunu kanıtlıyor.

Belki Pop Idol ve X Factor neslinin etkisi, izleyicinin bu gösteri dünyası masalını algılama biçimini etkileyebilir ancak bu geceki Dreamgirls açılışının, Michael Bennett’ın eseri Broadway ile tanıştırdığı otuz yıl önceki ateşi yeniden alevlendireceğinden şüphem yok. İlk perdedeki ayakta alkışlama ve ikinci perdedeki iki ayrı ayakta alkış tufanı, Nicholaw’un Eyen, Krieger ve Willie Reale imzalı revizyonlarla taçlanan bu yeni prodüksiyonunun, dünyayı kasıp kavurmadan önce yeniden Broadway yolcusu olacağına beni ikna etti.

BRAVO!! !!

SAVOY THEATRE'DA DREAMGIRLS İÇİN BİLET ALIN

Fotoğraflar: Brinkhoff ve Mogenberg