RECENSIE: Misalliance, Orange Tree Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt de schitterende nieuwe productie van Shaws minder bekende toneelstuk Misalliance in het Orange Tree Theatre

Rhys Isaac Jones, Marli Siu en Pip Donaghy in Misalliance. Foto: Helen Maybanks Misalliance

Orange Tree Theatre

Vier sterren

Boek Nu George Bernard Shaw gaf zijn stuk Misalliance uit 1910 de onheilspellende ondertitel "een debat in één zitting", waarmee hij ons voorbereidde op een breedsprakig intellectueel platform vol ideeën zonder al te veel theatrale spanning. Zoals de nieuwe productie in het Orange Tree Theatre laat zien, zit het stuk inderdaad vol woorden en ideeën, maar onder regie van Paul Miller is het een levendig debat met briljante vertolkingen die het bij vlagen tillen naar het niveau van een sprankelende zedenkomedie.

Marli Siu en Simon Shepherd in Misalliance. Foto: Helen Maybanks

Het plot is grotendeels ondergeschikt aan de vele thema's die Shaw verkent, waarbij hij uiteenlopende onderwerpen aansnijdt: van klasse en socialisme tot het huwelijk, mannelijkheid en de rol van de vrouw. Dit alles is losjes opgebouwd rond de familie Tarleton die geniet van een zaterdagmiddag in hun grote landhuis in Surrey. Dochter Hypatia bereidt zich voor op haar huwelijk met Bentley, de ijdele zoon van de gepensioneerde ambtenaar Lord Summerhays. De zaken nemen een nogal absurde wending wanneer een vliegtuig in hun tuin neerstort, wat een nieuwe begeerlijke vrijgezel en een Poolse acrobate toevoegt aan het gezelschap, net op het moment dat een mysterieuze jongeman met een pistool binnenstormt.

Rhys Isaac Jones in Misalliance. Foto: Helen Maybanks

Wat er met hen gebeurt is minder belangrijk dan de gevatheid van het snelle "debat". Het stuk zit vol citeerbare aforismen die niet onderdoen voor die van Oscar Wilde; de personages spuien hun opvattingen in zo'n moordend tempo dat de conversatie zelden stilvalt. Gelukkig blijft het geheel licht en helder onder de trefzekere regie van Miller, met een fijnzinnige komische timing die werkelijk elke lach uit de tekst weet te persen.

Pip Donaghy in Misalliance. Foto: Helen Maybanks

Pip Donaghy is voortreffelijk als de patriarch van de familie, die zijn uitspraken doorspekt met literaire citaten maar nooit de twinkeling in zijn ogen verliest. Gabrielle Lloyd is hilarisch als zijn toegewijde vrouw, het toonbeeld van goedmoedige verbijstering over de veranderende sociale verhoudingen. Tom Hanson is uitstekend als hun zoon, een robuust mannelijk contrast met de spichtige, aanstellerige Bentley, gespeeld door Rhys Isaac-Jones. Marli Siu is ijzersterk als de proto-feministische Hypatia, en Luke Thallon is eveneens indrukwekkend als haar onwillige aanbidder die uit de lucht is komen vallen. Simon Shepherd als de hoffelijke Lord Summerhays, Lara Rossi als de uitgesproken Poolse acrobate en Jordan Midsúd als de zenuwachtige indringer maken deze sterke cast van komische toptalenten compleet.

Hoewel veel van de ideeën in Misalliance erg tijdsgebonden zijn, is er genoeg dat nog steeds resoneert, vooral de positie van vrouwen en buitenstaanders in een door mannen gedomineerde maatschappij. Er spreekt zelfs zo'n verrassende frisheid en inventiviteit uit het stuk dat het verbazingwekkend is dat dit de eerste grote Londense herneming in ruim dertig jaar is.

Te zien tot en met 20 januari 2018

BOEK NU VOOR MISALLIANCE