RECENSIE: My Fair Lady, London Coliseum ✭✭✭✭✭

Douglas Mayo recenseert de musicalklassieker My Fair Lady van Lerner & Loewe in een productie van het Lincoln Center New York, onder regie van Bartlett Sher in het London Coliseum.

Harry Hadden Paton (Prof. Higgins), Amara Okereke (Eliza) en Malcolm Sinclair (Colonel Pickering) in My Fair Lady

London Coliseum

5 Sterren

Boek tickets

Sinds ik het originele Broadway-castalbum hoorde, ben ik verliefd op My Fair Lady. De musicalbewerking van George Bernard Shaws Pygmalion door Lerner en Loewe is voor mij nagenoeg de perfecte compositie. Bij deze nieuwe revival vanuit het New Yorkse Lincoln Center raakte de muziek me meer dan bij eerdere producties, mede dankzij Gareth Valentine en de getalenteerde musici van het prachtige 36-koppige orkest (het grootste orkest dat momenteel in de West End-bak zit) in het Coliseum. Je vergeet snel hoeveel diepgang de orkestraties van meesters als Robert Russell Bennet en Philip J. Lang aan een voorstelling als My Fair Lady geven; het is onbetaalbaar en komt hier in volle glorie tot zijn recht.

Het ensemble van My Fair Lady

Het woord dat ik voor deze revival blijf gebruiken, is weelderig. De decors van Michael Yeargen en de kostuums van Catherine Zuber zien er schitterend uit en worden perfect uitgelicht door Donald Holder. De centrale setting van Henry Higgins' woning en studeerkamer verandert voortdurend, wat een dynamische omgeving vormt voor de ontwikkeling van Eliza en haar interacties met Higgins en Pickering. Houd je ogen open voor alles wat hier gebeurt, want er valt enorm veel te zien!

Dame Vanessa Redgrave (Mrs Higgins) en Harry Hadden Paton (Henry Higgins).

De Higgins van Harry Hadden-Paton is wellicht wat nukkiger dan in eerdere vertolkingen, maar het werkt uitstekend – vooral in de heerlijke scènes met Mrs Higgins (zijn moeder), perfect gespeeld door 'national treasure' Vanessa Redgrave. Zijn gekibbel en kameraadschap met Pickering zorgen voor geweldige komische momenten, al moeten we toegeven dat deze twee totaal wereldvreemd zijn. Hadden-Paton schittert op dramatisch vlak met 'I've Grown Accustomed To Her Face'; voor mij waarschijnlijk de meest aangrijpende live-uitvoering die ik ooit van dit prachtige nummer heb gezien. Malcolm Sinclair is de ideale tegenpool en dient tegelijkertijd als Eliza's beschermheer tegen de uitspattingen en het bombastische karakter van Higgins.

Amara Okereke als Eliza Doolittle en het ensemble.

De vertolking van Amara Okereke als Eliza was simpelweg prachtig. Met haar magische stem, dramatische flair en uitstekende gevoel voor humor was ze meer dan opgewassen tegen de vermeende superioriteit van Higgins. 'I Could Have Danced All Night' was een absolute showstopper die me op het puntje van mijn stoel hield. Waar velen denken dat Higgins de touwtjes in handen heeft bij Eliza's transformatie, benadrukt de regie van Sher dat het Eliza zelf is die, na Higgins' gepoch bij Covent Garden, de volgende ochtend bij hem aanklopt voor lessen om zichzelf te verbeteren. Sher probeert dit nog een stap verder te treken met een alternatief einde, maar persoonlijk vond ik die afloop niet helemaal bevredigend. Ik ben benieuwd hoe anderen daarover denken.

Stephen K. Amos is een geweldige Alfred P. Doolittle; 'With A Little Bit Of Luck' en 'I'm Getting Married In The Morning' waren puur plezier, al vond ik de toevoeging van can-can-danseressen in dat laatste nummer (gechoreografeerd door Christopher Gattelli) een tikkeltje storend.

Deze revival is precies zo meeslepend en schitterend als je van My Fair Lady mag verwachten. Ik ga zeker nog een keer (of twee) een kaartje kopen om dit spektakel opnieuw te beleven.

Tijdelijk te zien in het London Coliseum. Boek nu.