RECENSIE: Pinter Five, Harold Pinter Theatre Londen ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Pinter Five, dat nu te zien is in het Harold Pinter Theatre als onderdeel van het Pinter at the Pinter-seizoen.

Luke Thallon en Jane Horrocks in Pinter Five. Foto: Marc Brenner Pinter Five Het Harold Pinter Theatre, Londen.

4 januari 2019

5 sterren

Reserveer tickets

Het Pinter at the Pinter-seizoen blijft verrassen en voelt nu echt als een buitenkans om zelden opgevoerde korte stukken en sketches van Pinter te beleven. Als er een overkoepelend thema is in dit drieluik dat Pinter 5 vormt, dan zijn het wel gefragmenteerde stemmen en kruisende levens; familiebanden die broos zijn geworden door een gebrek aan communicatie, of dat nu oog in oog is, via de ether of in nooit verstuurde en ongelezen brieven.

Luke Thallon in Pinter Five. Foto: Marc Brenner

The Room is klassieke Pinter uit 1957. Rose Hudd serveert koortsachtig het ontbijt aan haar man Bert en stelt hem gerust dat het "de kou buiten houdt", maar het is overduidelijk dat de kou al in de kamer zit. Echo's van The Birthday Party weerklinken tegen de groezelige muren; haar sociale status is gewaarborgd omdat ze niet in de kelder wonen waar het water van de muren loopt, maar de buitenwereld is een angstaanjagende plek. Dan kloppen er vreemden aan de deur. We bevinden ons in het naoorlogse, door bommen getekende Groot-Brittannië, en wie is die mysterieuze man in de kelder die weet wie Rose Hudd werkelijk is?

Luke Thallon en Emma Naomi in Pinter Five. Foto: Marc Brenner

Jane Horrocks drijft het stuk aan als Rose met een voortreffelijke vertolking vol onderhuidse spanning, geflankeerd door Rupert Graves als een nagenoeg zwijgzame Bert. Nicholas Woodeson vergroot de onrust als de huisbaas meneer Kidd, die met meubels sjouwt en tegen leidingen slaat. In zijn herinneringen aan zijn moeder denkt hij dat ze een Jodin was, wat suggesties oproept over vijandige krachten die woningen bezetten en gedwongen huisuitzettingen. De paranoia neemt toe met de komst van meneer en mevrouw Sands (Luke Thallon en Emma Naomi), die dachten dat de kamer te huur stond. Tijdens de prachtige ontknoping doet de man uit de kelder zijn intrede: Riley, blind maar in staat om Rose helder te zien en te herkennen. Is hij de Dood die haar komt halen? De prachtige stem van Colin McFarlane verleidt zowel Rose als het publiek. Waren meneer en mevrouw Sands een teken dat de tijd opraakt? Terwijl ze contact maken horen we een baby huilen, wat duidt op de cirkel van het leven die zich sluit (met uitstekend geluidsontwerp van Ben en Max Ringham). Bert keert terug en valt Riley aan om zijn vrouw te redden, maar zij is nu blind geworden; misschien een symbolische verwijzing naar het feit dat ze de ogen sluit voor het geweld om haar heen. Het is een buitengewoon stuk, prachtig geacteerd, dat de ticketprijs alleen al dubbel en dwars waard is.

Nicholas Woodeson en Rupert Graves in Pinter Five. Foto: Marc Brenner

Dit seizoen heeft al vaker bewezen hoe grappig Pinter kan zijn, en Victoria Station (1982) is een hilarisch tweegesprek tussen een centralist van een taxibedrijf en een verwarde chauffeur die geen idee lijkt te hebben waar hij is, maar wel weet dat hij verliefd is geworden op de passagier die achter in zijn auto ligt te slapen. Rupert Graves en Colin McFarlane spelen de sterren van de hemel: de toenemende frustratie van de centralist vormt een prachtig contrast met de verwarde euforie van de chauffeur. Het is de broodnodige ontlading na het beklemmende The Room! Het derde stuk is Family Voices uit 1981, dat zijn oorsprong als hoorspel niet helemaal kan verhullen. Maar zoals bij alle stukken geeft de uitstekende regie van Patrick Marber de tekst een verkwikkende maar beheerste energie. Luke Thallon (bijzonder sterk), Horrocks en Graves spelen ouders en een kind die elkaar 'fake news' schrijven in een stuk over in de steek gelaten ouders.

Colin McFarlane in Pinter Five. Foto: Marc Brenner

We keren terug naar de koude, lege kamers waarmee de avond begon. Pinter 5 wordt prachtig omlijst door deze verloren stemmen, wanhopig en nog steeds op zoek naar liefde. Dit is tot nu toe de Pinter-collectie die je absoluut niet mag missen als je er maar één kunt zien; het is een feest voor oog en oor.

RESERVEER TICKETS VOOR PINTER FIVE