RECENSIE: Side By Side By Sondheim, Brockley Jack Theatre ✭✭✭

Side by Side by Sondheim

Brockley Jack Theatre

12 september

3 sterren

Met Sondheim zit je eigenlijk altijd goed. Hij is een van de grootste grootheden in de musicalgeschiedenis, en er is wel een heel onbekwame regisseur voor nodig om een revue van zijn werk te verpesten. Gelukkig is Side by Side by Sondheim een goed geënsceneerde en levendige productie geworden, die de toegangsprijs meer dan waard is.

De originele versie stamt uit 1976 en bevat daarom weinig van Sondheims latere werk, wat soms een beetje botst met het geactualiseerde 21e-eeuwse script (waarin werd verwezen naar actuele Britse politiek). Desondanks blijft er een prachtig oeuvre over, ook al is de verdeling van de nummers wat apart; waarom krijgt de (toegegeven, uitstekende) musical Company zeven nummers, terwijl West Side Story er slechts één krijgt? De nummers zijn thematisch georganiseerd; de eerste helft richt zich vooral op Sondheims visie op het huwelijk en relaties, terwijl de tweede helft enkele van zijn samenwerkingen met andere schrijvers belicht.

Er is een sterke mix van liedjes, met bekende klassiekers en minder bekende pareltjes; Pretty Lady uit Pacific Overtures was mij totaal onbekend, maar de prachtige harmonieën zorgden voor een van de beste optredens van de avond.

De enscenering is eenvoudig maar effectief, met een podium dat afgezien van een paar stoelen vrijwel kaal is. De locatie is knus en intiem en de cast zong zonder microfoons; het voelde alsof er een (zeer getalenteerde) muzikale avond in je eigen woonkamer plaatsvond. De zangers worden begeleid door twee fantastische pianisten, al verlang je bij de grotere nummers soms wel naar een wat uitgebreider orkest.

De voorstelling wordt aan elkaar gepraat door muzikaal leider Stuart Pedlar, die als MD aan talloze Sondheim-producties heeft gewerkt. Hij is misschien niet de meest natuurlijke verteller, maar hij was uiterst charmant en klaarde de klus met verve en de nodige humor. Anthony Whiteman (genomineerd voor een Offie) verzorgde de choreografie uitstekend, met als hoogtepunt een energiek slotnummer.

Marianne Benedict is een absolute uitblinker binnen de sterke driekoppige cast. Naast haar opvallende verschijning beschikt ze over een indrukwekkend bereik in de hoge noten en een bruisende podiumpresentatie. Ze liet haar aanzienlijke vocale talenten horen tijdens haar momenten op het toneel, met name in Another Hundred People uit Company, A Boy Like That uit West Side Story en Losing My Mind uit Follies. Ook neerzette ze een komische en sterke rol neer als een angstaanjagende showgirl in You Gotta Get a Gimmick uit Gypsy.

Sarah Redmond verdient veel lof dat ze er überhaupt stond; ze voegde zich pas zeer laat bij de productie nadat Su Pollard zich onlangs moest terugtrekken. Redmond is een briljante karakteractrice die verantwoordelijk was voor de meeste komische momenten van de avond, vooral als de zenuwachtige bruid in Not Getting Married Today uit Company. Ze slaagde er ook in de tongbrekende complexiteit van The Boy From (uit The Mad Show) te bedwingen. Wel moet ik zeggen dat haar versie van Send in the Clowns weliswaar goed geacteerd was, maar vocaal naar mijn smaak wat te ingetogen.

Het trio werd gecompleteerd door Grant McConvey, een relatieve nieuwkomer. Aanvankelijk leek hij wat terughoudend, alsof hij zich nog niet helemaal gaf. Hij kwam echter al snel in zijn ritme en bracht doorleefde vertolkingen van Being Alive uit Company en Could I Leave You uit Follies. McConvey is een natuurlijk acteur en zette een verdienstelijke prestatie neer voor zijn eerste grote podiumoptreden.

Side by Side by Sondheim profiteert van subliem materiaal en een ijzersterke cast. Het is een warme en hartelijke productie, perfect voor een sombere avond in september.

Side By Side By Sondheim is tot en met 26 september 2015 te zien in het Brockley Jack Theatre