RECENZJA: Duma i uprzedzenie* (*w pewnym sensie), Criterion Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon ocenia Dumę i uprzedzenie* (*tak jakby), zabawną adaptację powieści Jane Austen wystawianą w londyńskim Criterion Theatre

Tori Burgess, Isobel McArthur, Hannah Jarrett Scott, Christina Gordon i Meghan Tyler. Fot. Matt Crockett Duma i uprzedzenie* (*tak jakby) 

Criterion Theatre, Londyn

Cztery gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Wszystkie wyobrażenia o powieściach Jane Austen zostają radośnie zburzone w spektaklu Duma i uprzedzenie* (*tak jakby). To nie jest ugrzeczniony dramat kostiumowy, lecz pełna niecenzuralnego humoru komedia, która oddaje hołd oryginałowi, jednocześnie figlarnie obnażając i dekonstruując świat Austen. Produkcja, wystawiona pierwotnie w teatrze The Tron w Glasgow, tętni różnorodnością akcentów – od szkockiego po północnoirlandzki – a tekst został brawurowo i przezabawnie przełożony na współczesny język potoczny.

Christina Gordon, Tori Burgess, Isobel McArthur, Jannah Jarrett Scott i Meghan Tyler. Fot. Matt Crockett

W tej obsadzonej wyłącznie przez kobiety sztuce, pięć służących wychodzi z cienia kart powieści Austen, by opowiedzieć historię sióstr Bennet i ich pogoni za miłością. Imponujący kwintet – Tori Burgess, Christina Gordon, Hannah Jarrett-Scott, Isobel McArthur i Meghan Tyler – wciela się we wszystkie role: od Lizzie i Jane Bennet po srogiego pana Darcy’ego i poczciwego, choć niezbyt lotnego pana Bingleya. Pod reżyserską opieką McArthur i Simona Harveya aktorki w klarowny (i całkiem wierny) sposób przedstawiają historię znaną z licznych adaptacji filmowych i telewizyjnych, w scenerii oraz kostiumach z epoki regencji projektu Any Inés Jabares-Pita. Niczym na hucznym karaoke, w całość misternie wpleciono współczesne popowe przeboje, przypominając nam, że niektóre emocje są dziś równie „powszechnie znane”, co w 1813 roku.

Meghan Tyler, Hannah Jarrett Scott, Isobel McArthur, Tori Burgess i Christina Gordon. Fot. Matt Crockett Nie trzeba znać, ani nawet lubić książek Austen, by świetnie bawić się na spektaklu, choć fani pisarki odnajdą tu sporo smaczków i żartów branżowych, a także satyryczny komentarz do jej twórczości oraz patriarchalnego, pełnego nierówności społeczeństwa tamtych czasów. Przedstawienie uwypukla fakt, że kobiety potrzebowały męża ze względów ekonomicznych, oraz to, jak rzadko w literaturze pojawiały się historie klasy robotniczej – w tym przypadku służących. Fabuła i postacie zostały osadzone w kontekście XXI wieku, nawiązując do toksycznej męskości i innych aktualnych tematów. Sztuka nigdy jednak nie staje się nazbyt dydaktyczna, stawiając na pierwszym miejscu śmiech i anarchiczną komedię, która nie zwalnia tempa ani na chwilę.

Spektakl grany w Criterion Theatre w Londynie do 13 lutego 2022 roku. Bilety są już w sprzedaży.