HABERLER
ELEŞTİRİ: 5 Guys Chillin', King's Head Theatre ✭✭✭✭
Yayınlanma tarihi:
Yazan:
Stephen Collins
Share
5 Guys Chillin'
King's Head Theatre
2 Ekim 2015
4 Yıldız
Hemen itiraf etmeliyim; bir "chill party" nedir, hiçbir fikrim yok. "Tina" ne demek bilmiyorum, "Slamming" nedir bilmiyorum. Bu nedenle, yazar ve yönetmen Peter Darney'nin King's Head Theatre'da prömiyerini yapan yeni oyunu 5 Guys Chillin' için hedeflenen seyirci kitlesinde olup olmadığımı merak ediyorum.
DV8'in National Theatre'daki muazzam oyunu John'a verdiği tepki düşünülürse, Quentin Letts bu cesur, yürekli ve sinir uçlarına dokunan yapımı izlese herhalde öfkeden patlardı (gerçi yiğidi öldür hakkını yeme, King's Head Theatre, National Theatre gibi devlet desteği almıyor). Yine de, bu röntgenci bir bakış açısıyla sunulan gey seksi odaklı verbatim (sözlü tarih) tiyatrosu sahnelenirken, Quentin Letts'in buna ne diyeceğini düşünmeden edemedim.
Çünkü Letts, sıradan insanların sesi olduğunu savunur -ya da muhafazakar, erkek ve beyaz oldukları sürece öyle olduğunu düşünmek hoşuna gider- ve bu da bir tercihtir. Ama aslında, bu oyun tam da bu kitleyi hedefliyor. Gey erkekler, bu chill partideki beş erkeğe, iki çifte ve araya giren o yabancıya neler olacağını muhtemelen zaten biliyorlardır. Detayları olmasa bile genel gidişatı.
Seks olacak. Uyuşturucu olacak. Sohbet olacak. Bir üstünlük yarışı olacak. Paylaşılan bir yakınlık olacak. Cep telefonları olacak. Ayrılan çiftlerin başkalarıyla birleşmesi olacak. Aşırılık olacak. Kahkaha olacak. Gözyaşı olacak. Çıplak bir dürüstlük olacak. Seks olacak.
Peki tatmin, doyum ya da mutluluk olacak mı - işte can alıcı nokta da burası.
Ve aslında temel mesele de bu. 5 Guys Chillin', birçok oyun gibi yalnızlık, mutluluk, aşk, şehvet ve acı üzerine bir oyun. Örneğin Hamlet gibi. Ya da Sefiller. Temalar evrensel; sadece ortam egzotik. Tabii bu ortamın parçası olmayanlar için egzotik.
Program kitapçığı, Peter Darney'nin 50 saatten fazla anonim röportaj yaptığını ve bunları "bir partide birbirleriyle konuşan 5 erkeğin hissini yaratmak için" kesip birleştirdiğini açıklıyor. Hiçbir kelime eklenmemiş veya değiştirilmemiş; metin görüşmecinin ifade ettiği duyguya sadık kalmış, ancak röportaj cevaplarının sırası, yapısı ve kombinasyonları birleştirilip değiştirilmiş. Yani verbatim-imsi.
Dramatujik açıdan bakıldığında, 80 dakikalık sunum zaman zaman gerçeklikten uzaklaşıyor: ikna ediciliğin sınırlarını zorlayan olaylar ve sözler duyuluyor. Ancak orada oturup, neredeyse çıplak olan bu adamların iç dünyalarını dökmelerini izlerken, bu huzursuzluğun aslında size mi ait olduğunu merak etmekten kendinizi alamıyorsunuz. Sadece vahşice, açık sözlü bir dürüstlükle mi konuşuyorlar? Yoksa bu hikayelerin anlatılma biçiminde eksik olan bir şeyler mi var?
Bana kalırsa gerçek, bu iki uç noktanın ortasında bir yerde. Kelimelerin vahşi çıplaklığı tatmin edici, sarsıcı, eğitici, ufuk açıcı ve büyüleyici; ancak eksik olan bir incelik, bir doku, bir dramatik duyarlılık var. Eserin hem daha pürüzsüz hale getirilmesi hem de pürüzsüzleşerek daha sert bir etki yaratması için üzerinde çalışılması gerekiyor. Seyirci bu beş erkeğin hedonistik deneyimine kendini tamamen kaptırdığında, arka plan hikayeleri göze batmadığında, geçişler cinsel gerilimle veya yıkıcı bir yakınlıkla dolup rahatladığında, bu eser gerçekten devleşecektir.
Oyun, toplumun yanlış anlaşılan ve haksız yere karalanan bir köşesine ışık tutarken; özel bir cinsel ifade biçiminin kurallarını, geleneklerini ve dilini inceliyor. Oyunun sonlarına doğru, karakterlerin tartıştığı deneyimlerin aslında bir futbol soyunma odasında, bir cuma gecesi bankerlerin uğradığı barda veya Malaga'daki bir bekarlığa veda partisinde konuşulabilecek türden şeyler olduğunu fark ettiğinizde -detaylar değil elbette, ama deneyimlerin, arzuların, pişmanlıkların ve tutkuların spektrumu- bu tür eserlerin gerçek değerini anlıyorsunuz.
Ufku genişletiyor, empati kurmayı sağlıyor ve anlayışı geliştiriyorlar. King's Head Theatre'ın yeni oturma düzeni sayesinde, her şey kelimenin tam anlamıyla bir adım ötenizde gerçekleşiyor; o kadar yakın ki, kusursuz göğüslerdeki ter damlalarını ve kollardaki tüylerin ürperişini görebiliyorsunuz. İsteseniz de istemeseniz de bu Chill Parti'nin bir parçası oluyorsunuz.
Oyuncuların hepsi rollerinde tam olarak rahat görünmüyor. Tüm kadronun, karakterlerinin burada yapması gerekenlerden hoşnut olup olmadığı net değil. Tek bir an dışında çıplaklık yok, ki bu ortam düşünüldüğünde bu durum biraz tuhaf kaçıyor. Eğer bu "chiller"lar çıplak olsaydı, çalışma çok daha sarsıcı ve dürüst olabilirdi. Benzer şekilde ve aynı derecede şaşırtıcı olan şey ise fiziksel temasın azlığı. Belki bu dünyanın bir parçasıdır ama açıklama olmayınca garip duruyor.
Ancak hipnotik bir hareket düzeni var. Karakterler şehvetli bir kucaklaşmayla birbirine karışıyor; birlikte veya yalnız dans ediyorlar; bedenler birleşip eriyor. Tüm bunlar, grubun ve bireylerin hareketlerini hem sarsıcı hem de derinlikli bir şekilde yöneten Chris Cuming tarafından ustalıkla idare edilmiş. Neyse ki klişeye kaçılmamış.
Gecenin yıldız performansı Elliot Hadley'den geliyor. Karakteri R; en eksiksiz, en dürüst, en müsamahakar ve en yaralı olanı. Hadley harikulade; bir an komik, bir an iğneleyici, sonra nazik, sonra kırılgan: acı ve kalp kırıklığıyla yoğrulmuş bir karakteri eksiksiz canlandırıyor. Yıkıcı derecede etkileyici.
Diğer oyuncular -Tom Holloway, Damien Hughes, Michael Matrovski ve Siri Patel- farklı derecelerde başarı elde ediyorlar, ancak hiçbiri oyuna Hadley kadar yürekten bağlı değil. Bazılarının çekincelerini bırakması, bazılarınınsa "oynamayı" bırakıp sadece "olması" gerekiyor. Hepsi Hadley'nin metne ve karaktere bürünme biçiminden bir şeyler öğrenebilir.
Bu tiyatroda görebileceğiniz en sarsıcı deneyimlerden biri - cinsel eylemler canlandırılıyor; uyuşturucu kullanılıyor; mahrem her şey ortada- ama sarsıcı olduğu kadar ödüllendirici de. Tiyatronun amaçlarından biri de normalde asla anlatılmayacak hayat hikayelerini anlatmaktır. 5 Guys Chillin' bu açıdan kesinlikle beklentiyi karşılıyor.
Cesur ve yürekli bir programlama. Görülmeye değer.
Not: Artık Tina ve Slamming'in ne olduğunu biliyorum - yani oyun aynı zamanda eğitici...
5 Guys Chillin', 24 Ekim 2015'e kadar King's Head Theatre'da sahnelenmeye devam ediyor.
Get the best of British theatre straight to your inbox
Be first to the best tickets, exclusive offers, and the latest West End news.
You can unsubscribe at any time. Privacy policy