ELEŞTİRİ: Sunset Boulevard, London Coliseum ✭✭✭✭✭

Glenn Close Sunset Boulevard

London Coliseum

4 Nisan 2016

5 Yıldız

Bilet Al | Daha Fazla Bilgi

Londra'da zaman zaman bazı tiyatro olayları ortalığı kasıp kavurur; önümüzdeki beş hafta boyunca sıra Sunset Boulevard'da. Glenn Close, Broadway'de canlandırdığı solgun film yıldızı Norma Desmond rolüyle şu anda London Coliseum'da yarı sahnelenmiş bir konser formatında sahnede devleşiyor.

Andrew Lloyd Webber'in Sunset Boulevard'ı, yaklaşık 20 yıllık bir aradan sonra West End'e geri dönüyor. Nispeten kısa süreli, yarı sahnelenmiş bir konser olan bu yapım, herkesin izlemesi gerekenler listesine girmesini sağlayacak iki büyük unsura sahip: İlki, yukarıda adı geçen Glenn Close'un performansı, ikincisi ise 48 kişilik devasa ENO orkestrası.

1949'un sonunda ve 1950'lerin başında geçen Sunset Boulevard, soğuk bir Hollywood masalıdır. Sistemin her şeye gücü yeten stüdyo düzeninde yıldızlar doğar ve bir kenara atılır; Norma da bu sistemin bir yan ürünüdür. Şimdilerde ise hâlâ bir film kasabası olan o yerin kıyısında, inzivaya çekilmiş bir halde yaşamaktadır.

Glenn Close

Glenn Close, Norma Desmond rolünde büyüleyici; Norma'yı Makyavelist bir manipülasyon ile delilik arasındaki o ince çizgide ustalıkla yürütüyor. Sunset Boulevard'ın bu versiyonunu bu denli sürükleyici kılan da işte bu denge oyunu.

Joe Gillis, 10086 Sunset Bulvarı'na ilk ayak bastığında, Close onu sert ve aşağılayıcı bir tavırla karşılar; ta ki Gillis yazarlık geçmişinden bahsedene kadar. O anda Desmond'ın zihnindeki çarkların dönmeye başladığını hissedersiniz. Sönmüş yıldız anında performans moduna geçer ve ağının ortasındaki bir örümcek gibi, avı Joe Gillis'i kendine çekmeye başlar. Birinci perdenin sonunda Gillis teslim olur ve Desmond kurbanına soğukkanlılıkla kollarını dolar.

Bu, Joe'nun saf olduğu anlamına gelmiyor. Sunset'in dramatik gücü, tesadüfen karşılaşan ancak birbirine muhtaç olan bu iki insandan geliyor. Norma ve onun bitmek bilmeyen ihtiyaçları, çaresiz durumdaki Joe'ya uygundur; ancak bir noktada her şeyin bir bedeli olacaktır. Tıpkı Follies'de olduğu gibi, yönetmen Price'ın Sunset'e en büyük katkısı, Norma'yı kendi gençliğinin hayaletiyle gölgelemek olmuş. Uzun zamandır toplumdan uzak kaldığı için, insanların onunla ilgili tek hatırladıkları selüloit karelere hapsolmuş olan halidir; oysa bugün olduğu kişiden çok uzaktır. Yine de nostalji perdesinin arkasında, insanların hâlâ gördüğü belki de sadece o film şeritlerindeki Norma'dır.

Close, Lloyd Webber'in imzasını taşıyan o görkemli şarkıları büyük bir kolaylıkla seslendiriyor. Bu, 1000 vat gücünde bir yıldız enerjisi ve izleyiciye sarhoş edici bir tiyatro akşamı yaşatıyor.

Michael Xavier ve Siobhan Dillon

Michael Xavier, Joe Gillis rolünde. Oyunun ana anlatıcısı olarak Norma'yı onun gözünden görüyoruz. Hem alaycı hem de çekici, kendinden emin bir performans sergiliyor. Tıpkı Norma gibi Joe da bir fırsat görür ve onu kullanır. Ancak karşısında çok deneyimli bir oyuncu olduğunun ve boyunu aşan bir işe kalkıştığının farkında değildir. Xavier'in ikinci perdenin açılışında oyunun adını taşıyan şarkıyı seslendirmesi, kesinlikle bu yapımın en unutulmaz anlarından biri.

Siobhan Dillon, gelecek vaat eden senarist ve Joe'nun kalbi için yarışan Betty Schaefer'ı canlandırıyor. Xavier ve Dillon mükemmel bir ikili olmuşlar. 'Too Much In Love to Care' hiç bu kadar kulağa hoş gelmemişti. Betty portresi hem zekice hem de dinlemesi tam bir keyif.

Fred Johanson

Fred Johanson; Norma Desmond'ın eski yönetmeni, eski kocası ve şimdi ise onun tek kişilik özel bakım ünitesi olan Max rolünde. Norma'nın gerçek dünya ile arasındaki koruma kalkanı ve onun üzerine titreyen muhafızı. Ustalıklı bir performans; Johanson'ın gür bas-bariton sesi bu rol için biçilmiş kaftan.

Michael Reed'in tekrar bir orkestranın başında olduğunu görmek harika. Sunset'in bestelerini daha önce hiç bu kadar iyi duymamışsınızdır. İyi bir film müziği gibi, Lloyd Webber'in notaları da parçanın tonunu ustalıkla belirliyor; Hollywood’un karmaşasından Desmond’ın malikanesinin o sessiz ıssızlığına kadar her hissi geçiriyor. Dialog sahnelerinin altını tıpkı bir filmdeki gibi dolduruyor ve 'With One Look' ile 'As If We Never Said Goodbye' gibi parçalarda orkestra coştuğunda, Close'a çoğu aktrisin sadece hayalini kurabileceği muazzam bir destek sunuyor. West End’de tam teşekküllü bir yaylı bölümünü yeniden duymak ne büyük bir keyif. Bu usta müzisyenlerden yayılan o zengin ses tek kelimeyle muhteşem.

Lonny Price, önce sahnelediği Sweeney Todd, şimdi de Sunset ile konser formatındaki müzikallerin aranılan yönetmeni olarak yerini sağlamlaştırmış görünüyor. Price tempoyu canlı tutuyor, görsel olarak ilgi çekici sahneler sunuyor ve dramı başarıyla tırmandırarak Norma'nın çöküşünü çok daha dokunaklı kılıyor. Koreograf Stephen Mear ile çalışan bu Sunset, sahnelerin birbirine estetikle bağlandığı sinematik bir akışa sahip.

Sunset Boulevard Ekibi

James Noone, Desmond’ın devasa malikanesi ve Paramount stüdyoları dahil olmak üzere birçok mekana hizmet eden çok katmanlı bir platform sistemi oluşturmuş; Paramount sahnelerinde bizzat Coliseum’un kulisi kullanılmış.

Bu sahneleme biçimi, Close, Xavier ve tüm ekibin yeteneklerini daha da ön plana çıkarıyor. Wilder'ın 'film noir' başyapıtı, bu konser versiyonuna kusursuz bir şekilde aktarılmış.

Eğer dakikalarca süren o ayakta alkış tufanı bir göstergeyse, Glenn Close ilk West End deneyiminde Londralı tiyatroseverlerin gönlünü çoktan fethetmiş demektir. Umarız en kısa zamanda tekrar döner. Bravo!

SUNSET BOULEVARD İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN

Fotoğraflar: Richard Hubert Smith