KEUZE VAN DE RECENSENT: De 10 beste nieuwe toneelstukken in Londen - 1 september 2015

Naar welke toneelvoorstelling moet je als eerste gaan in Londen?

We hebben deze lijst speciaal voor je samengesteld om je de moeite van het uitzoeken te besparen! Het is puur onze mening – en iedereen heeft er een – gebaseerd op de bevindingen van onze recensenten. We werken de lijst regelmatig bij, zodat nieuwe producties op je radar komen en castwisselingen direct worden meegewogen in onze beoordeling.

Stukken die al langer dan drie jaar draaien zijn niet opgenomen; dit is echt een lijst voor nieuwe of relatief nieuwe producties die momenteel op de West End-podia staan.

Dus ga ze zien!

1. Briefs

Dit canvas van gender-, rassen- en seksuele politiek strekt zich uit over het volledige podium. Van de scherpe openingspraatjes van Fez Fa’anana, die met plezier iedereen op gelijke wijze op de korrel neemt, tot de "mooi betekent niet dom" fratsen van de brutale Louis Briggs. Van de vignetten met een steeds naaktere Lucky Charm (Lachy Shelley) tot de diverse satirische en ironische acts van de opmerkelijke Dallas Dellaforce, wiens visie op genderrollen in de samenleving vlijmscherp en gedurfd is.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

2. Bakkhai

Dit is zonder twijfel de show van Ben Whishaw. Hij is een natuurkracht die elk greintje nuance, humor en betekenis uit de tekst naar boven haalt en een volledig toegewijde, onmiskenbaar krachtige en overtuigende prestatie neerzet. Elk moment is fascinerend, doordacht en vakkundig gespeeld. Dionysius was de god van het theater, evenals van wijn, zang en dans. Whishaw weeft dit in de kern van zijn vertolking van de wraakzuchtige god, en vult dat aan met twee opmerkelijke gastrollen als Tiresias en de Bode. Hij is in elk opzicht magisch.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

3. Richard II

Het resultaat is hier dat het eerder de komedie dan de tragedie van Richard II is geworden. Er is een bijna ongepaste jacht op de lach: karakteriseringen zijn extreem, taal wordt opzij geschoven voor een snelle grap en de diepere, donkere kant van de tekst en situatie blijft grotendeels buiten beschouwing. Dat wil niet zeggen dat de productie niet vermakelijk is – dat is ze zeker – maar het is geen voorstelling die iets specifieks probeert te bereiken of te verhelderen. Zoals een goede schoolvoorstelling je tevreden kan achterlaten, zo doet deze productie dat ook. Het is een uitstekend instappunt; als dit je eerste kennismaking met Shakespeare is, zul je niet teleurgesteld zijn. Maar wie komt voor diepgang of nieuwe perspectieven, zal die hier niet vinden.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

4. Three Days In the Country

Vaak komt de premièreavond te vroeg in de speelperiode om het volledige potentieel van een productie te kunnen beoordelen. Deze welkome en ambitieuze nieuwe versie heeft de status van meesterwerk nog niet bereikt, maar heeft zeker alles in huis om dat te worden.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

Sion Daniel Young als Christopher in The Curious Incident Of The Dog In the Night-Time. foto: Brinkhoff-Mogenburg 5. The Curious Incident of the Dog in the Night Simon Stephens’ bewerking van Mark Haddons bestseller The Curious Incident of the Dog in the Night-Time sleepte in 2013 zeven Olivier Awards in de wacht, waaronder die voor Beste Nieuwe Toneelstuk, Beste Regie, Beste Lichtontwerp en Beste Geluidsontwerp, evenals de Tony Award voor Beste Toneelstuk in 2015. BOEK TICKETS

6. 1984

Deze bewerking van 1984 is een modern meesterwerk. Bemachtig nu je tickets, voordat ze je meenemen naar Room 101.

LEES ONZE RECENSIE

Euan Brockie en Jonathan McGarrity in F*cking Men. Foto: Christopher Tribble 7. F*cking Men

DiPietro's karakterstudies schuren soms gevaarlijk dicht tegen stereotypen aan, maar uiteindelijk overwint de oprechtheid van de personages en hun omstandigheden. Er is volop drama en humor, maar DiPietro is een meester in het sussen van het publiek in een vals gevoel van comfort door middel van seks, om ons vervolgens te laten inzien welke eenzaamheid en wanhoop sommige personages werkelijk voelen.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

8. De Gruffalo

Dit is geen Matilda – het origineel en de bewerking zijn wat mager vergeleken met de verontrustende en gelaagde creaties van Roald Dahl. Maar op eigen benen bereikt deze show precies wat het beoogt en verdient het de waardering van het publiek, of je nu acht of tachtig bent.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

9. The Red Lion

Marber schrijft niet alleen over voetbal. Het stuk gaat fundamenteel over mannelijkheid en de moderne samenleving. Het trio vormt een soort heilige drie-eenheid van het voetbal – verbonden als vader, zoon en geest. Wie welke rol vervult is niet altijd duidelijk en verschuift soms; dat is misschien wel het meest interessante aspect van Marbers stuk. Calvin Demba is zeer bekwaam in het neerzetten van Jordans naïviteit én zijn duistere, complexere kant. Peter Wight is meeslepend als de eenzame, toegewijde clubman Yates, wiens hele leven draait om het spel en The Red Lion.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

10. The Importance of Being Earnest

Regisseur Adrian Noble slaat een gouden slag met het liefdeskwartet: Gwendolyn, Jack, Cecily en Algernon. Zonder twijfel zijn Emily Barber en Imogen Doel werkelijk voortreffelijk, verrassend en vindingrijk als respectievelijk Ms Fairfax en Ms Cardew. Ik heb die rollen nooit beter vertolkt gezien op een professioneel podium. Algernon wordt hier gespeeld door Philip Cumbus, wiens honger naar Cecily wordt geëvenaard door zijn hartstocht voor muffins. De getalenteerde Michael Benz is een fantastische Jack/Earnest.

LEES ONZE RECENSIE | BOEK TICKETS

Wat vind je van onze selectie?