Interview: Vicky Graham over Breeders in het St James Theatre

Breeders door Ben Ockrent. V.l.n.r. Angela Griffin, Nicholas Burns, Tamzin Outhwaite en Jemima Rooper. Slechts enkele dagen voor de première van Breeders van Ben Ockrent in het St James Theatre, spreekt producent Vicky Graham met ons over wat dit project voor haar betekent en waarom ze juist voor het vak van theaterproducent heeft gekozen om bij te dragen aan de toekomst van de sector. Waarom Breeders? "Het eerste idee voor Breeders werd eind vorig jaar aan mij gepresenteerd. Ben Ockrent (een schrijver die ik nog kende uit mijn tijd bij Theatre503) was gevraagd om spermadonor te zijn voor een lesbische vriendin en haar partner die een gezin wilden stichten. Terwijl hij overwoog of en hoe hij kon helpen, zag hij daarin een fantastisch uitgangspunt voor een toneelstuk. Een maand later pitchte ik dit prille idee bij Stage One, en toen we op de shortlist kwamen, gaf ik opdracht voor het schrijven van het stuk. Gelukkig voor ons werd Breeders eind maart geselecteerd om in september het One Stage-seizoen te openen. Er gaat niets boven de deadline van vijf maanden om van een eerste script naar de openingsavond te gaan om de focus er goed op te krijgen!"

Wat trok je in eerste instantie aan in het One Stage-seizoen?

"Het One Stage-seizoen is een aanbod dat je als producent simpelweg niet kunt weigeren. Niet alleen maakt de investering van Stage One een groot theater als het St. James betaalbaar, maar deelname aan het seizoen biedt ook een enorme mate van ondersteuning vanuit de sector en een kans om jezelf in de schijnwerpers te zetten. One Stage stelt me in staat om iets zeldzaams te doen: een nieuwe komedie in een commerciële context in première laten gaan, met de cast, het creatieve team en de productie die volgens mij het beste bij het stuk passen. Breeders blijft een riskante onderneming, maar een productie van deze omvang was simpelweg niet mogelijk geweest zonder dat geld, de mentoring en dit enorme blijk van vertrouwen."

Wat hoop je te bereiken als theaterproducent?

"Voordat ik producties ging leiden, regisseerde ik toneelstukken. De reden voor de overstap naar het produceren is dat ik het interessanter vind om te bepalen *welke* verhalen, personages en producties aan het publiek worden getoond, dan *hoe* ze worden gepresenteerd. Theater is een eeuwenoude kunstvorm — ik ben niet bang dat het uitsterft — maar ik maak me wel zorgen dat het uit de mode raakt. We moeten hard werken om van theater een aantrekkelijker aanbod te maken dan een avondje Netflixen. Ik zie het als de taak van de volgende generatie producenten om theater te maken dat boeiend, uitdagend, vermakelijk en relevant is. Ik kies ervoor om dat te doen door gloednieuw werk van dynamische makers te presenteren. Er is niets mooiers dan de dialoog tussen een geweldig nieuw stuk en het eerste publiek."

Breeders: Jemima Rooper, Tamzin Outhwaite en Nicholas Burns. Foto: Manuel Harlan

"Nu we de productieweek ingaan, richt ik me volledig op het klaarmaken van de voorstelling voor het publiek. Verder kijken dan de eerste lach van de zaal is nu even lastig. Op de middellange termijn hoop ik op erkenning voor de artiesten en een financieel rendement voor de bijzondere mensen die erin hebben geïnvesteerd. En voor de toekomst hoop ik natuurlijk dat Breeders een heel, heel lang leven beschoren is. Ik zou graag zien dat dit leidt tot meer stukken van Ben en meer producties van VGP."

Wat zijn de grootste uitdagingen die je bent tegengekomen bij het opbouwen van je carrière als producent?

"Het klinkt misschien voorspelbaar, maar de grootste uitdagingen waren financieel. Het gezegde over produceren klopt: je wordt er niet rijk van, tenzij je een enorme hit scoort. Ik moet toegeven dat ik het mezelf extra moeilijk heb gemaakt door onafhankelijk te produceren (in plaats van bij een vast gezelschap of een gesubsidieerde instelling) en door de voorkeur te geven aan nieuw werk. Als het al lastig is om geld binnen te halen voor elke voorstelling, is het bijna onmogelijk geweest om voor mezelf een consistent inkomen te genereren. Elke productie vereist een ander ontwikkelingsproces, een ander team en een ander financieel model. Die afwisseling is geweldig, maar ook erg veeleisend. Er bestaan veel misverstanden onder makers over wat een producent precies doet, en er is soms ook wantrouwen richting onafhankelijke producenten vanuit theaters en instanties. Maar ik ben geen klager: ik ben dankbaar voor kansen als One Stage om gewoon naar buiten te treden, een stuk te maken en te hopen dat werk weer tot nieuw werk leidt."

Waarom is dit project zo speciaal voor jou? 

"Het is een volkomen krankzinnig maar briljant proces geweest, en daarom is het heel bijzonder. Mijn werk werd makkelijk gemaakt door een droomteam aan creatieven, onder leiding van de fantastische Tamara Harvey. Iedereen heeft zo gul hun tijd en talent gegeven; hoewel de meesten van ons voor het eerst samenwerken, voelt het echt alsof we in korte tijd onze eigen alternatieve familie hebben gevormd. Breeders is in de eerste plaats entertainment, maar het is een verhaal dat bij veel mensen herkenning oproept. Ik heb nog nooit aan een voorstelling gewerkt die zoveel gesprekken losmaakt. Het is opvallend hoeveel mensen met dezelfde kwesties worstelen. Ik ben er trots op dat het een stuk is met drie complexe vrouwelijke personages. Als de eerste opdracht van Vicky Graham Productions die het podium haalt, zal dit stuk altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben."

Breeders opent het Stage One-seizoen in het St James Theatre