RECENSIE: 1984, Playhouse Theatre ✭✭✭✭

1984

Playhouse Theatre

18 juni 2015

4 Sterren

Recensie door James Garden

1984 is een gecompliceerde roman — nog ingewikkelder gemaakt door het feit dat Orwell een zogenaamd "anoniem" aanhangsel over Newspeak heeft toegevoegd na de hoofdplot van het boek — iets waar veel lezers vaak overheen lezen en dat ze vervolgens weer vergeten. Toch is het juist dit aanhangsel waar bewerkers/regisseurs Robert Icke en Duncan Macmillan zich op hebben gestort om de stem te vinden voor hun frisse nieuwe bewerking van deze klassieker, die nu voor beperkte tijd opnieuw te zien is in het Playhouse Theatre.

Ondanks een hoogst gestileerde, en volgens sommigen ietwat overgeproduceerde aanpak — met flitsende lichten, live videoprojecties en allerlei toeters en bellen — komen alle elementen van deze productie samen tot een uiterst verontrustende en authentieke vertolking van het boek dat iedere tiener las om zich lekker zwaarmoedig te voelen. En toch, zelfs dan, veranderde iedere tiener die zich zwaarmoedig wilde voelen op slag zodra ze het boek dichtsloegen. Deze productie blijft trouw aan dat ethos.

Matthew Spencer speelt een onvergetelijk indrukwekkende Winston, uitstekend bijgestaan door de prachtige Janine Harouni als Julia. Tim Duttons O’Brien is angstaanjagend op de best mogelijke manier — je zou bijna willen dat hij met terugwerkende kracht in de Matrix-films gemonteerd kon worden in de plaats van Agent Smith. Terwijl ik keek naar hun samenspel in Room 101, werd ik direct teruggevoerd naar mijn eigen slaapkamer toen ik 13 was; het was 3 uur 's nachts, ik was doodsbang maar kon mijn ogen niet van Orwells tekst afhouden.

Daarnaast is elk lid van het grotere ensemble perfect gecast.

Helaas is er één aspect van de productie dat fundamenteel te wensen overlaat: er zijn momenten dat de voorstelling zichzelf in de weg zit, waardoor het bijna te belerend wordt.

Het woord "AUSTERITY" over een projectie van Big Brother laten flitsen is overbodig. De bewerking en het acteerwerk spreken al zo voor zich, dat de videoprojecties soms net iets te hard proberen te schreeuwen: "ZIE JE WEL, DIT STUK IS OOK IN 2015 NOG VOLLEDIG RELEVANT."

Hetzelfde geldt voor de "boekenclub" die de productie omlijst, voor zover je het zo kunt noemen; daar zit net iets te veel van die overduidelijke, zogenaamd wetende dialoog in. Dit stuk heeft geen behoefte aan dat soort knipogen en het gevaar bestaat dat het daar net een keer te vaak voor kiest. We hebben niet zoveel hulp nodig om het genie van deze productie in te zien als de makers wellicht denken.

Desalniettemin is deze productie een modern meesterwerk.

Bestel nu je kaarten, voordat je naar Room 101 wordt afgevoerd.

RESERVEER TICKETS VOOR 1984 IN HET PLAYHOUSE THEATRE