ELEŞTİRİ: 1984, Playhouse Theatre ✭✭✭✭

1984

Playhouse Tiyatrosu

18 Haziran 2015

4 Yıldız

James Garden tarafından incelendi

1984 karmaşık bir roman; Orwell'in ana hikâyeden sonra "Yeni Konuş" (Newspeak) üzerine eklediği, pek çok okurun üstünkörü geçtiği veya unuttuğu o sözde "isimsiz" ek ile bu karmaşa daha da katmerleniyor. Ancak uyarlayan ve yöneten Robert Icke ile Duncan Macmillan, Playhouse Tiyatrosu'nda sınırlı bir süre için yeniden sahnelenen bu klasik romanın taze soluğunu tam da bu ek bölümdeki detaylarda, iğneyle kuyu kazarak bulmuşlar.

Flaş ışıklar, canlı video projeksiyonları ve her türlü sahne hilesiyle fazlasıyla stilize edilmiş, hatta kimilerine göre aşırıya kaçılmış olsa da, prodüksiyonun tüm bileşenleri bir araya gelerek her gencin o melankolik evrelerinde okuduğu kitabın son derece rahatsız edici ve aslına sadık bir sahne anlatımını oluşturuyor. Ve tıpkı o kitabı elinden bırakan her gencin zihninde yarattığı kalıcı etki gibi, bu yapım da o ruha sadık kalıyor.

Matthew Spencer unutulmaz, heyecan verici bir Winston portresi çizerken, ona harika performansıyla Julia rolünde Janine Harouni eşlik ediyor. Tim Dutton’ın O’Brien karakteri ise olabilecek en etkileyici şekilde kabuslarınıza girecek cinsten; insan neredeyse Matrix filmlerinde Ajan Smith’in üzerine kurgulanmış olarak onu görmek istiyor. 101 Numaralı Oda'daki iki kişilik o sahneyi izlerken, kendimi bir anda 13 yaşındaki odama, gece saat 03:00'e dönmüş, dehşete düşmüş ama Orwell’in metninden gözünü ayıramayan bir çocuk olarak buldum.

Aynı şekilde, yardımcı oyuncu kadrosunda yer alan her bir isim de rollerine kusursuz bir şekilde seçilmiş.

Ne var ki yapımın fundamental olarak eksik kalan bir yönü var; zaman zaman fazla didaktikleşmekten kaçınıp kendi akışına bırakması gerekiyor.

Büyük Birader ile ilgili bir projeksiyonda ekrana kocaman "TASARRUF" (AUSTERITY) kelimesini yansıtmak biraz gereksiz bir çaba. Uyarlama ve performanslar o kadar güçlü ki, video projeksiyonlarının bazen "BAKIN BU OYUN 2015'TE BİLE SİZİN İÇİN TAMAMEN GÜNCEL" diye bağırmaya çalışması biraz zorlama duruyor.

Benzer şekilde, yapımı çevreleyen "kitap kulübü" sahnelerinde, eğer öyle adlandırabilirsek, haddinden fazla kör göze parmak bir "göndermeli" diyalog kullanımı mevcut. Bu eser, izleyiciye sürekli göz kırpıp alt metin açıklaması yapılmasına ihtiyaç duyacak bir eser değil; bu yola bir kez daha tevessül edilirse riskli bir hal alabilir. Bu prodüksiyonun dehasını görmek için düşündükleri kadar çok yardıma ihtiyacımız yok.

Yine de her şeye rağmen, bu yapım modern bir başyapıt niteliğinde.

Sizi 101 Numaralı Oda'ya götürmeden önce biletlerinizi hemen alın.

PLAYHOUSE TİYATROSU'NDAKİ 1984 OYUNUNA BİLET ALIN