RECENSIE: Hendrick's Emporium of Sensorial Submersion, Edinburgh ✭✭✭

Hendrick’s Emporium of Sensorial Submersion

George Street 91, Edinburgh

Drie sterren

Hendrick’s Gin is een bekende naam op de Edinburgh Festival Fringe, maar dit jaar keerden ze terug met een theatrale ervaring genaamd het ‘Emporium of Sensorial Submersion’. De voorstelling vond plaats verdeeld over drie verdiepingen van een monumentaal Georgisch herenhuis aan George Street. Als onderdeel van het officiële Fringe-programma, compleet met een cast aan acteurs, biedt het een zintuiglijke ervaring die even verhelderend en vermakelijk als verbijsterend is.

De twee uur durende walk-through voor gin-liefhebbers werd gecreëerd in samenwerking met de toonaangevende geluidskunstenaar Mark IJzerman van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Gasten worden ontvangen in een eigenzinnig ingerichte hotelreceptie in jaren twintig-stijl met een welkomstcocktail en een krankzinnige introductie door het personage Silas Fifi Templeton. Hij brengt de stemming er meteen in met absurde interactie en een tikkeltje te amicale jovialiteit. Deze absurditeit wordt slechts enigszins getemperd door de komst van een ander klassiek personage, Professor von Steinberger, die uitlegt dat we aan een "auriculaire en gustatoire" reis beginnen.

Nadat we in witte doktersjassen zijn gehesen, worden we naar de 'Stilste Bar ter Wereld' gebracht. Werkelijk elke vierkante centimeter is hier spierwit: van het meubilair en de lampen tot de kleine cocktailbar aan toe. Met noise-cancelling koptelefoons op zitten we in volkomen stilte om ons volledig te focussen op de smaken van een Martini – geïnspireerd door de beschrijving van de 20e-eeuwse Amerikaanse schrijver EB White, die deze klassieke gin-cocktail omschreef als het "elixer van de verstilling".

Na een opzwepend fragment van Holst’s The Planets verplaatsen we ons naar een andere ruimte die is getransformeerd tot een ouderwets practicumlokaal, compleet met schoolbord, reageerbuisjes, maatbekers en een microscoop. Opnieuw zetten we koptelefoons op, maar dit keer luisteren we naar verschillende geluiden die ontworpen zijn om onze smaakperceptie te beïnvloeden terwijl we drie verschillende gekleurde vloeistoffen uit mini-reageerbuisjes proeven. Terwijl we nippen, moeten we de smaken en intensiteit identificeren op een smaakwiel. Het is een uitstekende demonstratie van hoe onze beleving van smaak wordt beïnvloed door onze andere zintuigen.

Boven bevindt zich de 'Quantumphysical Soundscape'-kamer, het meest ongebruikelijke onderdeel van de tour. Omringd door dieprode gordijnen worden we ondergedompeld in een kakofonie van geluiden, voortgebracht door de metalen cocktailattributen op de tafels voor ons. Wanneer je met je handen boven de rand zweeft of tegen de bodem tikt, produceert elk object een ander geluid. Dit bouwt zich op tot een dissonant crescendo terwijl we proeven van de inhoud: een klassieke Corpse Reviver No 2.

Na alle zintuiglijke overprikkeling eindigen we op onze rug op matjes in een kamer met een gigantische gong aan het uiteinde. Een strenge 'schooljuf' sommeert ons stil te zijn en ons lichaam te laten onderdompelen in een "gongbad" – een eeuwenoude vorm van holistische therapie die heling en meditatie bevordert door de galmende tonen van een gong. Zwangere vrouwen of mensen met een pacemaker wordt verzocht de kamer te verlaten (samen met eventuele aangeschoten giechelaars). Ondanks flarden van "Delilah" en "Purple Rain" uit een nabijgelegen karaokebar, is het een ontspannende, meditatieve ervaring zoals je die zelden tegenkomt op de Edinburgh Fringe.

Om weer een beetje bij positieven te komen, biedt de eigenzinnige bar op de begane grond volop traditionele Hendrick’s-ervaringen via een uitgebreide cocktailkaart. Deze bevat creaties van toonaangevende bars uit Edinburgh, zoals The Voodoo Rooms, Bramble en The Bon Vivant, naast klassiekers zoals de Martini. Hoewel de acteurs en de ervaringen boven ons hebben vermaakt en onze horizon hebben verbreed, kunnen we hier genieten van de smaken, aroma's en kleuren van de cocktails op de plek waar ze het best tot hun recht komen: in een bar.