RECENSIE: The Comedy About A Bank Robbery, Criterion Theatre ✭✭✭✭✭

Charlie Russell in The Comedy About A Bank Robbery. Foto: Darren Bell The Comedy About A Bank Robbery Criterion Theatre 22 april 2016

5 sterren

Boek Nu | Meer Info “Slapstick op zichzelf is nooit meer dan vluchtig amusement. Om echt een lachbui uit te lokken, moet het omgeven zijn door karakter.” David Mitchell – Back Story The Comedy About A Bank Robbery, een nieuw stuk van Mischief Theatre, wordt door artistiek directeur Henry Lewis omschreven als een 'echte' klucht. In dat opzicht verschilt het van hun veelgeprezen The Play That Goes Wrong en de opvolger Peter Pan Goes Wrong. Zoals acteur Dave Hearn opmerkt, bevindt de cast zich op onbekend terrein omdat "onze relatie met het publiek vrijwel onbestaande is". In tegenstelling tot hun eerdere shows is er geen centrale 'gimmick' die de kijkervaring stuurt. Maar ze hadden niets te vrezen; The Comedy About A Bank Robbery is onbedaarlijk grappig. Het is brutaal en energiek, met een veelzijdig en fantasierijk decor dat zich uitstekend leent voor ongegeneerde gekkigheid. Misschien wel het belangrijkste is dat het script niet alleen erg slim is, maar dat de personages uiterst consistent zijn. Ze zijn wanhopig om hun zorgvuldig gesmede plannen uit te voeren, dus als er iets misgaat, leef je echt met ze mee. Dan wordt het van kwaad tot erger. En rollen de lachsalvo's door de zaal.

Jonathan Sayer, Dave Hearn, Greg Tannahill, Henry Lewis, Gareth Tempest, Jeremy Lloyd. Foto: Darren Bell

De titulaire 'Bank Robbery' is het geesteskind van ontsnapte gevangene Mitch Ruscitti (Henry Shields), die samen met de onfortuinlijke gevangenisbewaarder Neil Cooper (Greg Tannahill) van plan is een diamant van $500.000 te stelen uit de Minneapolis City Bank. De bank, bemand door de nukkige manager meneer Freeboys (Henry Lewis) en de bejaarde stagiair Warren (Jonathan Sayer), staat bekend als een makkelijk doelwit; ze kregen het contract voor de diamant pas nadat bankbediende Ruth (Nancy Wallinger) officier Randal Shuck (Jeremy Lloyd) verleidde. Het is een stad vol schurken, wat niet alleen blijkt uit Mitch maar ook uit Ruths zoon Sam (Dave Hearn), een sjacheraar en zakkenroller, en de gewetenloze dochter van Freeboys, Caprice (Charlie Russell), die de ene na de andere cheque aftroggelt van een stoet aan nietsvermoedende bewonderaars. Wanneer Sam en Caprice elkaar ontmoeten, klikt het meteen en beginnen ze te dromen van een eerlijk leven samen. Maar Mitch is de ex-vriend van Caprice, en Sam vertoont met de juiste make-up een griezelige gelijkenis met meneer Freeboys...

Net als bij de vorige producties van het gezelschap is het stuk geschreven door drie van de sterren – Henry Lewis, Jonathan Sayer en Henry Shields. In de programmatoelichting merkt Sayer op dat het schrijven van komedies (en schrijven in het algemeen) behandeld moet worden als loodgieterswerk: “– als er een kerel langskomt om je kranen te repareren en ze lekken nog steeds, dan zeg je dat ze nog lekken”. Het is cruciaal om het ego opzij te zetten en te erkennen als iets niet grappig is. De show is om die reden extreem fijn afgesteld. De klassieke motieven van persoonsverwisselingen, grappige achternamen en doodserieuze opdrachten ("het is belangrijk om een goede indruk te maken") worden gecombineerd met een aantal verbazingwekkend creatieve momenten. Naast de atletische hoogstandjes die nodig zijn voor de roof zelf, worden telefooncellen gebruikt als geïmproviseerde gitaren (het is logisch in de context), veranderen een wasmand en een bureaustijl in vluchtafvoertuigen, en in één adembenemende scène is het decor hoog aan de achterkant van het toneel bevestigd, waardoor we de indruk krijgen dat we er van bovenaf op neerkijken. Al dit moois zou niet mogelijk zijn zonder de feilloze regie van Mark Bell en het sublieme decorontwerp van David Farley; zij maken de eindeloze, vrolijke verrassingen van het stuk mogelijk.

Dave Hearn, Sam Managhan en Charlie Russell in The Comedy About A Bank Robbery. Foto: Darren Bell

De cast, van wie velen al samenwerkten in eerdere producties van Mischief Theatre, vormt een ijzersterk collectief. Shields speelt 'straight-man' Ruscitti met een kille dreiging die de kraak een echte spanning geeft, en diepgang geeft aan zijn groeiende frustratie over zijn incompetente handlangers. Tannahills goedaardige, praatgrage Cooper vult dit aan met een onverwoestbare vriendelijkheid uit Minnesota en een toewijding aan zijn taak die helaas niet wordt ondersteund door zijn intellect. Lewis als meneer Freeboys is een puur genot – een steeds geagiteerdere verschijning op het toneel met een heerlijke, Matt Berry-achtige dictie. Sayers Warren is een uitstekende tegenpool; een getergde sul wiens harde behandeling door andere personages een gezonde dosis leedvermaak biedt.

Henry Shields en Charlie Russell in The Comedy About A Bank Robbery. Foto: Darren Bell Het hart van de klucht ligt bij Sam en Caprice, wiens relatie wordt gedragen door de natuurlijke intimiteit tussen de acteurs en hun even lieve als hilarische hofmakerij – je zult nooit meer op dezelfde manier naar Casablanca kijken. Hearn is moeiteloos vermakelijk en brengt een sfeer van constante verbijstering over die zijn energieke spel perfect aanvult. Russells veelzijdige optreden bewijst over welke sterke acteerkwaliteiten de beste komieken moeten beschikken – ze kreeg de zaal plat met het grootste gemak, of het nu met een blik was of een complexe pantomime. Nancy Wallinger is een heerlijk wispelturige Ruth, en haar bezielde zang tussen de scènes door gaf een authentieke jaren 50-vibe aan het geheel. Jeremy Lloyd mag bijzonder trots zijn op zijn West End-debuut; toezien hoe het verstand van zijn officier Shuck langzaam wegsijpelt (net als zijn vele broeken) is een werkelijk schitterende ervaring.

Henry Lewis, Jonathan Sayer en Henry Shields in The Comedy About A Bank Robbery. Foto: Darren Bell

Deze kernpersonages worden enthousiast ondersteund door Chris Leask, die misschien wel de lastigste taak heeft door "alle anderen" te spelen. Dit omvat drie bewonderaars van Caprice die elkaar op het toneel confronteren, de onnozele neef van meneer Freeboys (een beveiliger bij de bank) en prins Ludwig, de eigenaar van de diamant, die de boel komt "redden". Mischief Theatre heeft al een enorme indruk achtergelaten op West End, en ik zit op het puntje van mijn stoel om te zien waar ze de volgende keer mee komen.

The Comedy About A Bank Robbery is een uitzonderlijke klucht en staat garant voor een simpelweg heerlijke avond in het theater. Ik voel me verrijkt na het zien ervan en kan het niet genoeg aanbevelen. Als je half zoveel plezier hebt als ik, staat je een ware traktatie te wachten. BOEK NU VOOR THE COMEDY ABOUT A BANK ROBBERY