RECENSIE: The Passing Of The Third Floor Back, Finborough Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon geniet van een charmante herneming van Jerome K. Jerome's grotendeels vergeten successtuk The Passing of the Third Floor Back in het Finborough Theatre

Anna Mottram, Paddy Navin, Caroline Wildi. Foto: Soloman Lawson The Passing of the Third Floor Back Finborough Theatre

Vier sterren

RESERVEER TICKETS

Tegenwoordig is Jerome K. Jerome vooral bekend om zijn komische meesterwerk Three Men in a Boat, maar ooit was hij ook beroemd vanwege een grote hit op West End en Broadway: The Passing of the Third Floor Back. Na een succesvolle reeks in Londen vanaf 1908, verhuisde de productie voor een jaar naar New York tot 1910, met in de hoofdrol een van de grootste klassieke Engelse acteurs van die tijd, Johnston Forbes-Robertson. Het is bijna 70 jaar geleden dat het voor het laatst professioneel in Londen werd opgevoerd, maar het is nu nieuw leven ingeblazen in een charmante productie van NorthSee Theatre.

Anna Mottram en Alex Knox in The Passing Of The Third Floor Back. Foto: Solomon Lawson

Het stuk speelt zich af in een vervallen pension in Londen en is een fantasie – of wat Jerome een "idle fancy" noemde – over een groep mensen uit de middenklasse, kunstenaars en zakenlieden die in zwaar weer verkeren. Iedereen probeert er een slaatje uit te slaan, gedreven door de dreiging van armoede tot kleine diefstallen, bedrog en het verloochenen van hun dromen. Totdat er een nieuwe huurder arriveert in de achterkamer op de derde verdieping. Een voor een worden de andere bewoners getransformeerd door zijn mysterieuze, engelachtige aanwezigheid, waardoor ze zich hun "betere ik" herinneren.

Edward Wolstenholme, Alex Knox and Graham Pountney. Foto: Solomon Lawson

Toegegeven, het is geen groots meesterwerk; als een "vrijblijvende fantasie" heeft Jerome eerder typetjes gecreëerd dan personages van vlees en bloed, en het heeft de voorspelbare structuur van een sprookje. Maar regisseur Jonny Kelly en de twaalfkoppige cast hebben het stuk nieuw leven ingeblazen. Ze halen de humor in de tekst naar boven zonder dat het uitgangspunt lachwekkend absurd wordt. Er zijn ook enkele prachtige vertolkingen, zoals die van Graham Pountney als een aan lager wal geraakte oud-majoor en Paddy Navin als Miss Kite – een van de drie venijnige bewoonsters – wier overdadige, popachtige make-up symbool staat voor een ontroerende angst om haar vervagende schoonheid te tonen. Ella Dunlop, die dit jaar is afgestudeerd aan het Rose Bruford College, valt op als het brutale, warmhartige dienstmeisje Stasia.

Paddy Navin en Carmen Rodriguez in The Passing Of The Third Floor Back. Foto: Solomon Lawson Het fantasie-element wordt versterkt door harpiste Lizzie Faber, die de transformatieve aanwezigheid van de vreemdeling muzikaal begeleidt, ondersteund door het sfeervolle lichtontwerp van Robbie Butler. De actie is echter stevig verankerd in het begin van de 20e eeuw, dankzij Jasmine Swans zorgvuldige reconstructie van een salon in een pension, gehuld in duister glanzende, tin-achtige platen, en een indrukwekkende variëteit aan Edwardiaanse kostuums.

In de weergave van pensions en de boodschappen over sociale status is The Passing of the Third Floor Back overduidelijk een product van zijn tijd. Het viert hoe minderbedeelden toch "dames" en "heren" kunnen zijn door moreel gedrag en opoffering, en door de slechtheid van de wereld te weerstaan. Het heeft misschien niet de kracht van latere fantasieën zoals JB Priestley’s An Inspector Calls, maar dit is een welkome kans om dit grotendeels vergeten succes uit het verleden te zien, wat precies op tijd voor Kerstmis voor een vleugje magie zorgt.

Te zien tot 22 december 2017

BOEK TICKETS VOOR THE PASSING OF THE THIRD FLOOR BACK

Lees Off West End nieuws