RECENSIE: The Ruffian On The Stair, Lantern Theatre (Brighton Fringe) ✭✭✭

Elliott Rogers als Wilson in Ruffian On The Stairs

The Ruffian on the Stair

Lantern Theatre (Brighton Fringe)

Drie sterren

5 mei 2017

Boek Nu

Joe Orton is vooral bekend van Loot en Entertaining Mr Sloane, maar bewees zijn potentieel als toneelschrijver voor het eerst met het korte hoorspel The Ruffian on the Stair, uitgezonden in 1964. Later werd het herschreven voor het toneel. Vanwege de korte duur wordt het niet vaak opgevoerd, maar met een speeltijd van 50 minuten is het ideaal voor fringe-festivals. Ter gelegenheid van de 50e sterfdag van Orton brengt Blue Devil Theatre een nieuwe productie van het stuk in première in het Lantern Theatre in Brighton, als onderdeel van Brighton Fringe.

Elliott Rogers en Kiki Kendrick in The Ruffian On The Stairs.

De zwartgallige humor en de verdraaide moraal van Ortons latere werk zijn vanaf het begin duidelijk aanwezig in The Ruffian on the Stair. Het verhaal begint bij de Ierse ex-bokser Mike en zijn vrouw Joyce, die zich klaarmaken voor de dag in hun kleine flat in Londen. Terwijl ze de traditionele rollen van hardwerkende echtgenoot en huisvrouw vertolken, blijkt Mike een kleine crimineel te zijn die zich voorbereidt op schimmige zaakjes, terwijl Joyce een voormalige prostituee is die herhaaldelijk van identiteit is veranderd en nu haar dagen in luie afhankelijkheid slijt. In deze wereld verschijnt de gespierde en woedende jongeman Wilson; hij lijkt op zoek naar een kamer, maar is duidelijk uit op wraak na de dood van zijn broer. 

Elliott Rogers is met zijn seksuele uitstraling en dreigende houding een krachtige verschijning als Wilson, die Joyce angst aanjaagt maar ook haar moederinstinct aanwakkert door zijn kwetsbaarheid en verdriet. Kiki Kendrick speelt een sensuele en geharde Joyce, een overlever die meer van haar goudvissen houdt dan van welke man dan ook, terwijl Pádraig Lynch Mike neerzet als een patserige bruut met een volkomen misplaatst gevoel voor fatsoen. Ze hebben een goed gevoel voor Ortons unieke komedie en brengen zijn extravagante taalgebruik met de bittere ernst die nodig is om de humor tot zijn recht te laten komen.

Pádraig Lynch als Mike

Met een podium vol rekwisieten uit die tijd, waaronder een van de kitscherige portretten van Tretchikoff, heeft regisseur Ross Dinwiddy de handeling in 1967 geplaatst – niet alleen het jaar waarin Orton werd vermoord door zijn minnaar Kenneth Halliwell, maar ook het jaar van de eerste volledige theaterproductie in de Royal Court en de decriminalisering van homoseksualiteit. Hoewel deze nieuwe productie Wilson even mannelijk als gespierd presenteert – aan het eind van het stuk is hij nog slechts in zijn onderbroek gekleed – spreekt hij over zijn overleden broer op een homo-erotische manier. Dit geeft hem het aura van een homoseksuele 'ruffian' die inbreekt in de levens van een heteroseksueel koppel wiens relatie slechts een oppervlakkig laagje van fatsoen heeft. Met een nieuwe productie van Loot die in augustus naar het Londense Park Theatre komt, is deze uitvoering van The Ruffian on the Stair een tijdige herinnering aan Ortons talent, dat slechts vier jaar mocht bloeien voor zijn ontijdige dood.

26 & 27 mei

Lantern Theatre, Brighton 

BOEK TICKETS VOOR THE RUFFIAN ON THE STAIR OP BRIGHTON FRINGE