RÖPORTAJ: Drew McOnie müzikallere nasıl hayat verdiğini anlatıyor

Drew McOnie. Fotoğraf: Pamela Raith Koreograf Drew McOnie ile konuştuğunuzda, gençliğin bulaşıcı coşkusuna kapılmamak ve bu genç tiyatro sanatçısının yaydığı yeteneğe hayran kalmamak elde değil. Gerçekten büyüleyici bir enerji! Douglas Mayo, geçmişi, mevcut projeleri ve gelecekteki hedefleri üzerine konuşmak için kendisiyle kısa bir görüşme yaptı. Sizi sadece dansçı olarak çalışmak yerine koreografiye yönelten ne oldu?

Benim için süreç biraz tersten işledi; dans etmeyi, danslarım için ihtiyacım olan dili öğrenmek amacıyla öğrendim. Sonuç olarak dans tutkusuna kapıldım ve oradan devam ettim. Gösterileri izlemeyi seviyordum, sürekli etrafta dans eder ve kendi oyunlarımı kurgulardım; performanslardan çok etkilenirdim. Küçük bir çocukken tiyatrodan çıktığımda, 'Keşke o şarkıyı ben söyleseydim' ya da 'Keşke o dansı ben yapsaydım' demek yerine, 'Keşke bu fikir benim olsaydı' veya 'O koreografiyi ben hazırlasaydım' derdim.

O günden sonra okul bahçesinde sürekli felaket okul prodüksiyonları sahnelemeye başladım; en kötüsü, kimsenin izlemeye gelmediği Joseph And The Amazing Technicolour Dreamcoat idi. Ondan sonrası zaten yaparak öğrenme süreciydi.

In The Heights kadrosu. Fotoğraf: Johan Persson Bir gösterinin koreografisini yapmanız istendiğinde nereden başlarsınız? Koreograflar genellikle çok spesifik bir koreografi türü sunmaları için işe alınırlar. Kariyerimin başlarında tek bir dans stiliyle sınırlanmak istemediğimi fark ettim. Tiyatro koreografisinde bence kilit nokta çeşitliliktir.

Bir dansçı olarak pek çok dans stilinden keyif aldım, bu yüzden çok yönlülüğü ve çeşitliliği ile tanınan bir koreograf olmak istedim. Bu yüzden önüme yeni bir proje geldiğinde, tıpkı In The Heights'ta olduğu gibi, beni korkutan türdeki işler için genellikle oldukça heyecanlanırım.

Böyle bir gösterinin üstesinden gelebilmek için öğrenmem gereken çok şey oluyor. Bunun beni daha iyi bir sanatçı yapacağını umuyorum.

Ne tür gösterilerde çalışmaktan hoşlanırsınız? Dansın anlatı sorumluluğu taşıdığı gösterileri seviyorum; dansı görsel bir dil oluşturmak için kullanabildiğiniz işlerin çok heyecan verici olduğunu düşünüyorum. Yeni bir gösteriye nasıl yaklaşırsınız? Daha köklü koreograflar dans aranjörleri kullanmaktan ve belirli çalışma yöntemlerinden bahsederler. Peki ya siz?

Drunk'ta Gin rolünde Katy Lowenhoff ve Tonic rolünde Simon Hardwick. Fotoğraf: Marc Hankins

Müzisyenlerle, bestecilerle ve aranjörlerle çalışmayı seviyorum; şimdiye kadar yaptığım ve en gurur duyduğum işlerin birçoğu, müzik direktörü veya müzik süpervizörü ile yakın çalışarak, müziği ve hareketi uyum içinde şekillendirmekten doğdu.

Yakın zamanda kendi dans topluluğunuzu kurdunuz. Bize The Drew McOnie Company'den biraz bahseder misiniz?

Bu her zaman yapmak istediğim bir şeydi. Müzikal tiyatro sanatçılarının çeşitliliğini ve onların vücutlarıyla hikaye anlatma ve oyunculuk becerilerini kutlamak için kurulmuş bir topluluk. Dışarıda müzikal tiyatro tarzı dansı onurlandıran bir topluluk olmadığını fark ettim. Bu yüzden, bu inanılmaz dansçıların çoğunun buluşabileceği, ortak bir inancı ve tutkuyu paylaşabileceği bir yer istedim.

Bu, A Chorus Line tarzı bir düşünce yapısı; son derece yetenekli ve eğitimli sanatçılar üzerine kurulu bir oluşum. Bu insanlar genellikle müzikal tiyatroda koroda (ensemble) görev alan ve belki şanslılarsa sadece dans bölümlerinde ara sıra ön plana çıkan kişiler.

Old Vic tiyatrosunda bize harika bir fırsat sunuldu ki bu muazzam bir şey. Çok saygın ve yaratıcı bir kurumlar; topluluğumuza karşı ilgi ve tutku gösterdiler, bu gerçekten olağanüstü.

Şu an Jekyll and Hyde'ın yeni bir prodüksiyonu üzerinde çalışıyorsunuz. Bize bundan biraz bahseder misiniz?

Çok heyecan verici ve şu sıralar zihnimden hiç çıkmıyor. İlk atölye çalışmamızı yaptık ve Noel'den sonra ikincisine hazırlanıyoruz. Yeni ITV prodüksiyonu sayesinde şu an insanların hafızasında taze olan, heyecan verici bir isim. Müzikler, Drunk'taki iş ortağım olan Grant Olding tarafından besteleniyor; kendisiyle çok yakın ve iyi bir ilişkimiz var. Onunla çalışmak tam bir zihin uyumu ve bu beni heyecanlandırıyor. Kökleri müzikal tiyatroya dayanan, karanlık, çekici bir özü olan, elektronik müzik ile pirinç enstrüman ağırlıklı swing tarzının muazzam bir çarpışması olacak. Tamamen olağanüstü 12 dansçıdan oluşan bir kadromuz var. Hazırlık ve prodüksiyon aşamasındaki tüm bu gösteriler arasında şu aralar uyumaya vaktiniz kalıyor mu? In The Heights şu an Kings Cross Theatre'da sahneleniyor, Old Vic'in Noel oyunu The Lorax'ın provalarındayım ve Hairspray'in yepyeni prodüksiyonu şu an Birleşik Krallık turnesinde; şimdi bir de Jekyll and Hyde var. Emin olun, tüm bunlar geceleri huzurla uyumamı sağlıyor. Koreografisini yapmayı hayal ettiğiniz özel bir oyun var mı? Singin' In The Rain gibi eminim çoğu koreografın yapmak istediği kült eserler var ama benim asıl kanımı kaynatan şey yeni eserler. Benden önce gelen Jerome Robbins, Bob Fosse ve Michael Bennett gibi koreograflara büyük saygı duyuyorum. Bu ikonik koreograflardan birinin elinden çıkmış bir oyuna her yaklaştığınızda, ona belirli bir filtreden bakarsınız. Benim için asıl keyifli olan, çeviri yapmak yerine koreografiyi tamamen kendi hayal gücümden yaratarak sıfırdan oluşturduğum yeni projelerde çalışmak. Bunu yapmayı sabırsızlıkla bekliyorum. BİLETLERİNİZİ ŞİMDİDEN ALIN:  IN THE HEIGHTS, THE LORAX, HAIRSPRAY TURNEDE VEYA JEKYLL AND HYDE