ELEŞTİRİ: Buyer And Cellar, Barrow Street Theatre ✭✭✭✭

Michael Urie, Buyer and Cellar'da. Fotoğraf: Joan Marcus Buyer and Cellar

Barrow Street Theatre

13 Ocak 2014

4 Yıldız

Birkaç yıl önce doğum günü hediyesi olarak, Barbra Streisand tarafından yazılmış büyük boy, parlak kapaklı bir sanat kitabı almıştım (büyük diva Streisand'a karşı daima mesafeli olduğum bilindiği için, bunun şaka olsun diye mi yoksa ciddi mi verildiği pek netleşmedi); ancak bu kitap, etkisini asla yitirmeyen o unutulmaz hediyelerden biri haline geldi.

Kitapta Streisand, mimari tasarım ve kendi muazzam evinin en küçük detayları üzerine görüş bildiriyor. Herhangi bir sayfayı rastgele seçip yüksek sesle okuyun; muhtemelen istemeden de olsa kahkahalarla gülmenize sebep olacak bir bölüme denk gelirsiniz. Kitap benim için tam bir keyif kaynağı oldu ve şimdi Broadway-dışı yapımların merkezi Barrow Street Theatre'da, işte tam da bu kitaptan ilham alan bir oyun sahneleniyor.

Jonathan Tolins, kitabı bir çıkış noktası olarak almış; Streisand'ın eşyalarını saklamak için evinin altına kurduğu o yeraltı çarşısını hayal etmiş ve bu çarşıda çalışan zavallı gencin hayatının nasıl olabileceği üzerine bir kurgu oluşturmuş.

Karşınızda Tolins'in Buyer and Cellar oyununun tek yıldızı olan Michael Urie. Urie, hem kendisini hem de hikayenin başkahramanı Alex More'u (sözü edilen mağaza görevlisi ve bir rivayete göre Sir Thomas More'un uzak kuzeni), Alex'in erkek arkadaşı Barry'yi, bizzat Diva Streisand'ı, onun acımasız asistanı Sandra'yı ve James Brolin'i canlandırıyor; hem de olağanüstü bir performansla.

Urie'yi izlemek tam bir büyü; komedi zamanlaması kusursuz, canlandırdığı her bir karakterin ruhunu yansıtma biçimi ise mutlak, isabetli ve ince detaylarla bezeli. Karakterler arasında yorulmadan ve zahmetsizce geçiş yaparak her sahnede gereken havayı anında estiriyor.

Performansı baştan sona büyüleyici ve komik. Streisand'ın ruhunu ve özünü mükemmel bir şekilde yakalamış; diva rolünde inanılmaz eğlenceli. Ancak diğer karakterlerde de bir o kadar sağlam duruyor. Üstelik oyun, reklamı yapılan o komedi parçasından çok daha fazlası; birçok yönden şöhret, yalnızlık, dostluk ve insanlık üzerine ciddi ve düşündürücü bir tefekkür sunuyor.

Urie aynı anda hem yoğun bir dokunaklılık, hem nefes kesen bir dürüstlük hem de hayalperest bir kapris sergileyebiliyor. Dehşetini, korkusunu, divanın gücüne teslim oluşunu, onun dünyasına kapılışını, hayatındaki öncelikleri karıştırmasını, asiliğini, düşüşünü ve kederini hissediyorsunuz; tüm bunlar, o meşhur sanat kitabında kutsanan ve dile getirilen saçma ve gülünç değerler zinciri içinde sahnelenen gerçek hayat duygularının zengin bir mozaiği adeta.

Tolins gerçekten özel bir şey yazmış; modern zamanlar için bir alegori. İlk bakışta eşcinseller ve Streisand takıntıları hakkında bir hikaye gibi görünse de aslında insanlık halinin kırılganlığı ve hayat deneyimini eksilten o kolayca düşebileceğimiz hatalar hakkında.

Her anlamda iştah açıcı ve tatmin edici bir tiyatro deneyimi. Urie ise tek kelimeyle muazzam.