ELEŞTİRİ: Coming Clean, Trafalgar Studios ✭✭✭

Paul T Davies, Londra Trafalgar Studios 2'de sahnelenen Kevin Elyot imzalı Coming Clean oyununu değerlendiriyor.

Coming Clean oyununda Stanton Plummer-Cambridge, Tom Lambert ve Lee Knight. Fotoğraf: Scott Rylander Coming Clean.

Trafalgar Studio 2

11 Ocak 2019

3 Yıldız

Şimdi Bilet Al Kevin Elyot’un ilk oyununun nadiren sahnelenmesinin nedeni, muhtemelen ikinci oyunu olan My Night With Reg'in yakaladığı olağanüstü başarı ve bu başarının yazarın tüm kariyerini gölgede bırakmış olmasıdır. West End'e transfer olan bu King's Head Theatre yapımını, bize Elyot'un yazarlık tarzının temelini görme fırsatı sunduğu için ne kadar övsek azdır. Elyot'un imzası haline gelen acımasız dürüstlük, iğneleyici replikler, dokunaklı anlar ve klasik müzik aracılığıyla kimliğini bulan genç adam teması, daha bu ilk eserinde kendini gösteriyor. İlk kez 1982'de sahnelenen Coming Clean'in müzikleri adeta benim gençliğimin fon müziği gibi! Amanda Mascarenhas’ın mükemmel tasarımı, dönemin o salaş dairesini kusursuz yansıtıyor. O yıllarda sanki her eşcinsel erkek sigara içiyordu ve bu oyunda da gerçekten çok içiyorlar! Bitkisel bile olsa, bu yapım izleyicinin hem gözlerini hem de genzini epey yoruyor.

Coming Clean oyununda Tom Lambert. Fotoğraf: Scott Rylander

Tony ve Greg beş yıldır birlikteler ve "açık" bir ilişki yaşıyorlar. Belirli kuralları var ve bu kurallara uydukları sürece ilişkilerini sürdürüyorlar. Ancak ikisi de pek mutlu görünmüyor; Greg, Tony'ye karşı oldukça mesafeli, duygusuz ve tepeden bakan bir tavır sergiliyor. Derken, işsiz bir oyuncu olan yakışıklı Robert temizlikçi olarak işe alınır. Robert, bu ilişkinin kusurlarını, aşk ve tutkunun karmaşıklığını ortaya çıkaran bir katalizör görevi görür. Oyun aynı zamanda klişelerin bu kadar dert edilmediği bir dönemden kalma. Tony’nin en yakın arkadaşı William, günümüz bakış açısıyla "politik olarak hatalı" ama son derece eğlenceli ve 'camp' bir karakter. Elliot Hadley tarafından müthiş bir serbestlikle canlandırılan William, can alıcı replikleri büyük bir ustalıkla sunuyor. William ile Tony (mükemmel bir performansla Lee Knight) arasındaki dostluk, oyundaki en samimi ve sevgi dolu ilişki. Sürekli macera peşinde koşan William'ın bir buluşmada dayak yemesi ve sonrasındaki dehşete düşmüş, sarsılmış hali çok hassas bir şekilde işlenmiş. Hadley ayrıca son sahnede Tony’nin tanıştığı deri kıyafetli Alman bir karakteri de canlandırıyor; burada da mizah ve hüzün iç içe.

Coming Clean oyununda Elliot Hadley ve Lee Knight. Fotoğraf: Scott Rylander

Belki de rolün yazılış şeklinden dolayı, Stanton Plummer-Cambridge’in Greg karakterini biraz mesafeli ve duygusal olarak düz buldum, ancak karakterin ikiyüzlülüğü başarıyla yansıtılmış. Tom Lambert, Robert rolüyle ilk perdede utangaç, ikinci perdede ise beş aydır Greg ile ilişkisi olduğu ortaya çıkan hesapçı tavrıyla oldukça vaat edici bir West End başlangıcı yapıyor. (Oyuncuların bu oyunda pek de iyi yansıtılmaması, galadaki basın mensuplarını epey eğlendirdi!)

Coming Clean oyununda Stanton Plummer-Cambridge, Lee Knight ve Tom Lambert. Fotoğraf: Scott Rylander

Öte yandan, Adam Spreadbury-Maher’in güvenli rejisi Elyot’un kaleminin keskinliğini kutluyor. Oyun yer yer jilet gibi keskin olsa da, yazarın ilk eseri olması hasebiyle bazı kısımlarda biraz fazla ağdalı kalabiliyor. Ancak bu otuz altı yıllık dramayı izlerken sizi en çok çarpan şey, bazı şeylerin ne kadar değişirse değişsin aslında aynı kaldığı gerçeği. Aşk arayışı, ilişki sancıları, kuir karşıtı saldırılar, inkâr ve içselleştirilmiş homofobi hâlâ üzücü bir şekilde güncelliğini koruyor. Coming Clean'i deneyimleme fırsatı kaçırılmamalı.

COMING CLEAN İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN