ELEŞTİRİ: How To Be A Kid, Orange Tree Tiyatrosu ✭✭✭✭

Sophie Adnitt, Sarah McDonald-Hughes'un Orange Tree Theatre'daki How To Be A Kid oyunu üzerine izlenimlerini yazıyor

How To Be A Kid'de Katie Elin-Salt ve Sally Messham. Fotoğraf: Jonathan Keenan How To Be A Kid

Orange Tree Theatre

Dört yıldız

Hemen Rezervasyon Yapın Orange Tree Theatre’ın How To Be A Kid oyunu için hazırlanan tanıtım metni bence biraz yanıltıcı. On iki yaşındaki Molly'nin yemek pişirmesini, bulaşık yıkamasını ve küçük kardeşi Joe'yu okula hazırlamasını anlattığı için, genç bir bakıcının dünyasını keşfedeceğini varsaymıştım. 7 - 11 yaş arası için önerilen bu oyunun, böyle bir rolü deneyimlememiş çocuklara daha erişilebilir bir şekilde sunulacağı düşüncesi umut vericiydi. Ancak oyunu izlediğimde, bu Paines Plough ve Theatr Clwyd ortak yapımının aslında oldukça farklı olduğunu gördüm.

Seyirciler arasındaki yetişkinler için neler olup bittiğini tam olarak görmek oldukça etkileyici; ailedeki bir kaybın ardından, Molly ve altı yaşındaki Joe’nun annesi, adı hiçbir zaman tam olarak konulmasa da depresyona çok benzeyen bir durumdan muzdarip olmaya başlıyor. Molly gayri resmi olarak bir ebeveyn vekili rolünü üstleniyor, ancak evde yaşanan bir kazadan sonra koruma altına alınıyor. Molly ile ilk kez beş hafta sonra, eve dönmeye ve yeni en iyi arkadaşı Taylor'ı geride bırakmaya hazırlanırken tanışıyoruz ve Molly'nin dışa vurduğu cesaretin çoğunu "Süper Kız" lakabından aldığını öğreniyoruz. Süper Kız her şeyi yapabilir - ta ki birdenbire süper güçlerinin bile çözemeyeceği bir şeyle karşılaşana kadar.

How To Be A Kid'de Katie Elin-Salt ve Sally Messham. Fotoğraf: Brian Roberts

Sarah McDonald-Hughes’un özgün senaryosu keder, ruh sağlığı ve sorumluluk gibi pek çok temayı ele alıyor - ağır konular olsa da küçümseyici olmadan, sakin ve hassas bir şekilde işleniyor. Konunun iki katmanlı bir geçerliliği var; ölüm gibi meseleler Molly ve Joe'ya (ve seyircideki çocuklara) nazikçe açıklanırken, bağlantıları hızla kurup bir adım sonrasını anlayan yetişkinler, bu açıklamayı yapan kişinin zorluğuna sempati duyuyor.

Dominic Kennedy'nin ses tasarımı ve Peter Small'un ışıklandırmasıyla, sahne dekoru eksikliği mükemmel bir şekilde aşılmış. Pop müzik patlamaları ve renkli ışıklar, Molly ve Taylor’ın neşeli oyun zamanlarını ve Molly’nin kendi hayal dünyasına kaçışlarını simgeliyor. Orange Tree’nin salonundaki çeşitli yollar, özellikle oyuncu Sally Messham'ın bir noktadan diğerine koşturup bilerek geç kalmasıyla komedi unsuru olarak iyi kullanılıyor. 50 dakikalık süresiyle genç seyirciler için tiyatroya giriş adına ideal bir uzunlukta; gösteri öncesi çalınan One Direction ve Little Mix şarkıları ise salondaki çocuklarda daha en baştan heyecan dolu fısıltılara yol açıyor. James Grieve’in yönetimi, özellikle Joe'nun en sevdiği dinozorları taklit ettiği anlarda, dikkati en çabuk dağılan seyirciyi bile zinde tutacak kadar enerjik.

How To Be A Kid'de Sally Messham, Katie Elin-Salt ve Hasan Dixon. Fotoğraf: Jonathan Keenan

Üç kişilik dar bir kadroyla, oyunun başından sonuna kadar tek bir karakterde (Molly) kalan tek isim Katie Elin-Salt. Hasan Dixon roller arasında geçiş yapıyor ancak oyunun büyük bir kısmını Molly’nin 'son derece, son derece sinir bozucu' kardeşi Joe olarak geçiriyor ve seyircilerle eğlenceli, samimi bir biçimde iletişim kuruyor. Ancak bu kadronun asıl yıldızı Anne/Büyükanne/Taylor ve hemen hemen diğer herkesi canlandıran Sally Messham. Çeşitli aksanları ve duruşundaki ustaca değişimlerle Messham, olağanüstü derecede çok yönlü bir oyuncu.

Karakter değişimleri yine de bazı sorunları beraberinde getiriyor; hem Messham hem de Dixon oyun boyunca aynı kostümlerde kaldığı için, karakterler arasındaki fark genç izleyiciler için biraz kafa karıştırıcı olabiliyor. Messham, Taylor olarak sahneden çıkıp hemen ardından Anne olarak döndüğünde, benim oturduğum bölümdeki küçük bir kızdan duyulabilir bir kafa karışıklığı mırıltısı yükseldi. Bazı mizahi replikler pek tepki almadan havada kalıyor ve Molly'nin sürekli devam eden anlatımı zaman zaman biraz yorucu olabiliyor.

Ancak genel olarak iyi kurgulanmış bir yapım; bunlar üzerinde durulması gereken ciddi meseleler ve genç izleyicilerde, onları korkutmadan veya zekalarını aşağılamadan farkındalık yaratılıyor. Sohbet başlatmak için bir araç olmasının yanı sıra, yeterince eğlendirici bir tiyatro eseri olan How To Be A Kid, yüksek kaliteli, cana yakın ve şaşırtıcı derecede derinlikli bir yapım.

ORANGE TREE THEATRE'DAKİ HOW TO BE A KID İÇİN BİLET ALIN

Harika tiyatro oyunları hakkında bilgi almak için bültenimize kaydolun.