ELEŞTİRİ: Joseph And The Amazing Technicolor Dreamcoat, London Palladium ✭✭✭✭✭

Julian Eaves, şu sıralar London Palladium'da sahnelenen Andrew Lloyd Webber ve Tim Rice imzalı Joseph And The Amazing Technicolor Dreamcoat'u kaleme alıyor.

Jac Yarrow ve Joseph ekibi Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat London Palladium

11 Temmuz 2019

5 Yıldız

Bilet Alın

Andrew Lloyd Webber ve Tim Rice'ın muazzam müzikal kariyerlerini başlatan ilk gösteriminden 50 yıl sonra, bu eser Britanya halkının kalbinde sarsılmaz bir yere sahip olduğunu kanıtlıyor. Dün gece ülkenin tiyatro mabedi önündeki o müthiş sevgi seli, bunun en somut örneğiydi. Bu ölümsüz klasiğin yepyeni prodüksiyonunun prömiyeri için geldiğimizde, Argyll Street baştan başa tiyatro tutkunları ve ünlü avcılarıyla doluydu; kapıdan içeri girmeden bile heyecanımız doruk noktasına ulaşmıştı.

Jac Yarrow ve Sheridan Smith, Joseph ekibiyle birlikte. Fotoğraf: Tristram Kenton

Ancak hiçbir şey bizi yaşayacağımız o büyüleyici atmosfere tam olarak hazırlayamazdı. Londra ve New York'un en uzun soluklu oyunlarını tazeleyen yönetmen Laurence Connor, burada sadece bir yenileme yapmamış; karmaşık, zeki, sürükleyici ve estetik bir pop-folk-operayı adeta yeniden keşfetmiş. Yakup ve on iki oğlunun –el üstünde tutulan başkahramanımız ve arka planda kalan on bir kardeşinin– İncil'deki öyküsünü ele alan Connor, metnin derinliklerinde karakter ve kader üzerine ustalıkla işlenmiş, hassas bir inceleme bulmuş. John Rigby’nin enerjik yönetimindeki orkestra, Sam Davis’in muazzam dans düzenlemeleri ve John Cameron’ın canlı, duygu yüklü orkestrasyonuyla skor, sadece 'Any Dream Will Do' şarkısı etrafına örülmüş pastiş parçalar silsilesinden çok daha fazlasını sunuyor. Burası başlı başına bir evren. Lloyd Webber'in melodi yeteneği ve tiyatro sezgisi hiç bu kadar güçlü hissettirmemişti; Rice'ın şarkı sözleri ise netlik, mizah ve çeşitlilik açısından birer başyapıt. Bu sadece bir çocuk oyunu değil. Yazarların daha büyük işlere imza atmadan önce çıkardığı sıradan bir iş de değil. Bu, kariyerlerinin en iyi işlerinden biri.

Sheridan Smith ve Joseph ekibi. Fotoğraf: Tristram Kenton

Bu vizyonu hayata geçirmek için, son yıllarda küçük projelerden devasa yapımlara uzanan başarılarıyla adından söz ettiren tasarımcı Morgan Large, görsel dehasını Palladium'un görkemli sahnesine taşımış. Bunu yaparken entelektüel bir titizlik, zarafet ve eğlence anlayışını harmanlayarak zihnin her köşesini uyarıyor; en görkemli anlarda bile sadeliği ve masumiyeti korumayı başarıyor. Bu amaçla hikayenin üç dünyasına –Anlatıcı, Kenan ve Mısır– harmonik bir bütünlük kazandırmak için geometrik formların uyumunu kullanıyor.

Geceyi başlatan Sheridan Smith, modern sokak stili ve yana savrulmuş sarı bukleleriyle (peruk ve makyajda Richard Mawbey imzası var) bu rolde tam bir neşe kaynağı. Sahnede inanılmaz mutlu görünüyor ve duyuluyor; seyirciyle kurduğu o ölçülü, samimi flört ve kadrodaki yetenekli çocuklarla olan sihirli bağı tek kelimeyle harika. Sesi formunun zirvesinde. Açılış numarasıyla tempoyu belirliyor ve Amerikalı Joann M. Hunter'ın oyunun her anıyla uyumlu, Michael Kidd'den pop kliplerine uzanan referanslarla dolu, dinamik koreografisini selamlıyor.

Sheridan Smith, Jason Donovan, Jac Yarrow ve Joseph Ekibi. Fotoğraf: Tristram Kenton

Ancak asıl sürpriz, profesyonel tiyatro kariyerine West End'in bu kadar dev bir prodüksiyonunda başrolle adım atan Jac Yarrow'da gizli. Bu gerçek bir rüya. Ve bu samimi idealizm, yolculuğu boyunca her kelimesine ve jestine yansıyor. Özellikle 'Close Every Door' aryasındaki başarısı, ona dakikalarca süren bir ayakta alkış kazandırdı.

Çevresindeki topluluk da hikayeyi anlatırken en az onun kadar elektrikli ve sürükleyici. Zincirin tek zayıf halkası maalesef ikinci perdede, seyircinin merakla beklediği o büyük isimle ortaya çıkıyor: Eski bir Joseph olan, uluslararası yıldız Jason Donovan. Fiziksel olarak hala etkileyici ve 'Kral' Elvis göndermeli Firavun yorumuyla sahnede gayet iyi hareket ediyor. Tek sorun sesi. Potiphar'ı canlandıran küçük oyuncu dahil herkesin net diksiyonunun aksine, Donovan'ın ne söylediğini anlamak güçtü. Çok iyi bilinen bir gösteri için bu büyük bir sorun olmayabilir ancak benim gibi eserden uzun süre uzak kalanlar için bir kopukluk yarattığı aşikar.

Joseph Ekibi. Fotoğraf: Tristram Kenton

Bunun dışında eleştirilecek hiçbir nokta yok. 14 kişilik orkestra muazzam çalıyor; bakır üflemelilerin o tok ve zengin tınısını, Huw Clement Evans'ın rüyalara dalan korangle sololarını unutamayacaksınız. Gareth Owen’ın kusursuz ses tasarımıyla bu orkestra devleşiyor. Ben Cracknell'in ışık tasarımı ise şov dünyasının parıltısını sanatın gerçekliğiyle birleştiriyor. Bu sezon –ya da hayatınız boyunca– tiyatroda cennetin daha iyi bir tasvirini bulmanız çok zor.

LONDON PALLADIUM'DAKİ JOSEPH AND THE AMAZING TECHNICOLOR DREAMCOAT İÇİN BİLET ALIN