ELEŞTİRİ: The Painkiller, Garrick Theatre ✭✭✭✭

The Painkiller oyununda Kenneth Branagh ve Rob Brydon. Fotoğraf: Johan Persson The Painkiller

Garrick Tiyatrosu

4 Yıldız

Hemen Bilet Alın Kenneth Branagh’ın tiyatro kumpanyası, geçtiğimiz birkaç ay boyunca West End için değerli bir kazanım oldu; geçen yılki büyük beğeni toplayan A Winter’s Tale yapımı, merakla beklenen birçok prodüksiyonun ilkiydi.

Francis Veber klasiğinin Sean Foley tarafından yapılan bir uyarlaması olan The Painkiller, özellikle Shakespeareyen epiklerle özdeşleşen Kenneth Branagh için alışılmadık bir fars seçimi. Londra'da en son sahnelendiğinden bu yana hafifçe güncellenmiş (hatta bir 'Netflix and chill' referansı bile var), ancak genel kurgu aynı kalıyor.

Brian (Rob Brydon), karısı onu psikiyatristi için terk ettiği için canına kıymayı planlayan çaresiz bir fotoğrafçıdır. Yan otel odasında ise, odasını gizli bir suikast gerçekleştirmek için kullanan gizli ajan kılıklı Ralph (Branagh) vardır. Yan odadaki kargaşayı duyan Ralph müdahale etmek zorunda kalır; Brian için hazırlanan sakinleştiricinin yanlışlıkla ona enjekte edilmesiyle kaçınılmaz bir fars başlar.

Bir otel odasındaki bu iki kişilik kurgu, bana geçen yıl hemen bir sokak ötede, Wyndham’da sahnelenen The Mentalists'i anımsattı. Stephen Merchant’ın başrolünde olduğu o oyun beni biraz mesafeli bıraksa da, bu yapım iki başrol oyuncusunun olağanüstü performansları sayesinde çok daha keskin ve komik. İnanılamayacak kadar karanlık geçen ilk on dakikaya rağmen, konu bir kez oturduktan sonra oyun temposunu hiç düşürmüyor ve sürükleyici bir seyir sunuyor.

The Painkiller'da Rob Brydon, Kenneth Branagh ve Claudie Blackley. Fotoğraf: Johan Persson

Kenneth Branagh, oyunun büyük bölümünde konuşamamasına rağmen Ralph rolünde fiziksel komedi adına şaşırtıcı bir ders veriyor. Beklendiği üzere, o soğukkanlı gizli ajanı oynamakta çok başarılı ancak vücut dili ve zamanlaması da muazzam. Neslimizin en büyük aktörlerinden birini böyle slapstick komedi yaparken izlemek bile tek başına bilet fiyatına değer.

Rob Brydon, dokunaklı ve hüzünlü Brian rolünde en az onun kadar yetenekli. Karakter sempatik ama bir o kadar da trajik; Brydon bu iki özelliği kusursuz bir dengeyle birleştirerek inandırıcı bir performans sergiliyor. İki karakter arasındaki kimya, oyunun başarısı için hayati önem taşıyor ve Brydon ile Branagh'ı birlikte izlemek büyük bir keyif. Farklı geçmişlerine rağmen karakterler arasında paylaşılan o yalnızlık hissi, etraftaki kaosa rağmen ustalıkla izleyiciye aktarılıyor.

The Painkiller'da Kenneth Branagh ve Marcus Fraser. Fotoğraf: Johan Persson

Yan kadroda, normalde Alex MacQueen’in büyük bir hayranıyım ancak onu sürekli bağıran, öfkeli psikiyatrist rolünde pek inandırıcı bulmadım. Öte yandan Mark Hadfield, misafirleri yüzünden kafası her an daha da karışan 'camp' otel görevlisi rolünde harika bir iş çıkarmış.

Bir fars klasiği olarak; yere düşenler, duvarlara çarpanlar ve inen pantolonlar gibi alışıldık sahneler mevcuttu. Diyaloglar ilgiyi canlı tutacak kadar keskindi, ancak ortalarda bir yerde neredeyse The Play That Went Wrong seviyesinde aşırı bir slapstick dozuna ulaştı.

The Painkiller'da Alex Macqueen ve Rob Brydon. Fotoğraf: Johan Persson

Yine de genel olarak son derece eğlenceliydi; sürprizleri bozmak istemem ama özellikle Branagh'ın dahil olduğu birkaç fiziksel mizah sahnesi salonu kahkahaya boğdu, insanların gülmekten nefesi kesildi.

Alice Power’ın dekoru, modern otellerin tekdüzeliğini yansıtmada oldukça başarılı; iki odayı yan yana gösterirken seyircinin görüş açısını da kısıtlamıyor. Sean Foley’nin rejisi de mükemmel; kendi metnindeki her bir komedi kırıntısını ustalıkla işleyip açığa çıkarmış.

The Painkiller, Branagh sezonunun kuşkusuz en riskli parçalarından biriydi ancak bu, meyvesini veren bir risk olmuş. Karanlık kış akşamları devam ederken, Britanya’nın en iyi oyuncularından bazılarıyla keyifli bir gece vaat ediyor. Bir tiyatrosever daha ne isteyebilir ki?

The Painkiller, 30 Nisan 2016 tarihine kadar Plays At The Garrick sezonu kapsamında sahneleniyor.