ELEŞTİRİ: Threesome, Union Theatre ✭✭✭

Threesome

Union Theatre,

17 Mart 2017 Cuma

3 Yıldız

Bilet Al

Yazar ve yönetmen Jamie Patterson'ın deyimiyle 'herkesin düşündüğü ama kimsenin dile getiremediği şeyleri söyleyen' oyunlar için kesinlikle bir pazar var ve bu oyun o pazarı tam kalbinden yakalamış. Geçen bahar festival çevresinde sürpriz bir hit olduktan sonra Union'a gelen ve iki hafta boyunca kapalı gişe oynayan gösteri, şimdi geri döndü: daha uzun, daha büyük ve denebilir ki... daha tatmin edici.

Evet hanımlar beyler, konu seks ve karşımızdaki tam bir seks komedisi. Uzun yıllar sonra ilk kez 'yatağa' eşlik edecek bir kız bulmak için bir gece kulübüne giden, hafiften birbirlerinden sıkılmış evli bir çiftin hikayesini anlatan eğlenceli ve hafif bir yapım. Patterson, gösteriyi partneri April Pearson (Channel 4'daki 'Skins' dizisinden tanıdığımız) için bir vitrin olarak kurgulamış; Pearson'ın canlandırdığı gamsız vamp Lucy karakterini merkeze oturtmuş. Lucy, gergin Kate (Gemma Rook) ve çapkınlık peşindeki Sam (Chris Willoughby) için kolay bir lokma olmaktan çok uzak; aksine bu sevimli buluşmanın ev sahipliğini yapıyor, çifti parmağında oynatıyor, tutuk ve sönük ilişkilerinin (ve kişiliklerinin) duvarlarını yıkarak onları çok daha iyi bir hale dönüştürüyor.

Oyuncu seçimi bu girişimin başarısı için kilit rol oynuyor ve oyun bize birden fazla anlamda bir 'üçlü' sunuyor. Pearson'ın geçmişi ağırlıklı olarak dizi ve film dünyasına dayanıyor; Rook ise Kate karakterinin asla zayıf görünmesini engelleyen vakur ve çelik gibi duruşuyla tam bir tiyatro insanı. Willoughby'nin elindeki as ise yetenekli bir stand-up komedyeni olması. Sahnede birbirleriyle etkileşim halindeki bu üç farklı disiplin, izlemesi büyüleyici bir tablo ortaya çıkarıyor; oyun en çok, oyuncuların kendi kişisel güçlerini sonuna kadar kullanabildikleri anlarda parlıyor.

Patterson'ın haklarını teslim etmek gerek; onlara bu şansı fazlasıyla veriyor. Bağımsız sinema kariyerinden gelen (son 10 yılda 11 film çekti) yazarın bu ilk oyun yazarlık denemesi oldukça sağlam ve gelecek vaat ediyor. İşe kendi bildiği alandan, 'tanışma' anını bir film klibiyle göstererek başlıyor (kurgu David Fricker, kamera Cliff Trail). Bu sahnede hem karşılaşmanın kuralları konuluyor hem de yazarın dili belirleniyor: karakterler birbirlerini çok dikkatli dinliyor, en azından Lucy öyle yapıyor, bu yüzden bizim de aynısını yapmamız gerektiğini anlıyoruz. Kahkahalar da tam burada saklı. Patterson senaryoyu esprilerle doldurmuş, örneğin: Kate: Kaç yaşında olduğumu tahmin et. Lucy (25 yaşında): 35? Kate (hayal kırıklığıyla): 31 yaşındayım. Lucy (kayıtsızca): Aynı şey.

Film başlangıcından sonra ışıklar aniden açılıyor (biraz fazla hızlı ve keskin olabilir, ışık tasarımı künyede belirtilmemiş) ve tasarımcı William Hooper'ın elinden çıkan Lucy'nin şık dairesine konuk oluyoruz; burada misafirlerimiz sadece 'takılmıyor', buzlarını eritiyor. Seks ve uyuşturucu hakkında oldukça açık sözlü konuşmalar geçiyor - oyun çoğunlukla diyalog üzerine kurulu ve bazı 'interaktif oyunlar' oynanıyor; Sam'in çok komik striptease sahnesiyle ortam iyice şenleniyor. Ardından, oyunun ilk versiyonunun bittiği yerde bu bölüm de bitiyor ve oyun arkadaşları vaat edilen yatak odası ziyareti için içeri koşuyor. Ancak Patterson'ın bir tiyatro yazarı olarak burada yaptığı büyük atılım, ikinci yarıda gizli. Geleneksel hafif komedilerde olduğu gibi, ikinci bölümü oluşturan iki perde daha var: ilki 'ön sevişme' sonrası oturma odasına dönüşü ve konukların yıkılmakta olan fobileri ve hayal kırıklıklarıyla boğuşmalarını işliyor. Yazarın tiyatronun doğrudan fiziksel etkisini kullanma konusundaki özgüveni burada gerçekten meyvesini veriyor; özellikle Sam'in deneysel anal pasiflik girişimi sonrası yarattığı o komik karmaşa görülmeye değer. David Attenborough'nun doğa programlarını tiye alan eğlenceli bir ses kaydından sonra, üçüncü perde transfigürasyona uğramış evli çifti gösteren ve gelecekte ne gibi maceraların beklediğine dair ipuçları veren o güzel huzur anı.

Her şey iyi bakılmış bir ten gibi temiz ve düzenli. Jason Rush, meslektaşı Patterson'ın bu cesur ve canlandırıcı konsepti yeni bir formda hayata geçirmesine ve geliştirmesine yardımcı olan sadık yapımcı rolünde; bu aynı zamanda onun ilk tiyatro yapımı ve neredeyse kusursuz. Oyun, günümüzde cinsel olarak aktif insanlar arasında gerçekte neler yaşandığını zeka, mizah, merhamet ve şefkat dolu bir levye ile açığa çıkararak adeta bir nefes aldırıyor. Bir ilk oyun için iki saatlik süreyi (ara dahil) haklı çıkaracak kadar mizah ve zekice gözlem içeren harika bir çalışma. Patterson tiyatronun fiziksel özelliklerini kullanmada hızla ustalaşırken, tiyatro için senaryo yazmanın özel talepleri olduğunun da farkına varacaktır. En hafif komediler bile sağlam bir gerçeklik temeline oturduğunda en etkili halini alır: burada, Lucy'nin dairesinin kira değeri hakkındaki ilk ipucundan sonra, karakterler hakkında maddi anlamda kayda değer hiçbir şey öğrenemiyoruz ve bu da onlara ne olduğuyla ilgilenmeyi zorlaştırıyor. Ayrıca, onları bir araya getiren motorun sadece başlangıçtaki o tesadüfi ilişki olması, oyun büyüdükçe bu temelin biraz zayıf kalmasına neden oluyor.

Mesele şu ki, oyunun açıkça belirttiği gibi seks son derece önemli. Bunu tespit ettikten sonra, mesajını belki biraz daha güçlü desteklemesi gerekebilir; örneğin sonucun getireceği kazanımları daha belirgin kılarak. Patterson'ın hedefi hafif bir komedi yaratmak ve bunu gayet iyi başarmış. Tartışmaya açık olsa da, kahkahalar biraz daha insani kırılganlık ve karmaşıklığın varlığıyla dengelenseydi daha da etkili olabilirdi: Kate ve Sam'i tam anlamıyla tatmin edici bir ilişkiden neyin alıkoyduğunu odada sadece bilmemiz değil, hissetmemiz de gerekiyor; bu, Lucy'nin onların hayatındaki anlamlı değişime yardımcı olan rolünü daha iyi takdir etmemizi sağlardı. Belki Lucy'nin bu işten kazancının ne olduğu hakkında da bir şeyler görmemiz gerekirdi?

Kim bilir. Patterson bu sorulara herkesten daha iyi cevaplar verecektir. Tiyatro dünyasına harika yeni bir soluk getirdi ve umarız uzun süre devam eder. Gidip neler sunabileceğini kendiniz görün. Beğeneceğinizi düşünüyorum.

25 Mart 2017'ye kadar

THREESOME İÇİN BİLET ALIN