RECENSIE: Ah, Wilderness!, Young Vic, ✭✭✭✭

George MacKay en Dominic Rowan in Ah Wilderness. Foto: Johan Persson Ah, Wilderness!

Young Vic

4 sterren

In zijn toneelstuk Ah, Wilderness uit 1932 keert Eugene O'Neill terug naar vertrouwde thema's zoals het gezinsleven, alcoholisme en gedwarsboomd idealisme, maar het stuk valt op binnen zijn oeuvre door de lichtvoetigheid en momenten van komedie. Het verhaal speelt zich af in Connecticut op 4 juli 1906 en is een nostalgisch familiedrama, naar verluidt O'Neills heruitvinding van zijn eigen allesbehalve gelukkige jeugd met een afstandelijke, drugsverslaafde moeder. In Ah, Wilderness! is de 17-jarige Richard Miller de centrale figuur, ongeveer de leeftijd die de jonge Eugene in 1906 zou hebben gehad. Maar in plaats van een disfunctioneel gezin zien we een lieve, zorgzame moeder en een vader die weliswaar streng is, maar diep vanbinnen een klein hartje heeft; beiden zijn ze trots op hun poëzie-minnende zoon. De charme van het stuk is prachtig gevangen in deze nieuwe, ingekorte productie onder regie van Natalie Abrahami in het Young Vic. Zij heeft echter de autobiografische aspecten uitgediept door de auteur gedurende het hele stuk op het toneel te laten verschijnen (gespeeld door David Annen). Ongezien door de andere personages beschrijft hij de decors en overpeinst hij de handelingen.

Dit gevoel van herinnering komt terug in het ontwerp van Dick Bird. Hij vervangt de gebruikelijke interieurs — zoals het huis in Connecticut of een bar in een bordeel — door een expressionistisch decor dat lijkt op een verlaten huis dat is overgenomen door zandduinen. Het is alsof de personages zijn teruggekeerd uit een verloren verleden dat nooit meer hersteld kan worden.

George Mackay is voortreffelijk als Richard; hij speelt de puberale angst en nukkigbeid komisch door gedichten van Swinburne te citeren om de oudere generatie te shockeren, maar toont ook een complexere en geloofwaardigere kant als een jonge man die nieuwe emoties verkent en worstelt met zijn identiteit.

Als zijn ouders vormen Martin Marquez en Janie Dee een sympathiek stel, dat met een mix van ergernis en tolerantie reageert op het rebelse en vaak overgedramatiseerde gedrag van hun zoon. Zelfs het spook van alcoholisme wordt behandeld met een lichtheid die ongebruikelijk is voor andere stukken van O'Neill; de dronken escapades van oom Sid worden door Dominic Rowan eerder als een bron van humor dan als een tragedie neergezet. Tante Lily, gespeeld door Susannah Wise, is een meelijwekkend figuur, hopeloos verliefd op Sid ondanks haar geloof in onthouding. Haar stille berusting in zijn drankgebruik vormt een contrast met de strijdbare vrouwen die de Verenigde Staten in 1906 richting de Drooglegging duwden — een periode die in 1932 juist op zijn laatste benen liep.

Dit is een hartverwarmende productie vol charme en humor — een schril contrast met O’Neills moderne tragedie Long Day’s Journey Into Night, die zich ook afspeelt in een huis in Connecticut vlak voor de Eerste Wereldoorlog, maar dan met een verstoord gezin en veel duistere thema's. Door deze vergelijking mag Ah, Wilderness! dan misschien als een van O'Neills ‘lichtere’ werken worden gezien, in deze versie van een uur en 55 minuten is het een levendige en vermakelijke voorstelling die een andere kant laat zien van een van Amerika's grootste toneelschrijvers. Ah, Wilderness is nog tot en met 23 mei 2015 te zien in de Young Vic. Zo nu en dan zijn onze recensenten het niet eens over een voorstelling. Lees ook de recensie van Stephen Collins over Ah, Wilderness! voor een andere kijk op de productie. Laat ons vooral weten wat jij ervan vond als je de voorstelling hebt bezocht.